รายชื่อที่ถูกเสนอเป็นคณะกรรมการหมู่บ้าน

ต้องขอขอบคุณป้าเล็ก..คุณกลอย..แจ้ว..และอีกหลายคนที่ให้แรงเชียร์..แต่ต้องขออภัยจริงๆ..ไม่ใช่เล่นตัวอะไรหรอกนะ..คือตั้งแต่รับงานสุดท้ายเมื่อปี 42 แล้ว ความตั้งใจแต่นั้นคือ ..อยากเป็นมังกรซ่อนกาย..ไม่ใช่สิ..สูงไป..ต้องบอกว่า..อยากเป็นไส้เดือนซ่อนใต้ดินมากกว่า..ตั้งใจจะทิ้งสูทร รูดไทค์ ไร้หัวโขน โยนเครื่องประดับ..กลับสู่สามัญ..สร้างสรรอย่างสมถะ..รอวันปลีกวิเวกไปอยู่ชนบท..แสวงหาความสุขจากความสันโดษแต่สามารถสนองตอบความพอใจของตนเองโดยไม่เบียดเบียนผู้อื่น....เพื่อนๆหลายคนเคยปรามาศว่าผมจะทำไม่ได้ด้วยรู้ในความไฮเปอร์ของผม..แต่ผมก็ทำได้มาจนถึงปัจจุบัน..ขาดอย่างเดียว..คือยังไม่สามารถไปใช้ชีวิตในชนบทเท่านั้นเพราะยังติดห่วง..แต่ก็ไม่ถึงกะไม่มีส่วนร่วมในสังคม..หากเพื่อนเรียกหาก็พร้อมไปช่วยงานหลังม่านได้เสมอ..แต่ขอ..ไม่อยากมีชื่อหรือมีหัวโขนใดใด..และไม่อยากผิดต่อความตั้งใจของตัวเอง...(เริ่มมีเพื่อนๆบางคนจะเดินตามผมบ้างแล้ว อีกสองสามปีคงมีคนตามผมไป)

อยากอยู่อย่างเงียบๆ..ไร้ชื่อ..ไร้แซ่..ไร้เสียง..ไร้การติฉินและสรรเสริญ..เป็นฝุ่นผงที่คนมองผ่านไม่ใช่อัญมณีที่คนจับจ้อง..มีความสุขสนุกสนานไปกับชีวิตทั้งกับตัวเองและคนรอบข้าง..เลยขออนุญาตพรางตัวอยู่อย่างเงียบๆตามความตั้งใจที่ทำมาได้เกือบเต็มร้อยแล้ว..ขออภัยจริงๆนะครับ...

ยุ่งกับ แห่หมรับที่ในเมือง แล้วไปสิชลไปสิชลมาด้วย เด็กกลับบ้าน ไม่มีคอมใช้ด้วย เนี่ยพอเขากลับ เราเลยได้เข้ามา ข้องใจอยู่เหมือนกัน ว่าที่ไปตรังเขาว่าพรือกันแล้ว