ขออนุญาตแนะนำตัวค่ะ

จันทร์เจ้ามิอาจแนะนำอะไรได้ คอยเป็นแรงใจให้อย่างเดียวค่ะ

ผมตัดสินใจอยู่นานครับหลังจากเป็นลูกจ้าง(ทาส)เขาเป็นสิบกว่าปี อย่ากลัวครับขอให้ตั้งใจ อุปสรรคมีไว้แก้ครับ อ้อผมจบบัญชีนะครับแต่ทำงานเกี่ยวกับควบคุมการขนส่ง (คุมรถและคน) เครียดมาก กินยามากว่ากินนมซะอีก ระยะห้าปีหลังเป็นหลายโรคมาก ทั้งหมดเกิดจากความเครียด   บางทีก็มีผลกระทบกับลูกเมีย ผู้ที่เราทำงานด้วย เยอะเหมือนกัน หันหลังมองตัวเองตอนนั้นหลังจากกลับมาบ้านถาวร ด่าตัวเองว่า ไอ้เวรเอ๋ย มึงไปทำบ้าอะไรตั้งหลายปี ตอนนี้กลับบ้านได้สองปีแล้วครับ ชีวีมีความสุขมาก ผักหญ้า น้ำท่าเราไม่ขัดสนครับ ตอนนี้กินยาแก้หวัดอย่างเดียวแล้วครับ เพราะตากฝนตากฟ้าครับ

      ประสบการณ์เล็ก ๆ น้อย ๆ ครับจากเด็กใต้ครับ

ไม่ได้เชียร์นะครับ แต่จะบอกว่าอย่ากลัวกับการตัดสินใจกลับสู่บ้านเกิด มีแต่ได้ครับไม่มีเสีย คอนเฟริมครับ

ไก่ครับ ยินดีครับผม

อารมณ์เดียวกันเลยคะ คุณกุ๊กไก่ ...หากเคยเห็น วลี นี้ "เงินทองคือมายา ข้าวปลาคือของจริง" เคยอ่านเรื่องนี้ในหนังสือสารคดีหลายปีก่อน... ไม่คิดว่ามันจะเป็นจริงอย่างที่ว่า ยินดีต้อนรับนะคะ เราก็ใหม่ในห้องนี้แต่จากที่เห็นเพื่อน ๆ คอเดียวกันแนะนำกันแล้ว เลยตัดสินใจขอเป็นส่วนหนึ่งเหมือนกันคะ...

ยินดีต้อนรับ
อย่าลืมเรื่องนี้ครับ http://www.bansuanporpeang.com/node/477