เมื่อลำใย..คนทำไร่..ได้ไปต่างประเทศ..

คนสวนหน้าตาดีอย่างผม..อยู่ๆก็มีโอกาสเดินทางไป."ทัศนศึกษา".ต่างประเทศและไปแบบ"วีไอพี"..อย่างว่าคนหน้าตาดีก็ได้เปรียบเป็นธรรมดาครับพี่น้อง..ฮ่าาาาาาาฮิ้ววววว..ก่อนเข้าต่างประเทศก็ถ่ายรูปเป็นหลักฐาน..เน้นเฉพาะคนหน้าตาดีเท่านั้น..โฮะๆๆๆๆๆ.

ก่อนเข้าประเทศได้รับคำแนะนำหลายๆอย่างหนึ่งในนั้นคือเรื่องเงินที่ใช้..สมาชิกเลยจัดการหอบเงินสดคนละหลายๆบาทติดตัวไป..ไม่ต้องวิตกเรื่องเงินเพราะทุกอย่างใช้เงินไทยได้สบายๆ..ไม่ต้องแลกเงิน"กีบ"ของลาว..การปฏิบัติตัวระหว่างอยู่ในลาว..กฏหมายเช่นไม่ทะเลาะวิวาท..เวลาที่กำหนดในช่วงกลางคืน..การซื้อสินค้า..

พอขึ้นรถนำเที่ยว.."ความคิดเห็นไม่ตรงกัน".(การพนันจึงเกิดขึ้น).แหะๆไม่สามารถนำเสนอภาพได้..ก็เป็นเรื่องความชอบแต่ละคน..การกิน,เล่น,ร้องเพลง..สนุกสนานกันไป..แวะจอดพักเป็นระยะเนื่องจากห้องน้ำทางสปป.ลาวไม่ค่อยสะดวก..ถ้า"โอเพ่นแอร์3000ไร่"มีตลอดเส้นทางครับพี่น้อง..มีผ้าถุงให้พร้อมสำหรับสุภาพสตรี..อิอิอิ..

สภาพที่อยู่อาศัยและวิถีชีวิตโดยรวมก็ไม่ต่างจากชนบทไทยซัก 20 ปีที่แล้ว..ส่วนบนรถ..ก็.แหะๆ..ผมก็เป้กด้วย..

ระหว่างเดินทางไปสู่จุดหมายคือน้ำตกคอนพะเพ็ง..รถจอดพักเข้าห้องน้ำซึ่งการเข้าห้องน้ำต้องเสียค่าบริการ 1000 กีบ หรือ 5 บาท.และจะมีเด็กๆชาวบ้านมาขายของกิน.เช่นกล้วยปิ้งขายไม้ละ20บาท.."เนื้อฟาน"แดดเดียว(น่าจะเป็นสัตว์ประเภทเก้งหรือกวาง)พวงละ20บาท.และมีทุกที่แต่ราคาไม่เท่ากัน..สินค้าอื่นๆเช่นไอติม.โค้ก.ราคาจะแพงกว่าฝั่งไทยประมาณ 20-50เปอร์เซ็น..

แวะพักทานข้าวร้านอาหารริมโขงชื่อร้านอ่านไม่ออก..แต่ที่แน่ๆแม่ช้อยนางรำมาทานเรียบร้อยแล้ว..ดังข้ามประเทศจริงๆ..เมนูก็มีหมกปลา..ปลาโขงแดดเดียว..ลาบปลาโขง..ไข่เจียว..ส้มตำแบบบ้านๆ..ทุกอย่างเพิ่มได้ตลอดเวลา..และถ้าจำไม่ผิด..จานที่ใส่อาหารจะวางขายอยู่หน้าบิ๊กซีอุบลฯ..แหะๆ.ผมนะล้างจานบ่อยๆรู้สึกคุ้นๆ..

ไกด์สาวลาวหน้าตาน่ารักและนิสัยดีตามแบบสาวลาว..การแต่งการจะนุ่ง"ผ้าซิ่นเสื้อแขนกระบอก".ทุกกรณีเป็นเสน่ห์และเอกลักษณ์ที่ดีมากผมประทับใจจริงๆ..ถ้าย้อนหลังไปสัก10ปีไม่แน่ผมอาจจะเป็นเขยลาวก็ได้.อิอิอิ.บรรยากาศการกินอาหารและสายน้ำโขง(ของ)ที่ไหลลงฝั่งกัมพูชา..

ด้วยความหิวไม่ได้สังเกตุอะไรสักพักผู้ปกครองชี้ให้ดูในแม่น้ำโขงตกใจ..เด็กจริงๆอายุระหว่าง 5-10 ขวบเล่นน้ำโขง(ถึงจะริมแม่น้ำก็เถอะ)..เล่นด้วยความเมามันส์..เด็กบ้านเราอายุ 30ขวบยังว่ายน้ำไม่เป็นเลย..มีทีเด็ดกว่านั้น..โดดข้างแพเหนือขึ้นไปแล้วลอยตามน้ำเลาะข้างๆแพที่ผมกำลังกินข้าว..อย่างสนุกสนานถ้าเป็นแถวบ้าน..พ่อแม่คงช็อคไปแล้ว..แต่ที่เฉยๆ..อะไรจะปานนั้น..

แหะๆยังไปไม่ถึงน้ำตกคอนพะเพ็งเลยเอาไว้โอกาสต่อไปนะครับ..

ขอบคุณพ่อแม่ผู้ให้กำเนิด..บรรพบุรุษที่รักษาแผ่นดินให้อาศัย..กำลังใจจากผู้ปกครอง..สมาชิกบ้านสวน..และผู้ใหญ่โสที่เคารพ..ลำใย