กลับบ้านไปเจอน้องน้ำ

กลับบ้านไปช่วงปีใหม่ กะว่าจะไปทำที่ปลูกผักซะหน่อย แต่ฝนตกทุกวันเลย ก็เลยได้เจอสภาพแบบนี้มาแทน

วันที่ 2 ตอนเย็น น้ำกำลังแหกคลองขึ้นมาบนถนน (บ้านพ่อสามีอยู่ติดคลอง) พ่อสามีอุตส่าห์ทำกระสอบทรายกั้นเลียนแบบคนกรุงเทพฯ เลย (แต่เอาไม่อยู่ อิอิ เหนื่อยเปล่า)

นี่คือสภาพน้ำในสนามฟุตบอล หลังบ้านคุณพ่อสามี ที่เห็นขาว ๆ ลิบ ๆ นั้นเป็นขนำที่พักชายคลอง หลังกอไผ่นั่นก็เป็นคลองแล้ว

เจ้าตัวเล็กเกือบจมน้ำ เพราะไปล่ามไว้ที่สนามฟุตบอล พ่อมาเจอพอดี เลยรอด

ให้ดูอีกมุมหนึ่ง

น้องชาย แอนด์เดอะแก็งส์ ไปเที่ยวบ้านเราตอนกลางคืน ขี่รถดูน้ำไปเรื่อย แล้วแวะไปนั่งโม้ที่บ้าน

คุณสามี จุดเทียนรับแขก (ที่บ้านไม่มีไฟฟ้า) อิอิ

ไอ้หลานตัวแสบบอกว่า น้ำท่วมยังไงก็ไม่ยั่น (ชอบเล่นน้ำหล่ะ)

ตื่นมาตอนเช้า ลุกขึ้นถ่ายรูปจากบนบ้าน ในสวนยาง น้องน้ำเข้าถึงแล้ว

บ่อปลาหน้าบ้าน เมื่อสองวันก่อนน้ำยังน้อยอยู่เลย เช้านี้น้ำเต็มแล้ว

ถ่ายรูปข้างบ้านเสร็จกลับบ้านแม่เราดีกว่า แต่มาช้ากว่าน้องน้ำหล่ะ น้องน้ำเค้ามาตั้งแต่ตี 4 แล้ว เร็วจริง ๆ

แม่สั่งน้องเตรียมอพยพของแล้ว

นี่เป็นปลาที่คุณสามีไปดักกัดในสนามฟุตบอลหลังบ้านพ่อเค้าหล่ะ เราเอามาบ้านซะเลย (เอามาแกงส้มไปให้พ่อสามีนั่นแหละที่เหลือก็ใส่เกลือไว้)

สองคนตาหลาน เค้าอยากขี่เรือ (เรือลำนี้ได้มาจากการสมทบทุนของเพื่อน ๆ ที่ทำงาน 4 คน ให้ไปซื้อเรือไว้ใช้ เนื่องจากเห็นสภาพน้ำท่วมครั้งก่อน) ที่อื่นเค้ามีแต่พันท้ายนรสิงห์ แต่นี่พันท้ายนรลิง นะ อิอิ

พอน้ำท่วมหลานรีบบอกเลยว่า "น้าบี โทรไปที่ทำงานเลยบอกว่าน้ำท่วมแล้วไปทำงานไม่ได้ อยู่นี่แหละ" 555 เป็นไงหล่ะ ให้น้ามันเกงานเพื่ออยู่เล่นน้ำนะ ไอ้หลานคนนี้

ขอบคุณพี่น้องบ้านสวนที่คอยให้กำลังใจนะคะ ตอนนี้น้ำแห้งเป็นปกติแล้ว (ท่วมไม่สูงค่ะ แค่เข่า ท่วมน้ำฝนเท่านั้นเอง)