ระหว่างทางกลับบ้าน

ที่ทำงานผมมีระยะทางห่างจากบ้านสวนประมาณ 200 กิโลเมตร ครับ ผมทำงานอยู่อุบล ส่วนบ้านผมอยู่สุรินทร์ ผมจะกลับไปเยี่ยมบ้านช่วงวันหยุดเสาร์อาทิตย์หรือวันหยุดที่ว่าง เวลากลับบ้านผมจะไม่รีบร้อนมากนัก เพราะระหว่างทางมีสิ่งที่น่าสนใจมากมาย อย่างในช่วงนี้ก็จะเป็นแตงโมครับ มีขายมากมายอยู่ข้างทาง โดยเฉพาะเส้นที่ออกจากศรีษะเกษไปสุรินทร์ ซึ่งผมมักจะแวะอุนหนุนชาวบ้านแถวนี้เสมอ

ร้านที่ผมต้องแวะทุกครั้งในระหว่างทางคือร้านขายต้นไม้ครับ อย่างน้อยต้องได้กลับบ้านครั้งละ 1-2 ชนิด

จากที่ทำงานของผมไม่ไกลมากนักคือตลาดเจริญศรี เป็นที่ที่ผมต้องแวะซื้อผลไม้ไปฝากที่บ้านครับ เพราะตลาดแห่งนี้ก็คล้ายๆ กับตลาดไท เป็นแหล่งรวมของผักผลไม้ต่างๆ มากมาย

พืชที่มีชื่ออีกอย่างของชาวศรีษะเกษคือหอมและกระเทียมครับ ซึ่งมีขาย อยู่ข้างทางเช่นกัน

ชายแดนระหว่างศรีษะเกษกับสุรินทร์คืออำเภอห้วยทับทัน ที่นี่มีชื่อเรื่องไก่ย่างไม้มะดันครับ เขาว่าอร่อยที่สุดในประเทศไทย จริงหรือไม่ ต้องมาพิสูตรเองครับ

ก่อนถึงบ้านผมประมาณ 2 กิโลเมตร คือห้วยเสนงครับ เป็นอ่างเก็บน้ำและแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งของจังหวัดสุรินทร์

ถึงแล้วครับ บ้านสวนของผม ซึ่งอยู่หน้าหมู่บ้าน ส่วนบ้านของครอบครัวผมจะอยู่ในหมู่บ้านครับ

ทุกครั้งที่ผมกลับบ้าน ก็จะขนของกลับเต็มรถแบบนี้เกือบทุกครั้งครับ ส่วนใหญ่จะเป็นต้นไม้ที่ซื้อมาปลูกในสวน บางครั้งก็มีตอไม้เก่าบ้าง รวมทั้งของฝากซึ่งเป็นผลไม้ที่ขายข้างทาง การกลับมาบ้านสวนแต่ละครั้งถึงแม้จะเหนื่อย แต่ก็มีความสุขครับ เมื่อเห็นต้นไม้ที่เราปลูกมีการเปลี่ยนแปลงเติบโตขึ้นเรื่อยๆ