เยี่ยมชมศูนย์เรียนรู้... พี่จ่าดำ

แรกเริ่มตั้งใจจะไปเยี่ยมพี่จ่าดำแบบพี่น้อง สมช. ประมาณว่างานนี้คนอื่นไม่เกี่่ยวพอดีมีการประชุมคณะกรรมการศูนย์เรียนรู้น้อง ๆ หลายคนแอบเข้ามาบ้านสวนของพวกเราบ่อย ๆ รู้ว่าอ๊อดจะไปหาพี่จ่าดำ เกิดมีการร้องตามขึ้นมาหลังจากน้ำท่วมจนถึงบัดนี้มีนโยบายฟื้นฟูเยียวยาภายในไม่เคยพาไปเปิดหูเปิดตาดูโลกภายนอก พี่ ๆ ธ.ก.ส. ได้ยินเข้าเลยขอเป็นเจ้าภาพดูแลให้ทั้งประสานงานทั้งค่าใช้จ่ายทั้งหมด ( หลอกเราไว้ใช้ตามเคย ) ก็ต้องจำใจจำยอมพาไปเป็นคณะและไปแบบค่อนข้างเป็นทางการ 

ทานข้าวเช้าที่นครปฐม กิจกรรมแรกแวะไหว้พระกันก่อน

ครั้งสุดท้ายที่มากำลังบูรณะซ่อมแซม มาคราวนี้สวยงามจนแทบจำไม่ได้

ไปถึงปุ๊บพี่จ่าดำก็ต้อนพวกเราเข้าห้อง อ๊ะ  อ๊ะ  อย่าคิดมาก เข้าห้อง...ประชุมค่ะ

ท่านรองผู้บังคับการจังหวัดทหารบกราชบุรี กล่าวต้อนรับพวกเรา

พี่จ่าดำแนะนำกิจกรรม โครงการต่าง ๆ ของศูนย์ฯ

โครงการมีมากจริง ๆ ค่ะ อ๊อดไม่ค่อยสนใจเรื่องการเลี้ยงสัตว์เท่าไหร่ชอบแบบนี้มากว่า

พี่จ่าดำภูมิใจนำเสนอ 

เห็นข้าวโพดอยู่ลิบ ๆ เป็นข้าวโพดที่ถูกจองตั้งกะยังเป็นต้นอยู่เลย

ดูข้างบน ดูข้างล่างก็ยังไม่พอ ขุดดินดูเข้าไปอีก  เฮ้อ. จะดูอะไรขนาดน้าน น น น

เค๊าจะหลับจะนอน อุตส่าห์มุดดินหนีพี่จ่าดำก็ยังขุดขึ้นมาอีก ( ไส้เดือนค่ะ )

อันนี้ชอบค่ะ รอว่างอีกนิดจะชวนน้อง ๆ ทำกัน

นี่เลยเจ้าตัวต้นเหตุที่ทำให้เกิดประเด็น "ไข่ทหาร"

มีคนหาล้อยางเตรียมเลี้ยงกบแล้วนะคะ ว่าแต่กบพี่จ่าดำร้องว่าไร ยังไม่ตอบเลยนิ

บรรยากาศห้องเรียนธรรมชาติค่ะ สรุปซักถามกันพอประมาณ แล้วพี่จ่าดำก็แว๊บ...หายตัวไป

อ๊อดชอบเจ้านี่มาก พี่จ่าดำบอกว่า "ถั่วครกป้าเล็ก"

มื้อเที่ยงกับห้องอาหารแบบธรรมชาติ

อาหารเที่ยงค่ะ มีเมนูไข่ทหารด้วยล่ะ 

ท่านผู้บังคับการฯ ท่านรองฯ และผู้ใหญ่อีกหลายท่านให้เกียรติมาทานอาหารร่วมกับพวกเรา 

เบื้องหลังกาแฟหอม ๆ หลังอาหารค่ะ

ทานอาหารเสร็จเป็นการขอบคุณ อำลา มอบของที่ระลึก เราพาต้นมะยงชิด ๔ ต้นไปฝากปลูกไว้อีก ๓-๔ ปี จะไปขอกิน

ด้วย และพาความรักของพ่อ ที่เป็นของรักของหวงของเราไปฝากพี่จ่าดำ ๑ ชุด พร้อมกับสบ่ที่่ทำเองกะมือ และก็ได้ไข่

ทหารกลับมาสมใจ เสียดายไม่ได้ถ่ายรูปไว้ เรามอบต่อให้ผู้ใหญ่บ้านนำไปทำอาหารเลี้ยงในวันประชุมประชาคมหมู่บ้าน

พี่จ่าดำกลับมาอีกครั้ง หอบหิ้วเจ้านี่่มาส่งถึงรถ

พร้อมกับถั่วครกป้าเล็ก เอ.รุ่นนี้น่าจะรุ่นลูกนะ ที่แน่ ๆ รุ่นหลานต้องมีเกิดที่นครนายกด้วยแน่ แบ่งกันในรถไปบ้างแล้วนี่คือ

ส่วนที่เหลือ ๑๓๘ เม็ด มีเจ้าของแล้วแต่ฝากเพาะ ( ตามเคย ) งอกเมื่อไหร่ค่อยมาเอา

และนี่ ฮะฮ้า. ได้หัวใจพี่จ่าดำมาด้วย

พวกเราที่ไปได้ความรู้ ความประทับใจ ได้มิตรภาพที่ดีงามซึ่่งจะจดจำไว้ตลอดไป ขอบคุณผู้ใหญ่ใจดีทุกท่าน และ

ขอบคุณมากที่สุดคือ พี่จ่าดำ สักวันคงได้แวะไปเยี่ยมเยียนแบบพี่น้องบ้านสวน( ที่ไม่มีใครกวนใจ )

 ขอบคุณบ้านสวนพอเพียงอันแสนอบอุ่น

และขอบคุณบ้านสวนพอเพียงอีกครั้งที่่ทำให้เรา  น้อง...พี่ ได้พบกัน