บันทึกการเดินทาง/เรื่องราวความทรงจำที่ดีๆๆที่ผ่านมาในชีวิต 4

อรุณส่องฟ้า...เป็นสัญญาวันใหม่...พวกเราเตรียมตัวจัดการกับอาหารเช้าและรีบเก็บสัมภาระตรวจข้าวของเพื่อเตรียมตัวเดินขึ้นเขากันต่อ

เพราะระยะทางยังยาวไกลนัก...

(เสียงน้องๆๆลูกหาบ บอก พี่ดาวันนี้จะแกงปลาหวดให้กินนะเคยกินรึเปล่า แพงนะกิโลละ400บาท รีบเดินไปดูความสวยกันนะสู้ๆๆๆ)

ควรตั้งใจให้แน่วแน่แก่ชีวิต

แล้วมุ่งจิตไข่่วคว้าตามล่าฝัน

หากหมุนเวียนเปลื่ยนใหม่ไม่เว้นวัน

หลากหลายฝันพลันสับสนจนสิ้นใจ

ตั้งเป้าหมายคล้ายหลักปักเป็นเป้า

ทุกย่างเท้าจะลำบากยากเพียงไหน

ระหว่างทางช่างแสนลำเค็ญใจ

เพียงก้าวไปไร้ระย้อท้อหวั่นเกรง

อาจมีสิ่งกีดขวางมากางกั้น

เรียนรู้มันหมั่นแก้ไขได้ความเเกร่ง

ทุกจุดหมายหลายทางไปใยเกรง

เพียงเราเองเร่งบากบั้นด้วยมั่นใจ

เดินถึงจุดพักลานต้นสน จุดนี้ปลาเยอะมาก (น้องลูกหาบเรียก  พี่ดามาทำสปา ปลากันเร็ว  ไปทำที่ร้านแพงนะ เห็นน้องจาไปทำแล้วคงจะชอบเห็นนั่งนานเชี่ยว)

พี่ศักดิ์บอกน้องอ็อดช่วยตรวจดูนางทากให้พนิดาผู้หญิงด้วยกัน ไม่มีพี่ กระโดดเล่นน้ำเลยดีกว่า เหนื่อยหิวน้ำด้วย (เล่นน้ำแบบมีแผน ฮิฮิ )พี่หยอยถามไม่เย็นรึ

พักหายเหนื่อยเดินทางกันต่อ ตะลุยดงทากขนานแท้นะคราวนี้ ต้องเดินให้เร็วชนิดที่หยุดไม่ได้เลยหยุดเป็นเกาะนะ

หลากหลายวิธีป้องกันนางทาก  พี่เสริฐ ส่ง กย. น้ำมวย ยาหม่อง พี่หยอยส่งยาเส้น ผูใหญ่ส่งน้ำหมักผสมยาเส้น ลุงพีส่งพริกแห้ง ( สูตรไหนก็เอาไม่อยู่ ฮ่า ฮ่า )

  ไปให้สุดขอบฟ้า...จะมุ่งไปให้ถึงดวงดาวที่ฝันใฝ่

ไม่ว่าจะใก้ลจะไกลสักเพียงไหน

จะไม่มีใครมาหยุดหรือมีแรงฉุดเรา

ตราบใดที่เรานั้นไม่หยุด

เราต้องลองดู

พรานเบทบอกให้เดินตามนะจะไปรอข้างหน้า ให้เดินตามทางและให้ดูรอยเท้าด้วย ( ไม่ห่วงเพราะมีน้องลูกหาบตกปลาตามหลังมา)

แต่พลัดหลงทางเดินเวียนอยู่ในป่าคนเดียว แย่แล้วสิ  นึกถึงคำพ่อผู้ใหญ่สอนเลยตอนนี้ ให้เดินลงหาน้ำเดินตามสายน้ำ  เดินลงมาก็ไม่รู้จะไปทางไหน

ยืนรอน้องลูกหาบสักพัก น้องๆๆตะโกนเรียกพี่ดา  ข้ามน้ำมาเลย อ้อ ข้ามน้ำกันนี้เองถึงหารอยเท้าไม่เจอ นับว่าโชคดี

ท้องฟ้าอันกว้างไกล...

อีกนานเท่าไรจะก้าวถึง

ก้าวพรางรำพึง

จะก้าวถึงได้อย่าไร

ก้าวไปอย่างทดท้อ

ซักอ่อนล้าเสียแล้วนี่

อยากจะพักเสียเหลือเกิน

แต่ก็เกรงจะไม่ทัน

เดินแล้วพัก ลัดเลาะไปตามสายน้ำตลอดทางมีอ้อมขึ้นเขาบ้างหลบผาห้วยแล้วลงมาหาสายน้ำเลียบสลับไปมาตลอดทาง

ฝนเริ่มโปรยปรายกลายเป็นหนักก็ต้องเดินต่อไปท่ามกลางสายฝน

ทางข้างหน้าลางเลือนเหมือนว่างเปล่า

ช่างคดเคี้ยวลดเลี้ยวใช่สุขสันต์

ยากลำบากเพียงเสี้ยววัน

สัญญาอย่างมั่นใจด้วยพลังยิ่งใหญ่ในศัทธา

จะขอฝ่าฟันข้ามทุกข์ยากลำบากสู้เถิดหนา

ทางข้างหน้าสู้เส้นชัยที่หมายปอง

ต้นไม้เถาวัลย์ เริ่มจะใส่เสื้อปกคลุมไปด้วย มอส ตะไคร่ เหมือนเดินลงไปในป่านิยายเลย

เดินพรางกระโดดไปบนหินล่องธารน้ำตกเพลิดเพลินกับความงดงามของธรรมชาติ  ชิมต้นไม้  ดูร่องรอยสมเสร็จ หลุมหมูป่า

ต้นไม้ที่ขึ้นตามก้อนหินต่างๆๆมีให้เห็นตลอดทางที่เดิน  ธรรมชาติได้สรรสร้างศิลปะให้โลกสวยงามเพียงแค่เราใส่ใจมันสักนิด เราจะรู้ว่าโลกสวยงามมากมายเลย

เก็บซับความงามข้างทางบ้าง

อย่ามองไปแต่จุดหมายเบื้องหน้า

มุมงดงามของกาลเวลา

มีค่าไม่แพ้จุดหมายใด

ถึงป่าโล่งเตียนแสนสบาย  พรานเบทบอกพี่หยุดพักก่อนอีกนิดเดียวถึงที่พักแล้วหยุดพักเอาอากาศบริสุทธิ์เยอะๆๆเลยพี่

บรรยากาศที่ผิดจากข้างล่างมากนักเหมือนสรวงสวรรค์ ม่านหมอกเมฆหยอกเย้าผ่านตัวอยู่รอบกาย ลมแรงอากาศเย็น

หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง    คุ้มค่าแก่การเดินทาง

เย็นนี้ได้กินแกงปลาหวด ที่แสนอร่อย  นอนฟังเสียงน้ำตก ฟังเสียงสวดทำวัตรเย็นของพี่ศักดิ์ และเสียงผู้ใหญ่โสทร อัลฟ่า

หลับด้วยยาเพราะความเมื่อยเจ็บกับการเดินทาง  สู่เส้นชัย พิชิตเขาเจ็ดยอด

คอยติดตามต่อนะค่ะ