วิถีที่เป็นไป..ตามฝัน

หมวดหมู่ของบล็อก: 


โครงสร้างหลักของหลา(ศาลา)ใช้วัสดุพื้นบ้าน เสาไม้มังคุด มุงหลังคาตับจาก ตับละ๑๕ บาท ใช้ไป ๒๕๐ ตับ  เสาไม้มังคุด ๔๕๐๐ บาทผู้รู้แนะนำว่าเสาไม้กลมต้องทิ้งให้แห้งออกยางให้หมดประมาณ ๑ ปี ค่อยขัดผิวแล้วลงน้ำยารักษาเนื้อไม้



งานตกแต่งบริเวณ หน้าร้านรอบๆร้าน ค่อยๆคิดไปทำไปโดยใช้ของที่มีอยู่ก่อน ซื้อเท่าที่จำเป็น หรือขอได้ก็ขอ แฮะๆๆ ใครมีของเหลือใช้ดูแล้วเข้ากับร้านแนวคันทรีๆๆของเท่งก็ยินดีรับบริจาคจ้า(เพื่อความสุขของพี่น้องที่จะได้บริจาคนะเนี่ย) เมื่อเช้าคุยกับลุงพูน ขอความเห็นเรื่องปลูกต้นไม้หน้าร้าน ลุงพูนให้ความคิดเจ๋งมาก ปลูกมะรุมเลย คนจะได้มารุมๆๆที่ร้าน 



เพดานกะว่าจะใช้เสื่อกระจูด แต่งด้วยผ้าทอย้อมสีธรรมชาติ น้องสาวโจว่าไงเนี่ย บังตาด้วยระแนงไม้ไผ่ โอ้ การบ้านให้เล่นอีกเพียบ ยินดีรับข้อเสนอแนะจ้า



มาดูผลิตผลข้างขนำบ้าง มะม่วงเบาปีนี้ติดเยอะ เอาลงมายำบ้าง ตำน้ำพริกบ้าง แช่อิ่มบ้าง พี่น้องที่อยู่ใกล้ๆผ่านไปได้ชิมแน่ อย่างน้อยนำปลาหวานนะจ๊ะ



การแช่อิ่มมะม่วงให้กรอบนุ่มมีเคล็ดว่า ให้แช่น้ำปูนใสสัก ๒-๓ ชั่วโมง แล้วแช่น้ำเกลือต้มสุกที่เย็นนะ แช่ ๑ คืน เช้าเอาขึ้นมาใส่น้ำตาลทรายจะเคี่ยวหรือไม่เคี่ยวได้หมด ที่ทำไม่เคี่ยวน้ำตาลใส่ดองไปเลย จะออกน้ำพอเหมาะพอดี ดองน้ำตาลหนึ่งวัน จากนั้นเอาเข้าตู้เย็น พี่หยอยดองไว้แล้วเข้าพื้นที่ กลับมาไม่เหลือให้เก็บภาพ555 ที่บ้านแจกจ่ายไปหมด อร่อยมากยั้งไม่อยู่



ไม่ได้กินแช่อิ่ม กินน้ำพริกมะม่วงก็ได้วะ



คนมีฝีมืออย่างเท่ง คิดเร็วทำเร็ว จัดการทอดปลาหมึกป้าต่าย ยำหมึกม่วงซะ5555 ในร้านอาหารนี้หลายเบี้ยนะจะบอกให้ แต่ใครมาร้านเท่งหน้านี้กินฟรีๆๆ แต่... พกปลาหมึกแห้งไปด้วยนะ ฮ้าๆๆๆฮิ้วๆๆๆ


  เช้านี้มีเวลาแบ่งมาเท่านี้ก่อนนะจ๊ะพี่น้อง ฮานหนัก ฮานเยอะจริงๆๆ อดทนกับฮานหนักอีกสักปี คิดว่าวิถีที่เป็นไปจะง่ายและเบาสบายไปข้างหน้า ระลึกถึงพี่น้องเก่าใหม่ทุกท่านจ้า


 


  

ความเห็น

พี่หยอยทำร้านขายอะไรคะ...

ตับจาก ตับละ 15 บาทเหรอ...ว๊าว..แต่ก่อนตอนย่ายังอยู่ ก็สักสามสิบปีมาแล้วขายตับละ 75 สต. ต่อมาก็ขึ้นราคามาเรื่อยๆ แต่ไม่ทราบว่าล่าสุด 15 บาท

เนี่ย...อะไรๆ มันชอบสวนทางกันแบบนี้แหละค่ะ เคยมาคิดๆ ดูนะคะ...วัตถุดิบก็จากธรรมชาติ ใช้แรงงานคน ไม่ต้องผ่านกระบวนการลงทุนทางเครื่องจักรและการจัดการ ราคาสูงซะงั้น แล้วก็ไม่ใช่ว่าจะทนทานเหมือนมุงกระเบื้อง ถ้าไม่อยากได้แบบแนวคันทรีจริงๆ คนส่วนมากมักมุงกระเบื้องให้สิ้นเรื่องสิ้นราว หลายๆ คนมักคิดว่า เอาเวลามุงจากทุกสี่หรือห้าปี ไปทำอย่างอื่นดีกว่า

ถ้ามีโอกาสจะไปเยี่ยมนะคะ

ค่าเงิน ๑๕ บาทกับการไปตัดใบจากมาตัด นั่งเย็บ พี่พอใจให้นะ ถ้ามีเบี้ยเยอะอยากให้สัก๒๐ ด้วยซ้ำไป เทียบกับเงิน ๑๕-๒๐ ที่ไปซ้อขนมกรุบกรอบแล้วคุณค่าต่างกันนะ


ไม่เป็นทุกข์กับว่าจะใช้ได้กี่ปี ชำรุดก็เปลี่ยน แหล่งทำอยู่ใกล้


ตั้งใจไว้ต้อนรับพี่น้องบ้านสวน ประการหนึ่งละ และทำเรื่องสมุนไพรบริการฟรี ขายอาหารธรรมชาติตามฤดูกาลจ้า 


น้องอ้อ ตั้งใจผ่านพัทลุงหน่อยแล้วกันนะจ๊ะ   

มะม่วงเบา น้องพาให้เม็ดมาปลูก ตอนนี้รอดแล้งทั้ง 2 ต้นเลยค่ะ

"เชื่อในผล แห่งการทำความดี"

ร้านใกล้จะเสร็จแล้ว รอดูจ้า ชอบความคิดลุงพูนจังปลูกต้นมะรุม Laughing น้ำพริกมะม่วง กับยำมะม่วงน่ากินจังเลยค่ะพี่เท่ง

แบ่งปัน สร้างสรรค์ พอเพียง

 

:pff: :pff2: เห็นแล้วน้ำลายไหล

หน้า