เริ่มจากได้กิน..ตอนนี้ได้ขาย..มั่ง

จำสวนรก ๆ เก๋าได้มั๊ยคะ...ตอนนี้เริ่มได้ขาย...มีเงินเข้าบ้านแล้วนะ..แม้จะยังไม่มาก แต่ก็ได้เริ่มต้น...ก้าวที่ 1...แล้ว..2..3..ก็จะตามมา

ยอดบวบและลูกบวบ...ได้ขายลอตแรก...50 บาท

มียอดฟักข้าวแซมนิดหน่อย...ตลาดที่ไปขายของ ขายได้ทั้งลูก ยอด และดอก ดอกบวบก็ขายได้ ต้องเก็บตอนเช้า ๆ

ข่าขายได้ครั้งแรก 30 บาท ขุดกินเกือบทุกวัน ยังเหลือขาย

บวบค้างนี้อยู่ในเล้าเป็ดไก่...งามมาก แทบจะไม่เห็นลูก ยอดอวบ ๆ ตัดยอดขายซะเลย    

ไผ่เลี้ยงรอดจากน้ำท่วม เหลือ 3 กอ ปีนี้ได้ขายหลายรอบแล้ว รอบละ 50 -100 บาท เมื่อก่อนยังไม่ถมดินมีไผ่ตง 11 กอ ตอนนี้เหลือ 2 กอ ไผ่ด้ามขวานอีก 2 กอ ไผ่ตงได้น้ำหนัก รดน้ำให้ออกปีนึง 8 เดือน ขายได้สูงสุดวันละ 500 บาท นอกฤดู กก. ละ 40-60  พอออกเยอะ ๆ เหลือ 10-15 บาท ขายที่บ้าน เพราะบ้านอยู่ในตลาด...การตลาดได้เปรียบ..มีอะไรก็ขาย..เรียบ

นั่งขายของ...ที่เราปลูกเอง ได้เงินทีละ 5 บาท 10 บาทก็มีความภาคภูมิใจ มีความปิติ อิ่มเอมใจ..เกิดขึ้น..เพราะเรารู้ว่า ลูกค้าที่ซื้อผักจากเราเขาได้กินผักที่อร่อยและปลอดภัย...เราไม่ได้หยิบยื่น..ความตายผ่อนส่งให้เขา...น่าปลื้มมั๊ยคะ...ถึงไม่ได้เป็นพ่อแม่ ญาติพี่น้องของเรา เขาก็เป็นเพื่อนร่วมทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ของเรา...ส่งความหวังดีให้เขาเถอะค่ะ...ฝากให้กับเพื่อนทุกคนที่มีโอกาส..แบ่งปันคนอื่น ๆ

นี่เป็นแค่การเริ่มต้น...เทศกาล..การขาย..ยังต้องเหนื่อยอีกในการหารายได้เสริมแบบนี้...แม้จะเพียงเงินเล็ก ๆ น้อย ๆ ของใครบางคน แต่ว่านี่เป็นเงิน ออม ส่วนนี้เป็นส่วนเกินไม่จำเป็นต้องใช้..เก็บ.

ได้ยินใครบางคนเรียกหาเจ้าแม่...แว่ว ๆ เลยออกจากฌาณไปดู มีปรากฎการณ์ธรรมชาติ..เกิดขึ้นที่บ้านครูตี๋คนกลัวเมีย.เอ้ย!..รักเมีย พรุ่งนี้วันที่ 16 โปรดใช้...สตางค์ให้..."เป็น"