ส่งการบ้านแบบ..กระท่อน..กระแท่น

จากวันนั้น จนมาถึง ในวันนี้ 

ที่ฉันมีข้าว โพดหวาน มาลองลิ้ม

ข้าวโพดนิ่ม หวานหอม ชวนมาชิม

อิ่มเอมลิ้น รสอร่อย...หร่อยเหลือใจ...

ขุดพื้นดิน หยอดเม็ด เมล็ดปลูก 

เม็ดข้าวโพด บวบ แตง หย่อนลงหลุม

อยู่มานานหญ้ามาพาครอบคลุม

ฉันก็กลุ้ม ดายหญ้า ฆ่าไม่ทัน

งามก็งาม ยอมรับ คักอีหลี

สีเขียวปี๋ ขาวโพดใครงามแท้หนอ....

ปุ๋ยเคมี ยาปราบ ไม่พานพบ

ขี้เห็ดกลบ ลงดินบ่ม จุลินทรีย์

ขยายเชื้อ แพร่ ไปในปฐพี

ดินเรานี้ ร่วนซุย ในบัดนาว

....วันเดือนเคลื่อน จากปลูก ถึงออกฝัก

ไม่นานนัก สองเดือน ออกดอกแน่....

ดอกก็ออก ฝักก็โผล่ โตมั๊ยโต

น้องฝน..โธ่!..เลือนหาย กลายลับตา

*************************************

....ข้าวโพดหวาน..ปานน้ำผึ้ง จากคุณครู

ป้าเล็กพี่ คนสวย รวยเมล็ดผัก

ใครก็รัก ใครก็ชอบ ตอบว่ารัก

เธองามคัก แจกไปทั่ว บ้านสวน..คนพอเพียง...

....อีกหนึ่งครู สุดที่รัก วัชรินทร์

คนทั้งสิ้น รักครู ดีนักหนา

คนหว่านกล้า ความพอเพียง ตลอดมา

ในโลกา เป็นหนึ่ง ประดับดาว....

*************************************

ขอบคุณครูทั้ง 2 ท่าน ที่ส่งน้ำใจให้กันตลอดมา ช่วยกันปลูก ช่วยกันแจก ช่วยกันขาย ช่วยกันทำบ้านสวนแห่งนี้ (และแห่งนั้น)  ให้น่าอยู่ และปลอดภัย

เราจะรักกัน..ตลอดไป....

ปอลิง....เก๋าขอร้อง อ่านกลอนส่งการบ้านของเก๋าให้ไพเราะเพราะพริ้งด้วยค่ะ...เก๋าตั้งใจมาก...ได้แค่เนี๊ยะ!