เส้นทางสังเวชนียสถาน

เขียนโดย ลุงพูน เมื่อ 16 มีนาคม, 2011 - 20:25
หมวดหมู่ของบล็อก: 
ท่องเที่ยว
Keywords: 
อินเดีย

ช่วงต้นเดือนกุมภาพันธ์ 2554 ได้เดินทางไปนมัสการพุทธสังเวชนียสถาน ณ. ประเทศอินเดีย และเนปาล

จึงขอนำเอาภาพที่ได้ถ่ายมาให้สมาชิกได้ชมกันครับ

ภาพแรกเป็นทัศนียภาพของเมืองกัลกัตตา มองจากเครื่องบิน

ในเมืองค่อนข้างแออัด

ภาพที่ 2 รอกระเป๋า

ลงเครื่องที่กัลกัตตา แล้วเดินทางด้วยรถยนตร์ ไปยังเมืองพุทธคยา

ถึงเมืองพุทธคยา ตอนเช้า ทานข้าวเช้า อาบน้ำ ที่โรงแรมนี้

หนุ่มคนนี้เอาของมาขาย ส่วนที่เข้าแถวยืนและนั่งทางซ้ายมือ กำลังรอพบแขก(คนไทย)ผู้มาเยือน

 

บรรยากาศยามเช้า หน้าโรงแรม

วัดญี่ปุ่น

วิหาร วัดญี่ปุ่น

วัดภูฐาน (ประตู)

วิหารวัดภูฐาน

พระพุทธรูปในวิหารวัดภูฐาน

เด็กน้อยหน้าตาหล่อ มายืนคุยกับแขก(คนไทย) ผู้มาเยือน

เจ้าถิ่น

บ้านเรือนระหว่างทางสู่เนรัญชรา

แม่น้ำเนรัญชรา แห้งขอดในยามนี้

ผ่านแปลงข้าวสาลี

บริเวณบ้าน มีควายอินเดีย(ตัวสีดำ) วัว มัดฟาง(ข้าวสาลี)

ผนังบ้านที่ถูกฉาบ ด้วยแผ่นเชื้อเพลิง


แผ่นเชื้อเพลิงทำจากขี้วัวหรือควาย สดๆ นำมาขยำให้เข้ากันกับฟางข้าวสาลีที่หั่นเป็นชิ้นเล็กๆ

ปั้นเป็นแผ่นกลมๆ ขนาดจาน แล้วเอามาแปะไว้ข้างฝาบ้าน พอแห้งก็จะร่วงหล่นลงมาเอง

(ติดตามตอนต่อไปในบันทึกใหม่ครับ)


ความเห็น

doephuket

16 มีนาคม, 2011 - 22:35

รอติดตามครับลุงพูน ไปคนเดียวเหรอครับ

ว่าออออ นุ่งกางเกงขายาวสาวไม่ชอบพี่น้องเหอ คนถือจอบมาดแมนนั้นแหละแฟนฉาน นะสาวเหอ

ลุงพูน

17 มีนาคม, 2011 - 06:21

ขบวนที่ผมไป ต้องใช้เครื่องบิน สองลำ ครับ รวมทั้งหมดร่วม 100 ทั้งพระและชาวบ้าน ชาวภูเก็ตเป็นส่วนใหญ่ครับ

แก้ว กุ๊ก กิ๊ก

16 มีนาคม, 2011 - 22:53

เหมือนไปแสวงบุญ เป็นโปรแกรมที่อยากไปมานานแล้วค่ะลุงพูน ตามไปดูด้วยนะคะ

 

ลุงพูน

17 มีนาคม, 2011 - 06:22

การไปคราวนี้ก็เป็นการไปแสวงบุญครับ ได้สัมผัสของจริงๆ ได้เห็นของจริง ครับ

เปรี้ยว_ส้ม

16 มีนาคม, 2011 - 22:59

ครั้งหนึ่งของชาวพุทธน่าภูมิใจนะค่ะได้เหยียบย่างดินแดนพระพุทธเจ้า  หนูไม่รู้จะมีโอกาสหรือเปล่า .....

ลุงพูน

17 มีนาคม, 2011 - 06:23

ยังมีเวลาอีกนานครับ โอกาสย่อมมีแน่ครับ สั่งสมบุญบารมีไว้ สักวันก็จะได้ไครับ

ป้าจี๊ด

16 มีนาคม, 2011 - 23:26

ถึงไม่ได้ไปเองแต่ก็ได้มองผ่านทางสายตาลุงพูนเหมือนกันค่ะ..อิอิ

ที่แม่น้ำเนรัญชรา มีเรื่องเล่าว่า  เมื่อก่อนแม่น้ำสายนี้ก็เป็นเสมือน

สายเลือดหล่อเลี้ยงให้ประชาชนอุดมสมบูรณ์  จนกระทั่งแม่น้ำนี้แดงฉาน

ไปด้วยเลือดของชาวพุทธด้วยน้ำมือคนต่างศาสนา  ประมาณก่อนสร้าง

ทัชมาฮาล  ต่อมาแม่น้ำที่กว้างใหญ่แห่งนี้ก็เหือดแห้งลงเท็จจริงอย่างไร

ลุงพูนพอมีข้อมูลหรือไม่คะ

แบ่งปันน้ำใจส่งต่อกันไป ....ไม่รู้จบ

ลุงพูน

17 มีนาคม, 2011 - 06:29

ทัชมาฮาล ตั้งอยู่ที่ เดฮี ห่างจาก พาราณสี หลายร้อยกิโลเมตร ผมยังไม่ได้อ่านประวัติศาสตร์มามากพอครับ ว่าแม่น้ำเนรัญชรา แห้งขอดมาตั้งแต่สมัยโน้นหรือไม่ แต่พออนุมาณเอาว่า ตอนที่อังกฤษมาปกครองอินเดีย คงจะขนเอาทรัพยากรณ์ป่าไม้ไปเยอะครับ บ้านเมืองทางเหนือจึงแห้งแล้ง เต็มไปด้วยฝุ่น ในช่วงที่ผมเดินทางไป แต่เขาบอกว่าหน้าฝนก็มีน้ำครับ

ป้าจี๊ด

17 มีนาคม, 2011 - 09:30

จะคอยอ่านตอนต่อไปนะคะ

แบ่งปันน้ำใจส่งต่อกันไป ....ไม่รู้จบ

ดาวเรือง

17 มีนาคม, 2011 - 02:47

หนุ่มขึ้นอีก 20 ปีเลยค่ะ  จำแทบไม่ได้  สีสรรสวยงามทำให้รู้สึกผ่อนคลาย  เหมือนได้ไปเที่ยวจริงๆอ่ะค่ะ

หน้า