หมอน กาแฟ ผงยาสมุนไพร

          หายหน้าหายตาไปตั้งแต่สงกรานต์ หรือก่อนสงกรานต์ เข้ามาแว๊ปๆ ชีพจรลงเท้า ไม่ได้อยู่ที่ วันนี้เพิ่งกลับมาสวน ก็เลยเอาอะไรมาให้ดูนิดหน่อย ครับ

          เรื่องแรกก็คือ หมอน หมอนใช้หนุนหัวเวลานอน นานมาแล้วเคยเอาเรื่องการใช้หลอดดูดมายัดหมอน ในบันทึกเรื่อง ฝากหมอน แต่หลอดดูดก็เป็นพลาสติก ไม่ใช่ธรรมชาติ วันนี้ ได้ฤกษ์ ทำหมอนจาก ใยต้นกล้าข้าวสาลี (ที่เคยเขียนไว้ในบันทึกเรื่อง ไปดูเขาทำ น้ำสกัด ต้นกล้าข้าวสาลี ) ดังรูป

ใยจากต้นกล้าข้าวสาลีที่เอาไปสกัดน้ำออกแล้วเหลือแต่กาก

ก่อนที่จะมาเป็นภาพนี้ ดูได้จาก บันทึกเรื่อง ไปดูเขาทำ น้ำสกัด ต้นกล้าข้าวสาลี ตาม Link ข้างบน

        หลังจากนั้นก็ซื้อปลอกหมอนมาใบนึง วันนี้ไปซื้อจาก ตลาดนัด อ. นาบอน ราคา 20 บาท เอาใยต้นกล้าข้าวสาลีที่ตากแห้งแล้วยัดใส่ปลอกหมอน ดังรูป

เรียบร้อยแล้ว

          หมอนใบนี้ออกจะเตี้ยนิดหน่อย แต่ก็ตรงกับความต้องการของ(หัว)ผม เพราะผมชอบหมอนเตี้ยๆ พอลองใช้หมอนหนุนนอน ก็ได้กลิ่นของใยข้าวสาลีแพร่กระจายออกมา ทำให้นึกถึง หมอนใบชาจีน ที่เคยซื้อมาเมื่อตอนไปเที่ยวเชียงใหม่ หลายปีก่อน พอนอนก็จะได้กลิ่นใบชาเช่นเดียวกัน

          ถัดไป เป็นเรื่องกากกาแฟ เวลาเดินทาง(ขับรถ) มักจะแวะรายทาง ซื้อกาแฟสดมากินแก้ง่วง ซื้อกาแฟแล้วก็ขอกากกาแฟเขามาด้วย หากลืมขอ คนขายเขาก็จะถามว่า วันนี้ไม่เอากากกาแฟเพิ่มหรือครับ ได้มาแล้วก็เอามาตาก ใช้ประโยชน์ได้หลายอย่าง เช่น ผสมในสบู่ เป็นสบู่ กากกาแฟ เป็น Scrub ในสบู่ หรือเอามาทำน้ำหมัก กากกาแฟ หรือ ตากแห้งเอาไว้โรย ป้องกัน หอย (จำไม่ได้แล้วว่า บันทึกของใครเขียนแนะนำไว้)

ถาดนี้ ยังเป็นก้อนกลมๆ ที่ออกมาจาก เครื่องทำกาแฟ

ถาดนี้เป็นผงแล้ว

          เรื่องต่อมา คือ กากยาสมุนไพร วันนี้เข้าเมืองทุ่งสง แวะเวียนไปร้านสมุนไพร เห็นผงสมุนไพรจากครก ที่เหลือแต่เศษๆ เขาจะทิ้ง ก็เลยขอเขามา ใช้ประโยชน์ได้หลายอย่าง เช่น เอาไปทำน้ำหมัก ก็ได้ เอาไปผสมดินทำปุ๋ยก็ได้ หรือเอาไปบดทำพระเครื่องก็ยังได้เลยครับ (สมัยที่เขานิยมสร้างพระจุคามฯ กัน ผงกากยาเหล่านี้เป็นที่ต้องการของโรงงานผลิตพระครับ)