กินดี มีสุข ตอน ทะเลสาบคือ ชีวิต ๑.

หมวดหมู่ของบล็อก: 

  สามสี่วันที่ผ่านมา เดินทางไปเรียนรู้วิถีการทำอยู่ทำกินของพี่น้องที่ตั้งบ้านริมทะเลสาบ เขตพื้นที่พัทลุง ทะเลสาบสงขลาเปรียบเสมือนแม่นมที่หล่อเลี้ยงสรรพชีวิต ชาวนครศรีธรรมราช พัทลุง และสงขลา แน่นอนความอุดมสมบูรณ์ลดน้อยลงไปเรื่อยๆ ด้วยมีผู้คนที่เอาแต่เสพผลประโยชน์ มากว่าช่วยสร้างและดูแลรักษา รีสอร์ทที่ขายธรรมชาติรอบทะเลสาบ ขยายตัวมากขึ้น ส่วนชาวประมงขนาดเล็กที่หาปลาตามธรรมชาติอาศัยภูมิปัญญาพื้นบ้าน(คนดั้งเดิมไม่มีนาไม่มีสวน) หากินแต่พอดี เพราะทะเลสาบคือชีวิต ลองมาดูว่าเขาดำรงอยู่อย่างไร

                     

       น้าเอียดมีชีวิตอยู่กับอาชีพทำปลาแดดเดียวขาย บ้านอยู่ริมทะเล โดยพ่อบ้านลงเรือขนาดเล็กออกหาปลาทุกเช้าที่อากาศปกติในทะเลน้อย ได้ปลาช่อน วันไหนได้ปลาช่อนก็จะได้พุงปลาหรือไตปลาช่อน ที่ถือว่าทำแกงไตปลาได้อร่อยสุด มัน หอม

                           

             พุงปลาช่อนสดต้องล้างให้สะอาด และเอาส่วนน้ำดีออกไม่ให้ขม จากนั้นโรยเกลือให้ทั่ว แล้วผึ่งแดดอาศัยพลังงานจากแสงอาทิตย์เท่านั้น 

ผ่านไปสามสี่แดดก็ได้พุงปลาธรรมชาติแท้ๆ การตากพุงปลาใช้ภาชนะแบนๆให้พุงปลาโดนแสงทั่กัน เรียกว่าสุกแดด ใส่ขวดไว้ทำแกงไตปลา ยิ่งหมักนานยิ่งมัน หอม ที่ขายในกรุงเทพอาจจะผสมอย่างอื่นแล้วเพื่อกำไร ต้องดูดีๆนะคะ หากจะหาไตปลาไปทำแกง

ปลาช่อนแดดเดียวของน้าเอียด สะอาด ทำขายให้ขาประจำหมดวันต่อวัน ที่ทำมากๆวางขายหลายวันระวังฟอร์มาลีน ผิดจากนี้น้าเอียดบอกว่าไม่อร่อย

ปลากระดี่ เอามาทอดกรอบต้องกินคู่แกงส้มหรือแกงเหลืองลดความเผ็ด

ปลาขาวมาผ่าหลังใส่เกลือ ใช้ศิลปะในการวางตากแดด กลายเป็นปลาดอกจันทร์ พอแห้งเอาไปทอดก็จะติดกันเป็นดอกๆ สวยงาม

แถมให้หลายๆดอกนะจ๊ะ

ทะเลสาบสงขลา ห้วงน้ำ ๓ รส เค็ม กร่อย จืด ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เนื้อที่ ๖๑๖๗๕๐ ไร่  ปากทะเลติดต่อกับอ่าวไทยในเขตเมืองสงขลา ระดับน้ำลึก ๑-๒ เมตร มีความหลากหลายของพืชและสัตว์น้ำมากมาย(ในอดีต)  ปัจจุบันถูกบุกรุกจากกลุ่มทุนนิยมโดยเฉพาะในเรื่องสวนปาล์มในป่าพรุ ทำให้มีสารพิษจากปุ๋ยและยาลงสู่ทะเลสาบสงขลา และสาเหตอื่นๆเชิงธุรกิจอีกมากมาย ก็ต่อสู้กันไปเชิงนโยบาย โดยส่วนตัวขอเป็นกระบอกเสียงให้คนเล็กคนน้อยปกป้องชีวิตและวิถีกินดีมีสุขอย่างพอเพียงเท่าที่จะทำได้อย่างสุดความสามารถ เจอกันบล็อคหน้าอีกหลายเรื่องราวของชาวเล เมืองพัทลุง

แด่ ทะเลสาบสงขลาแม่นมของผองชีวิต

 

ความเห็น

ชาวประมงขนาดเล็กที่ภูเก็ต น่าจะมีแบบนี้เช่นกัน ลองตามหาดู ผ้าที่คุยกันไว้จะส่งให้ปลายเดือนนะจ๊ะ

วิธีการตากปลาทำได้สวยน่ากินมาก


ทำปลาแดดเดียว เห็นรูปแล้วหิวข้าว :desperate:

อาชีพแบบพื้นบ้านเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ครับ ต้องเป็นคนช่างสังเกต จะได้ข้อคิดมาใช้กับตัวเองไม่สิ้นเลยครับ

ฝีมือแล่ปลาไม่ธรรมดาเลย ที่นี่ทำพุงปลาสะอาดจังที่เคยเห็นเขาทำกองบนลานซีเมนต์แล้วใส่รองเ้ท้าบู๊ทลงลุย

เห็นแล้วกินไม่ลง

น้าเอียดทำมานาน ก็มีฝีมือเพิ่มขึ้นทุกครั้งที่ทำเป็นธรรมดา


แต่พุงปลาสะอาดมากๆจริงๆ ว่าจะติดรถไฟมาฝากอยู่นะ

แล่ปลาได้สวยงามตากแดดเดียวทอดโหน่ากิน แต่ต้องไม่ใส่สารกันบูดลงไปในปลากันปลาเน่าก็จะดีมาก

ปลาของน้าเอียด ลูกค้าต้องรอคิว เพราะตั้งใจทำของดีให้ผู้คนได้กินดีมีสุข จึงประกอบอาชีพนี้ได้ยาวนานสืบมาค่ะ

สมัยก่อนพี่ตกปลาเองก็เอามาตากแห้ง  แต่มีปัญหาเรื่องมดและแมลงวันมากเลยค่ะ  แถมตัวต่ออีกต่างหาก  ทำอย่างไรจึงจะป้องกันไม่ให้มันมากินปลาแดดเดียวของเราคะ?

ต้องไปกินที่บ้านน้าเอียด และต้องรอค่ะ การตากปลาแดดเดียวที่นี่ง่ายเพราะแดดจัดมากๆ มดแมงไม่กล้ายุ่ง ถ้าแดดอ่อนต้องกางมุ้งให้แล้วจ้า

เมนับถือความคิดเละความเชื่อที่คุณเชื่อ การมองโลก การกระทำ การเเนะนำเเนวทาง อุดมคติของคุณทำให้เมทึ่ง ทั้งภาษาที่ใช้ ยังสละสลวย

ความอุดมสมบูรณ์ลดน้อยลงไปเรื่อยๆ ด้วยมีผู้คนที่เอาแต่เสพผลประโยชน์ มากกว่าช่วยสร้างและดูแลรักษา

ประโยชน์นี้ มันช่างกินใจซะเหลือเกิน โลกเรามันมีมนุษย์ที่คอยจ้องเเต่จะเอาเปรียบธรรมชาติเเบบนั้นจริงๆ เเละยังมีเยอะซะด้วย คนที่มีอุดมการณ์ นับวันมันยิ่งจะลดน้อยลงทุกที

ภาพน้าเอียดทำให้เมเศร้า ..การดิ้นรนเพื่อให้อยู่รอด ไม่ยอมเเพ้ต่อโชคชะตา ต้องเดินหน้า ทั้งๆที่เเทบจะคลำหาทางเดินไม่เจอ .......โลกนี้ช่างไม่ยุติธรรม..

ขอบคุณคุณประไพ ที่เก็บเรื่องราวดีๆมาเล่าสู่กันฟัง...

ขอเเสดงความนับถือค่ะ

หน้า