พาแม่กับลูกไปเก็บผัก..

หมวดหมู่ของบล็อก: 

วันนี้ก็เป็นอีกวันที่มีกิจกรรมที่ต้องไปสวนไปนา


ที่จริงไปทุกวัน..คนเดียวบ้าง 3 คนบ้างแล้วแต่โอกาส



ผักกาดจ้อน และผักกาดฮิ่นมีเยอะจริง ๆ ครับ...เหลือกินจริง 2 ห่อเล็กที่หว่านไว้




วันนี้อากาศดีลมเย็นสบายครับ...เย็น ๆ หลังเลิกเรียน วิชาความพอเพียงน้องโฟกัสมีทุกวันครับ..อิอิอิ..
สนุกสนานร่าเริ่งตลอด..






หญ้าในนาข้าว..ผบ.ผมทนไม้ได้เลยลงไปถอนทิ้ง..อิอิอิ..ขยันจริง ๆ ผบ. ผม





แม่ลูกช่วยกันเก็บผัก....เอ้า ทั้ง 2 คนยิ้มหน่อย..ฮาๆๆๆ  วันนี้ผมไม่ทำอะไรครับ


เป็นคนภาคเหนือ...วันนี้ อู้ อย่างเดียวครับวันนี้..5555




น้องโฟกัสสนุกเลยครับเก็บผักกับแม่...วันนี้มีป้าน้องโฟกัสมาดูนาด้วย..เดินมาโน้นแล้ว


"มาเก็บผักไปกินกับป่นเด้อ"







พี่สาวแม่น้องโฟกัส...มาร่วมวงเก็บผักสด ๆ ปลอดสารพิษไปกินด้วย   วันนี้เก็บไปเยอะครับเอาไปแบ่ง ๆ ให้ยายและน้าน้องโฟกัสกินด้วยครับ...ผักสด ๆ ปลอดสาร  ประหยัดไม่ได้ซื้อหามีมากก็แบ่งปันครับ..ส่วนเรื่องขายเอาไว้ก่อนครับ  นี่แหละวิถีความพอเพียงในชนบทครับ ขอกินกินได้ครับ..



วันนี้ก็เป็นอีกวันที่มีความสุขในสิ่งที่ได้ทำในครอบครัว  กิจกรรมเล็ก ๆ ในหนึ่งวันที่มีความเรียบง่าย
แต่ก็มีความสุข อยู่กับธรรมชาติ ปลูกผักเอง กินเอง รู้ว่าเราเอาอะไรใส่ไปบ้าง ซึ่งผักพวกนี้ก็ไม่ได้ทำอะไรมากครับ แค่ขุด ๆ แล้วหว่าน ๆ รดน้ำบ้าง..แต่หน้าฝนไม่ค่อยได้รดน้ำครับ...


            นี่แหละครับความสุขที่ได้ทำ...ความสุขที่ได้กินในสิ่งที่เราปลูกเอง สุขภาพจิตสุขภาพกายดีแน่นอนครับ แม้ว่าพื้นที่คันนาอันน้อยนิด กว้าง 3 เมตร ก็สามารถทำให้เกิดประโยชน์ดีกว่าปล่อยให้หญ้าขึ้นรก ๆ ไม่เกิดประโยชน์ครับ....วันนี้ไม่มีรูปตัวเองครับ..เป็นช่างภาพเต็มตัวครับ...555..กดชัดเตอร์สนุกมือเลยครับ..อิอิอิ...


.........ขอบคุณบ้านสวนพอเพียง.......

 



ความเห็น

ผักงามจริงๆ...ข้าวก็กำลังเขียวน่าชื่นใจจริงๆครับ...

"จะปลูกทุกอย่างที่กิน จะกินทุกอย่างที่ปลูก"

ขอบคุณครับพี่อีกหน่อยคงได้เก็บผักอื่น ๆ กินบ้างนะพี่..

 

ผักงามๆเห็นแล้วมีความสุขจริงๆ

ขอบคุณครับพี่

 

มันหลายคือบ่เก็บไปขาย ได้ค่าขนมน้องโฟกัสเด่ ผักปลอดสารพิษ อันสิท จังแม้นเอื้อยมัก คำว่า วันนี้เป็นคนเหนือ อู้ อย่างเดียว ฮ่าๆๆๆๆ ขอซื้อแหน่คำนี้ ถูกใจแฮง 555555

ชีวิตไม่ได้เกิดมา เพื่อยอมแพ้

ตามสบายเลยพี่..แต่ผักบ้านผมก็มีไม่เยอะจนได้ขายครับแบ่ง ๆ กันกินไปก่อนพี่..

 

ต้นถั่วของวิศิษฐ์งามแท้ ของพี่ยังไม่ยอมขึ้นค้างต้องขืนใจอยู่นาน สงสัยไม่ใช่ทิศแดดเลยเลื้อยหนีค้างซะงั้น  :sweating:

ถ้าเดินเรื่อยไป ย่อมถึงปลายทาง

ไม่เห็นพี่ถ่ายรูปมาให้ชมเลยพี่....อยากเห็นครับพี่..

 

มันคือความสุขที่หาไม่ได้ง่ายๆแต่ทำได้ไม่ยากใช่มั๊ย อิๆๆๆๆ ครอบครัวน่ารัก จริงๆ

ยากจริง ๆ ครับพี่..แต่พอทำแล้วก็ง่ายขึ้นเรื่อย ๆ ครับ

 

หน้า