วันนี้พี่แหม่มรู้สึกเบื่อๆ...เซ็งๆ....อยากกินอาหารทะเลสดๆ เลยชวนลูกสาวไปดอนหอยหลอดไปด้วยกันไหมค่ะ?

หมวดหมู่ของบล็อก: 

พี่แหม่มตั้งไมล์ระยะทางจากที่บ้าน-ดอนหอยหลอด ไป75กิโลเมตร+ขากลับด้วย=150กิโลเมตร ไม่ไกลเลยนะคะสำหรับพี่แหม่ม ขับรถแบบสบายๆ ออกจากบ้านตอนบ่าย3โมงกว่าๆถึง ดอนหอยหลอดก็4โมงเย็นกว่าๆนิดหน่อยเพราะว่ามีรถมากบางช่วง วิ่งออกทางเส้นพุทธมณฑลสาย4ไปทางกระทุ่มแบน วิ่งเส้นพระราม2 ตรงไปสมุทรสาคร แล้วก็ตรงไปสมุทรสงครามที่ตั้งของดอนหอยหลอดอยู่ที่จังหวัดนี้คะ ถ้าไปวันธรรมดาคนไม่ค่อยมาก ยิ่งไปช่วงบ่ายแบบนี้อาหารจะไม่ค่อยแพงแล้ว พี่แหม่มไปถึงก็4โมงเย็นแล้ว พวกปลาหมึกย่าง กุ้งเผา หอยต่างจะไม่ค่อยแพงแล้วเพราะว่าแม่ค้าอยากกลับบ้าน จะสดหรือไม่สดใช้ความสามารถเฉพาะตัวดูเอาเองคะ ปกติพี่แหม่มกับลูกสาวชอบกินอะไรที่ง่ายๆ แต่ต้องมั่นใจแล้วว่าไม่มีสารเคมีเจือปน แค่อยากกินปลาหมึกย่างนี่แหล่ะคะ ยอมเสียค่าน้ำมันไปดอนหอยหลอด ค่าน้ามันรถใช้ E20น่าจะไม่เกิน300บาทแค่นั้นเอง เรา2คนแม่ลูกซื้อของกินกันอีกไม่เกิน500บาทแค่นั้นเองรวมค่าน้ำมันแล้วไม่น่าจะเกิน800บาท แต่พี่แหม่มว่าความสุขเล็กๆน้อยๆตามประสาแม่ลูกหาไม่ได้อีกแล้ว ถ้าถามว่าไปบ่อยไหม? เดือนนี้2ครั้งแล้วบางทีพี่ก็เลยไปถึงชะอำ จ.เพชรบุรีค่ะ หรือไม่ก็ หัวหิน ปราณบุรีหรือเลยไปประจวบโน้นแน่ะ....แต่5เดือนมานี่ปลูกผักจนลืมเที่ยวเลยค่ะ

ศาลของกรมหลวงชุมพร

ในถุงที่เห็นมีแต่ปลาหมึกสดย่าง300บาท ทอฟฟี่กะทิ70บาท ลูกจากต้มน้ำตาลใส่ใบเตยอีก1ถุง50บาท นั่งกินรับลมทะเล

กัน2คนแม่ลูก อ้าว...กินไม่หมดถือกับไปกินต่อที่บ้านดีกว่าค่ะ

ภาพนี้มาล้างมือที่หน้าห้องน้ำ....ลูกสาวถามว่าแม่ทำอะไร?(แอบถ่ยรูปไม่บอกลูก)

จะกลับกันแล้วนะคะ ก่อนกลับต้องเก็บภาพกันนิดหน่อยค่ะ

ขอโทษทีคะ...ที่พี่แหม่มแต่งตัวไม่สวยชุดนี้ปกติเป็นชุดทำสวนอยู่ที่บ้านค่ะ

ไม่ได้ตั้งใจมา นึกเบื่อๆ...เซ็งๆ ก็เลยคว้ากุญแจรถชวนลูกออกมาคะ

ไม่ได้นึกว่าจะต้องมาถ่ายรูปเขียนบล็อกคะ

 

ช่วงนี้ฝนตกบ่อยก็เลยนำรถมาจอดไว้ที่บ้านเดี่ยวด้านหลังมินิมาร์ทคะ

พี่แหม่มพากลับมาถึงบ้านแล้วนะคะ...แล้วก็ต้องข้ามมาเปิดร้านขายของตามปกติค่ะ

นี่แหล่ะคะ...ชีวิตประจำวันของพี่แหม่มแหล่ะ ร้านเปิด 6.00 น.-3.00น. ของทุกวันคะ เพื่อนๆคงสงสัยว่าพี่แหม่มใช้เวลา

ตอนไหนปลูกผัก ส่วนมากพี่จะปลูกผักช่วงหัวค่ำถึงตี3ค่ะ ทำอยู่หลังร้าน โดยมีลูกสาวนั่งอยู่ในร้านแทนค่ะ หลัง2ทุ่มไปแล้ว

หน้าร้าน ประตูกระจกจะถูกเปิดไว้และปิดแอร์ แต่จะใช้เป็นประตูเหล็กดัดใส่มุ้งลวดและมีช่ิองส่งสินค้าแทนค่ะ...กลัวถูกปล้นอะค่ะ

ความเห็น

พี่เปิดร้าน 6 โมงเช้า ปิดร้านตี 3 มีช่วงปิดร้านแค่ 3 ชม. เท่านั้นเอง  แล้วเอาเวลาที่ไหนไปนอนอ่ะครับ? อย่าบอกว่าแอบนอนกลางวันนะ อิ อิ

“Stupidity is an attempt to iron out all differences, and not to use them or value them creatively.”
― Bill Mollison

แอบนอนตอนกลางวันค่ะ หลับๆตื่นๆ เป็นเช่นนี้มา7ปีแล้ว ชินแล้วค่ะ ปกติแล้วคนสว.(สูงวัยจะนอนไม่ค่อยได้มาก ขอให้ได้หลับสนิทบ้างก็พอเพียงแล้ว พอตื่นแล้วหลับยากถึงต้องหางานทำตลอดเวลาเพื่อไม่ให้เหงาคะ จริงๆนะพี่อายุเข้าเลข5นำแล้ว ลูกก็น้อยญาติก็น้อย ไม่มีหลาน ถ้าพี่ทำตัวว่างจะฟุ้งซ่าน ก็เลยต้องหางานทำตลอดเวลาเพื่อให้เพลียหลับง่ายค่ะ แต่พี่ไม่ชอบสังคมนี่ซิ เป็นนิสัยที่แก้ไม่ได้ ชอบสันโดษเสียจนเคยชิน ขี้เกรงใจคนอื่นจนเป็นนิสัย นี่ละคือจุดอ่อนที่คนอื่นชอบมาเอาเปรียบพี่เสมอ พี่เลยเลิกออกสังคมเก็บใบปริญญาไว้ในตู้

กินอยู่อย่างพอเพียง ไม่ขี้อิจฉา ชอบสันโดษ รักธรรมชาติ

ชอบที่พี่แหม่มใส่ประตูเหล็ก เปิดแต่ช่องไว้ส่งของตอนกลางคืน

สมัยนี้โจรชุม น่ากลัวนะคะ คนเดือดร้อนเยอะค่ะ

ที่นี่น่ากลัวมาก เป็นแดนเถื่อนก็ว่าได้ แถวบ้านพี่เขาเรียกหมุ่บ้านโจร(เป็นที่กบดานของพวกโจร)คุณพ่อคุณแม่ท่านไม่รู้มาก่อนมาซื้อบ้านทิ้งไว้เพื่อเก็งกำไร ตกกลางคืนจะมีพวกวัยรุ่นมาขู่พี่ประจำว่า...ป้าไม่กลัวถูกปล้นเหรอมาเปิดขายดึกๆแบบนี้ พี่ก็เลยนำปืนลูกโม่.38 แบบที่ตำรวจใช้น่ะมาวางไว้บนโต๊ะทุกคืน แล้วก็พูดตอกกลับไปว่า...ก็ไม่เป็นไรนี่ แค่แลกกันคนละนัดนะน้อง  บางคืนทนลำคาญมากๆไม่ได้ก็เอาอีดาบและซามูไร(ถือซ้ายขวาเลย) มาไล่ฟันพวกมันขึ้นโรงพักกันประจำ พอขึ้นโรงพักไอ้พวกนี้มันก็เลยเข็ดถูกขังลืม เพราะว่าเพิ่งจะรู้ว่าพี่แหม่มมีน้องเขยเป็นผู้กำกับสถานีตำรวจ ที่พี่อยู่กันมาได้อย่างสงบก็เพราะเหตุนี้แหล่ะคะ ทางใครทางมันนะน้อง.... :uhuhuh: :cheer3: :cheer3: :cheer3:

กินอยู่อย่างพอเพียง ไม่ขี้อิจฉา ชอบสันโดษ รักธรรมชาติ

พี่แหม่ม คำนวนดู พี่ขับรถเร็ว นะครับ ขนาดรถติดด้วย พี่แหม่ม เทียวหาของทาน อะไร ก็ ห้ามยากนะครับพี่ ผม ก็ เป็น

ผักพี่งามน่าดู เลยครับ

130 กม/ชั่วโมง ขอโทษนะคะ พี่ไม่ได้อวดแต่มันเป็นนิสัยที่ติดมาตั้งแต่วัยรุ่นแล้ว พี่ขับรถได้ตั้งแต่อายุ16ปี ทำใบขับขี่17ปี ถูกเลี้ยงมาแบบเด็กผุ้ชาย เป็นหัวหลักให้แก่คุณพ่อคุณแม่ ชีวิตอยู่กับรถทุกวันมาจนถึงวันนี้ นี่แหล่ะที่พี่ต้องกลายมาเป็นโสดเพราะว่าเก่งมากเกินไป เลยอยู่ร่วมกับผู้ชายไม่ได้ค่ะ เวลาครอบครัวพี่ใครมีธุระจะไปไหนไกลๆ เขาก็จะมาวานให้พี่แหม่มเป็น driver ให้คะ ชีวิตพี่ยังไม่เคยเกิดอุบัติเหตุเลยค่ะ และไม่ขอพบด้วยอะค่ะ

กินอยู่อย่างพอเพียง ไม่ขี้อิจฉา ชอบสันโดษ รักธรรมชาติ

หัวหน้าครอบครัวคนนี้สุดยอดความเก่ง...........ทำได้ทุกอย่างจริงๆ อย่าลืมดูแลตัวเองนะค่ะ:cheer3:

ดีใจที่ได้เรียนรู้ ...วิถีชีวิต....เพื่อนำไปทำให้เกิดผลจริง

:admire2: :admire:

กินอยู่อย่างพอเพียง ไม่ขี้อิจฉา ชอบสันโดษ รักธรรมชาติ

อ่านข้อความสุดท้าย เห็นทีบอกวิธีการเปิดร้านไว้ เห็นวิธีการแล้วชื่นชมว่ารอบคอบมากคุณแหม่ม

กรุงเทพแล้วเลยไม่ได้คุยกัน  คิดถึงนะคะ....

กินอยู่อย่างพอเพียง ไม่ขี้อิจฉา ชอบสันโดษ รักธรรมชาติ

หน้า