หมักข้าวหมาก ... ทานกันไหม?

    เกิด ตัณหาทางปาก .... อยากทานข้าวหมาก กอปรกับ มีคนที่รู้จัก ขอไว้นานพอควร แต่ไม่ค่อยมีเวลาหมัก ที่สำคัญ ไม่มีลูกแป้งที่มีคุณภาพ เดี๋ยวนี้ข้าพเจ้าขี้เกียจ มานั่งทำลูกแป้งเอง เพราะแม้ว่า ส่วนผสมจะหาไม่ยากก็จริง แต่ต้องใช้เวลา และสถานการณ์ ครับ ซึ่งไม่ทันที่จะสนองตัณหา สู้หาซื้อเอาจากเจ้าที่เชื่อถือได้ จะดีกว่า เดี๋ยวนี้ไม่ผิดกฎหมาย เลยมีขายเยอะ .... ฮุ ๆ ๆ ...

       เมื่อวานซืน .... เลยซื้อข้าวเหนียว มา 2 โล (ทำทานด้วย แจกด้วย) ...

    นึ่ง ... สอง ซึ้ง เนื่องจากลังถึงเล็กครับ แล้ว เทลงใส่โคม(กะละมัง) รวมกัน ที่เห็นนี่แหละครับ

   ระหว่างนึ่งข้าวเหนียว ก็เตรียมบดลูกแป้ง ที่แยกบรรจุถุง Seal ไว้พอดีทำแต่ละครั้ง บดแล้ว ออกมาอย่างนี้แล

     ทุกอย่างพร้อม .... ก็เอาลงสมาน สามัคคีกันในกะละมัง แต่เนื่องจากข้าพเจ้าเป็นคนผิวหนากร้าน โดยเฉพาะบริเวณใบหน้า และยังผิวดำแกมเขียวอีกด้วย จึงควรถอยออกห่าง .... มิฉะนั้น สีอาจตกใส่ ทำให้ความ งาม ขาวผ่อง ยองใย ของข้าวหมาก ที่จะออกมาเสียไป

   ขั้นตอนนี้ป้าอี๊ดจึงรับอาสา .... คลุก  พยายามคลุกให้เข้ากันทั่วมากที่สุด นะครับ

   คลุกเสร็จ เชิญลงกล่องถนอมอาหาร ที่จริง จะใช้ภาชนะใด ๆ ก็ได้ครับ เพียงมีฝาที่มิดชิด กันสกปรกลงไป ก็เป็นอันใช้ได้ ไม่ผิดกติกา ครับ  ดูดี ๆ นะครับ .... นี่ใส่จนพูนล้น เลย

    ปิดฝาเสร็จ จะเชิญไปสถิตที่ไหน ก็ตามสะดวก ครับ .... แต่ .... ของข้าพเจ้าไว้บนหลังตู้เย็นครับ

   .. แล้ว ... แกล้งลืมเสียสัก 1 วัน(24 ช.ม.)

   ..... “ครบขวบ” .... ชาวบ้านเขาเรียกกันอย่างนั้น เห็นไหมครับ จากที่เห็นพูนจนล้น เมื่อวาน ยุบลงเหลือแค่เนี๊ยะ  .... หาก อดรน ทนอยาก ไม่ได้ ก็ทานได้แล้วนะคร้าาาา...บ

   แต่ข้าพเจ้า ... ทน “อดเริ่มหวาน ... ไว้ กิน .... ที่หวานจัดกว่า..”  จึงสู้ทนรอไปอีก สัก 12 ฃ.ม.

    ... ครบเวลาที่ทนรอ .... เอาเข้าตู้เย็น

        โฮ้ย .... ต้องรออีกแล้วรึนี่? .... ไม่เป็นไร ... ให้เย็น ๆ หน่อยก็ดี จะได้ ชื่นนนน ... จาาาย ....

   เอ้า ..... เย็นได้ที่แล้ว .... เชิญครับ .... 

        จะทานด้วยกัน .... รึจะหมักทานเอง ก็สุดแต่ท่านเหอะนะ ... ข้าพเจ้าไม่รอแล้วล่ะ!

           เฮออออ .... ชื่น... จาาาย .... ซะจริ้งงงง!