ครอบครัวของแดง

         เมื่อคืนฝนตกทั้นคืน เช้ามาฝนหยุด แดงก็ไปสวนทันที คิดถึงต้องไปทุกเช้า ไปแล้วมีความสุข ทุกครั้งที่เดินในสวน จะมีความสุขมาก บอกกับตัวเองว่า นี่แหละคือตัวตนที่แท้จริง คือสิ่งที่ค้นหามานาน 

           เดินเข้ามาในสวนยาง ถ่ายภาพออกมาจะมืดหน่อย จากหลายท่านที่สงสัยและถามมาว่า ทำไมสวนยางพาราของแดงถึงไม่มีหญ้า ไม่มีอะไรเลย โล่งมาก ปลูกถี่ไปหรือเปล่า

            เมื่อก่อนแดงก็สงสัย แต่ในที่สุดก็ได้คำตอบจาก ผู้ใหญ่บ้านสวน โสทรของเราว่า ยางพาราอายุประมาณนี้(5 ปี) ใบยางจะจดกัน ไม่มีแดดส่องลงมาถึงพื้นได้ ทำให้หญ้า วัชพืช ต้นไม้อื่น ๆขึ้นมาได้ ต้องรอให้ผ่านช่วงนี้ไปก่อน ใบจะห่าง แดดส่องลงมาได้ ถึงจะปลูกพืชอื่นแซมได้

                             น้ำที่ขังในร่องยาง

     ถ้าฝนยังคงตกมาแบบนี้เรื่อย ๆก็ไม่แน่ว่ายางจะล้มหรือเปล่า

                         เก็บผักแล้วไปนาต่อ

 แวะไปดูนาหน่อย ไม่ได้ไปหลายวันแล้ว นาห่างจากสวนไม่มากนัก

             พ่อมาถึงก่อนแล้ว รถคันนี้พ่อรักมาก ใช้ไปนาไปสวน ตกปลา หาเลี้ยงครอบครัวมาก็รถคันนี้

                            คันนาขาดอีกแล้ว

                                   นี่ก็น้ำล้นคัน

                         ข้าวแปลงนี้ ออกรวงแล้ว

              กระสอบที่กั้นน้ำไว้ผุ คันนาขาดอีกแล้ว

        พ่อของแดง ทุกเช้าพ่อจะมาตรวจความเรียบร้อยในนา

เสื้อกันฝนของพ่อ ทำจากถุงพลาสติก พ่อบอกจะซื้อทำไม ทำเองก็ได้

           ตรงนี้แหละ ที่ดักปลาจากคันนาที่ขาด พ่อทำแบบง่าย ๆ  แต่ได้ปลากลับบ้านทุกเช้า

                   เห็ดไค พ่อเก็บได้จากคันนา

                      วันนี้ได้ปลาข่อ(ปลาช่อน)ด้วย

                       วันนี้แม่เป็นคนเลือกปลา

                             ได้ประมาณนี้ ทุกเช้า

              แม่ยายเลือกปลา ส่วนลูกเขยเวทย์ปิ้งปลา

   อ้ายเวทย์บอกเช้านี้จะปิ้งปลาักับตำบักถั่ว กินกับข้าวเหนียวร้อน ๆ

              แต่แดงไม่รอกินด้วยเพราะต้องรีบมาทำงาน เช้านี้อาหารเช้าแดงก็เลยเป็นขนมหมก(ขนมเทียน)ใส้มะพร้าวที่แม่ทำ แป้งที่ออกสีเหลืองเพราะแม่นึ่งบักอึ(ฟักทอง)แล้วนวดผสมแป้ง แม่บอกแป้งจะไม่เหลวเกินไป สีสวยและอร่อยด้วย

                                                โปรดติดตามตอนต่อไป......