บ้านฉานหาม้ายไหร.. ยังแต่ไผ่กับโหนด

หมวดหมู่ของบล็อก: 

ดินแดนคาบสมุทรสทิงพระ ตามหลักฐานโบราณคดีนั้น มีเขตแดนและการปกครองครอบคลุมเมืองพัทลุงด้วย และศูนย์กลางคือ หลวงพ่อทวด วัดพะโคะนั่นเอง และที่น่าทึ่งคือดินแดนแห่งนี้ มีทุ่งทะเลต้นตาลที่หนาแน่นที่สุดในประเทศเรา เมื่อต้นเดือนกันยายน พี่หยอยมีงานฟื้นฟูภูมิปัญญาจากตาล 


                              


  ทุ่งทะเลตาลหนาแน่นมาก บริเวณนี้แถวตำบลรำแดง อำเภอสิงหนคร สงขลา ชาวบ้านเล่าว่า ตาลเกิดเองเพิ่มขึ้นด้วย   เพราะหาคนขึ้นโหนดมาทำน้ำผึ้งได้ยากแล้ว ลูกตาลสุกคาต้นหล่นมาจากสวรรค์ หอมกลิ่นตาลอบอวลทั่วทุ่ง


                           


นี้หละได้การแล้ว พอสายตาเห็นปั๊ป ขนมตาลลอยมาในความคิดทันที วันนี้พาชาวบ้านรำแดงทำขนมตาล และชวนคุยเรื่องแต่ก่อนแต่แรก งานที่ชอบจนกลายมาเป็นวิถีชีวิตปกติไปแล้ว


                         


ขนมตาลนิยมทำกับสองแบบ ทั่วไปคือเอาเนื้อลูกตาลสุกมาผสมแป้งเติมยีสต์หมักไว้แล้วนึ่งให้ฟู  แต่ตำรับพัทลุงชอบทำหนมตาลสด เอาตาลสุกมายีๆกับตะกร้าที่เป็นรู ให้เนื้อตาลค่อยๆออกมาจนเหลือแต่เส้นใย บางคนขยำกับน้ำ แต่จะทำให้มีน้ำผสมมากเกินไป ยีๆเอาจะดีกว่า ขอรับ ได้เนื้อตาลแล้วน้ำไปขึ้นไฟอ่อนๆไล่ความชื้น ความหืน ความขมเล็กๆออกไปก่อน แล้วนำมาขยำกับแป้ง สัดส่วนที่ผสม แป้งข้าวจ้าว แป้งมัน เนื้อมะพร้าวทึนทึก น้ำตาลทราแดง หนึ่งต่อหนึ่งนะจ๊ะ รับรองลงตัว ขยำๆให้เข้ากันดี


                          


 แป้งขนมพร้อมที่จะห่อแล้วนะ ชิมดิบๆยังหรอย ของสดๆสีลูกตาลแท้ๆขนาดนี้นะจ๊ะ ถ้าเหลืองแปร๊ดกว่านี้ เติมสีสังเคราะห์แล้วพี่น้อง ชาวบ้านที่รำแดงบอกว่าสูตรนี้ไม่เคยเห็นไม่เคยทำเลย 555 เคยเห็นแบบฟูเหม็นเบื่อกลิ่นตาลฉานไม่อยากกิน


                          


                                    ช่วยกันห่อง่ายๆจ้า คิดถึงพี่เก้ที่สอนสาวๆห่อขนมกวนที่นกรำนะ


                                                         


                                 นึ่งกันใต้ถุนบ้านเลย ขณะที่รอขนมสุก พี่หยอยไปถ่ายภาพทุ่งตาลหลังบ้าน


                                                


กลับมาอีกที เหลือให้ชิมห่อเดียวพี่น้องเหอ เพราะกินดีและทำขึ้นครั้งแรก หรอยกันแหละ สาวเล็กอยู่ไหน หาลูกตาลอ่อน ลูกตาลสุกไปฝากพี่น้องด้วยตามวันนัดหมาย ว่าแต่พี่น้องท่านใดอยากได้เม็ดตาลสุกไปขยายพันธุ์ โยนๆเขาทิ้งไว้บนดิน เขางอกเองนิ ปลูกไว้ให้ลูกหลานแล ส่งชื่อที่อยู่หลังโรง ขอรับ


                       


 เหงิดแล(เงยหน้าขึ้นไปดู)ปลายโหนดแล้ว ก้มลงแลใต้ถุนเห็นฉ้าโบราณสานไว้เป็นที่รองนึ่งของ (แม้สองตาจะคว้าหาดาว แต่สองเท้ายังเฝ้าติดดิน555ร้องเพลงในใจเสียเลย) แต่ก่อนไม่มีรังถึงเขานึ่งหนมกับกระทะ ใช้ฉ้านี้รองรับของทำจากไม้ไผ่ข้างเริน พี่น้องเหอ แลตะสวยจ้าน ใช้มายาวนานใครว่าของบ้านๆไม่ทน นั่นมองผิดมุมนะขอรับ  การใช้งานจากไผ่กับโหนดยังมีอีกมากมาย คอยติดตามขอรับ เท่งพาเที่ยวบล๊อคนี้พิเศษให้กับลูกหลานสทิงพระ หลบไปส่งตายายขึ้นปลายโหนด บันไดสู่สวรรค์กันให้ทั่วถึงขอรับ 


แล้วพบกันที่หนำน้อย ควนขนุน สบายๆไปถึงตอนไหนก็ได้ทั้งเพ ช่วยกันฝากฝังต้นไม้คนละหลุมสองหลุม หมวยเล็กเตรียมต้อนรับอย่างตื่นเด้นเร้าใจ สมาชิกบ้านสวนที่เมืองลุงล้วนไม่คร่ายบาย(ไม่เต็มบาท555)ทั้งเพ รู้แต่ว่าเป็นสิ่งดีๆ ก็ทำกันไปช้าอยู่ใยใช่มั้ยขอรับ 


     

ความเห็น

พี่หยอยคะ หนมลา หรอยยยยยยยมาก ขอบคุณค่ะ แล้วเจอกันค่ะ

:embarrassed:

เหงิดแล...      แถมมีแปลให้เรียบร้อย  หรอยจริงๆ พี่เท่งเรา

เตรียมชุดลงสวนในนามาให้เรียบร้อยกันน้องเหอ 

ขนมตาลห่อเหมือนขนมกล้วยเลยเน๊าะครับ แบบนี้ผมไม่เคยเห็นฮิ แฮ่ ๆ

หน้า