คิดถึง

          นานอีกแล้วเน็ตรวนปั่นป่วนจิต      ทำชีวิตยุ่งเหยิงบันเทิงฯเศร้า

  ใจสับสนวุ่นตระหนกในอกเรา               ไม่ได้เข้าบ้านหลายวันประหวั่นพรึง   

   กลัวพักพวกเพื่อนฝูงที่สุงศักดิ์               คนที่รักไม่ได้เจอละเมอถึง   

   กลัวนักหนากลัวใจไม่คำนึง                 กลัวเพื่อนจึงใจจรดเขียนบทกลอน

          ที่บ้านสวนพอเพียงแว่วเสียงรัก       เป็นประจักษ์แก่ใจในคำสอน

   มืผู้ใหญ่่ พี่แจ้ว มินิ่งนอน                  ที่อาทรต้อนรับประทับใจ

   ขอบคุณครับขอบคุณเป็นบุญยิ่ง             หลายสิบสิ่งหลากพันอย่างที่ได้ให้

    เป็นความรู้ความคิดติดฤทัย                 ขอฝากใจไว้ในบ้านให้นานครัน

          ได้ทำความรู้จักสมัครมิตร             จึงลิขิตด้วยใจในอักษร

   ถึงพี่เล็กคนสวยด้วยอาวร                     มิได้จรไปแห่งไหนให้ไกลฟัก-

   ข้าว..เริ่มโตแล้วพี่เหอ..ผมเห่อนิ              ชิมิ ๆ ดีใจจ้าน ชาวบ้านทัก

   ปลูกอะไหรไม่เคยเห็น...เป็นยิ่งนัก            สงสัยจักต้องแหลงแหล่งที่มา

          ทั้งขอบคุณ เขือกินใบ ใยมะโหน่ง   ที่ได้ส่งมาให้ขอบใจหลาย

   อีกอัญชัญสีม่วงอย่าห่วงนะนาย                ที่คุณครูมอบให้โปรดไว้ใจ

   จะถนอมกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงอย่างดี               สุดเท่าที่สามารถ..ประกาศให้

   ครูได้ยินชัด ๆ อย่าปัดไป                    โปรดเชื่อใจอีกครั้ง..ฟังข่าวดี

          คิดถึงคนที่เกิดกับหมอตำแย             เป็นห่วงแย่อยู่ไหนใจห่วงหา

   ไม่รู้ข่าวคราวเลยโอ้กานดา                     วันนี้มาเข้าบ้านสวนฯขอชวนเชิญ

    มาตะครับอยู่ไหนให้รีบกลับ                    อย่าให้ผมต้องนับวันหอนเหิน

    ไม่หอนเห็นพี่ใจมานานเกิน                     ผมขอเชิญนะครับ..พี่ใจใยร้างรา

           อีกพี่หยอยพัทลุง พี่..โหม่งคริก ๆ    พี่น่าหยิกเล่นหนังลุงยังมุ่งหา

    สักวันหนึ่งคงมีได้เจรจา                        ได้สรวลเสเฮฮาน่าสุขใจ

    คิดถึงน่ะพี่หยอยเพราะคิดถึง                    จึงได้ครวญคร่ำรำพึงใช่อะไหร

    ให้พี่หยอยสุขกายและบายใจ                    ผมห่วงใยพี่นักเพราะรักจริง

           ได้อ่านบล็อกครูคี๋คนเกลียมัว             ผมชวนหัวทุกทีที่ได้เห็น

    อยากจวนเหมือนกันแหละตัวเป็น ๆ             คนไม่เหย็นเห็นถอดเสื้อทุกเมื่อวัน

    ทั้งคารมณ์คมแห้ว..เฮ้ยหอกหยอกซะเมื่อไหร    เห็นน้ำาใจแล้วแหละครูอยู่ตรงนั้น

    อารมณ์ดีสอนศิษย์จิตแบ่งปัน                     ความรู้นั้นครูมอบให้ทั้งกายใจ

           ทุกเพื่อน ๆ ทุกแหล่งแห่งบ้านสวนฯ     ที่อบอวลด้วยไมตรีมียื่นให้

    คิดถึงทุกท่านทุกแรงบันดาลใจ                  ขออภัยที่ไม่ได้เอ่ยนามนะ

     ขอให้พระคุ้มครองปองประสาน                 อภิบาลจากโรคภัย..ให้ลาภะ

     ให้โชคดีมีสุขทุกนามะ                           ด้วยอายุ วรรณะ ตลอดกาล..นานเทิญ...สวัสดี..