เมื่อก่อนเวลาเจอเพื่อนร่วมรุ่นเก่าๆ ..นานเจอกันที ก็ต้องมีการฉลองกันหน่อย เจอเพื่อนสนิทก็ต้องมีการปรับทุกข์กันหน่อย..เจอเพื่อนใหม่ก็ต้องสานสัมพันธ์กันจะได้สนิทกัน..ผมหมดค่าเหล้าเบียร์ไปกับการเข้าสังคมเพียงหวังให้เพื่อนรักเรา ยกย่องเรา ว่าเรามีเพาเวอร์มีระดับ..คิดๆไป ปีหนึ่งหมดค่าเหล้าเบียร์ไปไม่ใช่น้อย รวมหลายๆปี นี่ก็คิดเป็นเงินมหาศาลทีเดียว..แต่วิถีชีวิตก็ยังคงวนเวียนอยู่แบบเดิมๆ ...พวกเรามีแต่จะปรับทุกข์ หรือบ่นเกี่ยวกับเรื่องภาวะเศรษฐกิจไม่ดี..สุดท้ายก็ไปโทษโน่นโทษนี่..หลังจากผมเริ่มงดเหล้า เอาเงินมาสะสมกล้วยไม้ โดยมีเป้าหมายเล็กๆว่า ..เราอาจเป็นเจ้าของสวนกล้วยไม้ ขายกล้วยไม้ ผมจึงเริ่มเข้าปลูกกล้วยไม้ ปลูกๆๆ แล้วก็ปลูก โดยเอาเงินเศษเงินที่เหลือในชีวิตประจำวัน แทนที่จะโทรฯนัดเพื่อนไปดื่ม ...ซึ่งเวลาดื่มครั้งหนึ่งเราช่วยกันจ่ายค่าเหล้า  แต่อย่างน้อยเราก็ต่างจ่ายไปกันคนละสองสามร้อยต่อครั้ง  อาทิตย์หนึ่งดื่มสองสามครั้ง ก็ประมาณอาทิตย์ละพันบาท  เดือนก็ประมาณสามพัน พองดเหล้าผมก็เอาเงินตรงนี้ไปซื้อกล้วยไม้มาสะสม ก็ประมาณเดือนสามพัน  ในตอนเริ่มแรก  ซื้อมาแล้วก็มานั่งปลูกเพื่อไม่ให้ตัวเองเหงา...ทำโน่นทำนี่ รดน้ำบ้าง ใส่ปุ๋ยบ้าง ทำกระเช้าเองบ้าง หรือแม้แต่ทำโรงเรือนเอง ว่างก็ศึกษาข้อมูลกล้วยไม้ทางอินเตอร์เน็ต..เย็นก็กลับบ้าน ดูดอกไม้ เช้าตื่นมาก็รดน้ำกล้วยไม้ ก่อนออกบ้านไปทำงาน เป็นอย่างนี้อยู่หลายเดือน ผมมีกล้วยไม้มากขึ้น และเริ่มได้ขายกล้วยไม้ และได้เพื่อนใหม่ที่ชอบกล้วยไม้ ผมจึงเข้าสู่สังคมใหม่ที่มีแต่คนปลูกกล้วยไม้ ..ทำให้เราไม่เหงา และมีทั้งผู้ชาย ผู้หญิงทั้งรวยและจนทุกเพศทุกวัย...ทุกวันนี้ผมได้กำไรจากการขายกล้วยไม้ผมก็ยังซื้อกล้วยไม้มาเลี้ยงเพิ่มอีกเรื่อยๆ..เริ่มจากเดือนละสามพันที่มาจากค่าเหล้า ปัจจุบันผมซื้อกล้วยไม้มาเก็บเดือนสองสามหมื่น...ก็มาจากกำไรที่ได้ขายไปนั้นเอง ผมตั้งใจว่าจะซื้อกล้วยไม้ไปเรื่อยๆ ให้ถึง หนึ่งล้านบาท  ตอนแรกคิดเล่นๆ ตอนนี้ไม่ใช่เล่นแล้วละ....เพราะเงินทุกบาทก็จะมาจากการขายกล้วยไม้นั่นเอง..