ต้นไม้ในอาขยาน

 ตอนเด็กๆสมัยเรียนอยู่ชั้นประถม ครูจะสอนให้ท่องอาขยาน จำไม่ได้แล้วว่า ป.อะไร ท่องบทไหน แต่บทที่จะมานำเสนอนี้เป็นบทที่เกี่ยวกับเรื่องรามเกียรติ ทุกวันนี้ยังท่องได้ ไม่ลืม ใครเคยท่องบ้างโปรดแสดงตัวด้วย(หาเพื่อน) คนรุ่นใหม่มีท่องแบบนี้บ้างไหมน้อ

บัดนั้น                           พระยาพิเภกยักษี

เห็นพระองค์ทรงโศกโศกี    อสุรีกราบลงกับบาทา

ทูลว่าพระลักษณ์สุริยวงศ์     ยังไม่ปลงชีวังสังขาร์

อันโมกขศักดิ์อสุรา            พรหมาประสิทธิ์ประสาทไว้

ทรงอานุภาพฤทธิรุทร         ต้องใครจะฉุดนั้นไม่ไหว

แต่มียาคู่หอกชัย               ให้ไว้สำหรับแก้กัน

แม้นละไว้จนรุ่งราตรี           ต้องแสงพระระวีจะอาสัญ

ขอให้ลูกพระพายเทวัญ      ไปห้ามพระสุริยันในชั้นฟ้า

อย่าเพ่อรีบรถบทจร           ข้ามยุคลธรภูผา

แล้วให้ไปเก็บตรีชวา          ทั้งยาชื่อสังขรณี

ยังเขาสรรพยาบรรพต         ปรากฏอยู่ยอดคีรีศรี

กับปัญจมหานที               สรรพยาทั้งนี้มาให้ทัน

แม้นว่าได้บดชโลมลง         องค์พระอนุชาไม่อาสัญ

จะดำรงคงชีพชีวัน             หอกนั้นก็จะหลุดขึ้นมา

 จะเห็นว่าในบทอาขยานบทนี้มีชื่อสมุนไพรอยู่สองต้น คือ ตรีชวา และ สังขรณี

ทีนี้วันก่อน ผมเข้าไปในสวนเฉลิมพระเกียรติ ก็ไปเจอกับต้นไม้ที่มีชื่อคุ้นทั้งสองต้น

ก็เลยนึกย้อนอดีตได้ว่า ชื่อนี้มีอยู่ในอาขยานบทหนึ่ง จึงนำมาถ่ายทอดให้สมาชิกบ้านสวนพอเพียงได้ชมกัน

ต้นนี้สังกรณี

ต้นนี้ตรีชวา

จะเห็นว่าทั้งสังกรณี(ในอาขยานเรียกว่า"สังขรณี") และตรีชวา มีคุณสมบัติในการแก้ อาการอักเสบ และสมานแผล ซึ่งสอดคล้องกับเนื้อเรื่อง การแต่งบทกลอนจึงไม่ใช่แต่งแบบมั่วๆเพียงแค่ให้คล้องจองกันเท่านั้น แต่ต้องอิงข้อเท็จจริงด้วย