ไปทำบุญที่ วัดมณฑาทิพย์ ภูกระโจมเทพช่วย อ.เลิงนกทา จ. ยโสธร

หมวดหมู่ของบล็อก: 

วันเสาร์ที่ผ่านมา มีเหตุบังเอิญต้องไปส่งย่าที่มาจาก ไทเจริญ จ.ยโสธร ย่ามาธุระวางเสาเอกหอพักให้ลูกชาย...ที่มหาสารคาม พอดีลูกชายย่าติดธุระ ไปส่งย่าไม่ได้ พี่สาวที่เพิ่งออกจาก รพ.มา เลยอาสาไปส่งย่าแทน ธนนันท์เลยต้องวางภาระที่หนักอึ้งมาหลายวันแล้ว ไปเป็นเพื่อน..บ่ได้ไปเที่ยวดอกค้าาาาาาา...ไปดูแลคนป่วย..เพิ่งให้ครีโมมาเมื่อคืน บ่ายก็เดินทางเลย...

 

ย่าคนสวย คนนี้ค่ะ เป็นลูกค้าน้ำหมักของธนนันท์เอง (ฟรี ตลอดชีวิต)  ย่าห๊วง..หวง..น้ำหมักที่เอาไปให้เมื่อเดือน 10 นี่เอง ย่าบอกว่ากินแล้วสบาย...ไม่เคยไปหาหมอเลย จากที่ต้องไปเอายา ทำอะไร กินอะไรก็ต้องระวัง เมื่อก่อนตัวก็บวม เป็นโรคอะไรมั่ง ธนนันท์ก็ลืมแล้ว มดลูกย่าก็ดีไม่ต้องหอบท้องน้อยเวลานั่งแล้วลุกขึ้น เดิน (ย่าบอกแบบนี้)

 

ที่จริงก็เอาไปให้ทุกคนค่ะที่เป็นลูกของย่า มี 5 พี่น้อง เอ๊ะ! หรือ 6 คู่ ลูกชาย ลูกสาว ลูกเขย สะใภ้ เอาให้ครบเลยค่ะ แต่เขากินหมดก่อนเลยมาแอบกินของย่า ย่าก็เก็บอย่างดี มิดชิด ลูก ๆ เลยแซวว่าย่าหวงกินคนเดียว...

 

ที่จริงก็ไม่ได้คิดจะค้างคืนหรอกค่ะ แต่กลัวพี่สาวเหนื่อยก็เลยตกลงค้าง พอตี 4 ก็ไปตลาดที่กุดชุม ซื้อปลา ผัก ผลไม้ ทำอาหารไปวัดป่า ที่อยู่บนเขา เป็นวัดประจำตระกูลค่ะ พี่ ๆ มาถือศึล วิปัสนากรรมฐานเป็นประจำ เรียกว่ามีวันหยุดเป็นไม่ได้ หยุดเมื่อไหร่ก็ขับรถจากสารคาม มาเดินจงกรมที่วัดบนเขานี่เลย ปีหนึ่งมาหลาย ๆ ครั้ง ทำมาหลายปีแล้วค่ะ 5-6 ปีที่จำได้ หยุดวันเดียวยังมาเลยค่ะ สารคาม-ยโส ใกล้นิดเดียว ออกแต่ตี 5 ทันเวลาฉัน หรือโทรบอกท่านก่อนท่านก็จะรอค่ะ เพราะท่านฉันเวลาเดียว ถ้ามีลูกศิษย์ที่อยู่ไกล ๆ ท่านจะให้รอ...

ถึงเวลาจะไปวัดพี่สาวไปไม่ได้ เกิดแพ้ครีโมขึ้นมากระทันหัน ธนนันท์เลยต้องไปกับหลานสาว ย่า และลูกสาวคนเล็กของย่าอีกคน ไปดูวัดบนเขากันค่ะ


 

กุฎิแม่ชีค่ะ เป็นศาลาที่อยู่ข้างล่าง แม่ชีจำศีลอยู่ที่นี่ ข้างบนเขาหลวงปู่อยู่รูปเดียว เวลามีคณะญาติโยมมาทำบุญก็ต้องลงมาทานอาหารที่ศาลานี้ เอาอาหารไปถวายหลวงปู่ข้างบนก่อน แล้วก็ขนลงมาทานข้างล่างค่ะ...ถือปฎิบัติกันมาอย่างนั้น ไปมาหลายปีแล้วก็ทำอย่างนี้ทุกครั้ง 

คณะที่มาถือศีลวิปัสนากรรมฐาน ก็นอนจำวัดกันที่ศาลานี่ค่ะ จะปฏิบัติอะไรก็ทำข้างล่างไม่ขึ้นไปยุ่มย่ามข้างบนเขา มีกฎข้อห้าม เป็นกฎเหล็กที่ไม่มีใครกล้าฝ่าฝืน เคยมีคนเจอดีมาแล้ว...เลยเคร่งกันมาก ขอบอกว่าเป็นวัดป่าที่เคร่งมากค่ะ...ไม่เคยได้เจอที่ไหนเคร่งอย่างนี้มาก่อน...ติดตามธนนันท์มาค่ะ แล้วจะเล่าให้ฟัง...เมื่อตอนคิดได้

 

ก่อนขึ้นเขาก็ไปกราบศาลหลวงปู่พรหมก่อนค่ะ...ต้องมากราบท่านทุกครั้งที่มา ได้มะพร้าวอ่อนมาถวายท่านด้วย ขอพรท่านให้คุ้มครองพี่สาวที่กำลังป่วย หลานสาวแอบบนให้น้าด้วยให้หายป่วยเร็ว ๆ ปี 53 ให้ครีโมเที่ยวแรกก็บนจำศีล 7 วัน แต่ทำได้แค่ 3 วัน เที่ยวนี้ ขอรำถวายท่านค่ะ...ขอให้ท่านเมตตา ใครไม่มีลูกก็มาขอ ท่านให้ลูกเทวดาเลย ใครไม่เชื่ออย่าลบหลู่นะคะ รู้ล่วงหน้าด้วยค่ะ คนที่ไปทำบุญที่วัด รู้กันทุกคน เรื่องอย่างนี้ แล้วแต่ใครจะพิจารณานะคะ ธนนันท์ก็เล่าตามที่ได้รู้ได้เห็นมา เพราะเที่ยวไปมาที่วัดนี้หลายปีแล้วค่ะ พ่อออกแม่ออกที่นี่ก็สนิทสนมกันดี วัดแถวบ้านยังไม่ค่อยรู้จักกันเท่าไหร่...

 

 

 

อธิฐานอีกแล้วธนนันท์จะขออะไรน๊อ...ป้าเล็กคงสงสัย...จะสงสัยทำม๊าย..ป้าเล็ก..ขอให้สวย ขอให้รวย แค่นั้นแหละ...อิอิ

เชื่อหรือปล่าว...ธนนันท์พูดจริง...ทำจริงนะคะ..ป้าเล็กขา..

 

 

เตรียมอาหารที่ศาลาข้างล่างเสร็จก็ขนขึ้นเขาค่ะ มีรถขนด้วย แต่ทุกคนก็ขนไปช่วยกันคนละไม้คนละมือ เพราะรถต้องวิ่งเอาของหลายเที่ยว ใครถืออะไรได้ก็ช่วยถือขึ้นไปค่ะ

 

 

 

เป็นวันพระพอดี โชคดีจริง ๆ ได้มาทำบุญแบบไม่ได้ตั้งใจ...หลวงปู่จำวัดรูปเดียวค่ะ ไม่มีพระ เณร เพราะที่วัดนี้เคร่งจนพระมาอยู่ อยู่ไม่ได้ ญาติโยมมาทำบุญกันพอประมาณ กะดูก็ประมาณ 100 ค่ะ ได้เงินทำบุญเข้าวัด 4,276 บาท  ถ้าใครคิดจะเอาตัวเลขไปทำประโยชน์อย่างอื่นที่ฮิต ๆ กัน ก็สลับสองตัวหลังหน่อยนะคะ ธนนันท์ก็หลง ๆ ลืม ๆ ตามอายุขัย อิอิ...แต่ธนนันท์ไม่ชอบเรื่องนี้หรอกค่ะ...ซื้อหนมให้ลูกกิน แซ่บกว่า...

 

 

อาหารจะนำมารวมกัน หลวงปู่ก็จะตักใส่รวมกันในบาตร แล้วส่งต่อไป แม่ชีและผู้ที่มาถือศีลก็จะรับมา หยิบใส่ในภาชนะของตัวเอง ฉันในบาตรทุกรูป ทุกคนค่ะ หยิบเท่าที่กินได้แค่อิ่ม ลุกขึ้นดื่มน้ำเมื่อไหร่ก็จบ...ถือศีลอด น้ำลายก็ไม่ให้กลืนค่ะ ธนนันท์ก็เล่าเท่าที่จำได้ ยังไม่เคยตามเขามาถือศีลสักทีเพราะมีภาระมากกว่าพี่น้องคนอื่น ๆ ต้องดูแล แค่ได้มาทำบุญด้วยข้าวปลาอาหารอย่างนี้ก็อิ่มอกอิ่มใจแล้วค่ะ 

 

 

ต้องขอสารภาพว่า ขณะที่ฟังหลวงปู่ท่านเทศนาสั่งสอนอยู่นั้น ธนนันท์แอบก้มหลับค่ะ หลับตาเฉย ๆ อิอิ ชั่วขณะนึง ไม่ได้กินกาแฟค่ะ ตื่นตี 4 มาหลายวันแล้ว หลานสาวถ่ายรูปไว้ตอนหลับด้วย ให้ดูไม่ได้เสียลุกส์..รูปนี้พยายามลืมตาเต็มที่เลยค่ะ อยากเป็นผู้รู้..ผู้ตื่น...ผู้เบิกบาน...แต่มารกำลังผจญค่ะ...ความง่วงไม่ปราณีใคร 

 

 

อากาศเย็นมากเป็นวัดป่าอยู่บนภู เย็นกว่าปกติอยู่แล้ว  ธนนันท์ต้องถอดเสื้อให้ย่าใส่ ตัวเองใส่เสื้อบาง ๆ ผืนเดียว เสียสละให้คนแก่ ได้บุญค่ะ แต่ความเย็นทำเอาทนนั่งไม่ไหว (ง่วงด้วย พูดให้ดูดี หาเหตุผลเข้าทางตัวเอง อิอิ)

คนแก่...บ้านน๊อก..บ้านนอก..คนนี้ใครไม่รู้หรอกค่ะ..มีลูกชายเป็นรองอธิการบดี ม.ราชภัฎ มค. ธนนันท์เลยต้องดูแลดี ๆ หน่อย แบบว่า..หวังผล...อิอิ...เป็นอดีตพี่เขยของธนนันท์เองค่ะ..แต่ปล่อยไปหลายปีแล้ว...พี่เขยปล่อย แต่ยังไปมาหาสู่กันเหมือนญาติสนิท...รักกัน ไปหาปีละหลายหน ไปทีไรได้ข้าวสาร เสื่อสาดหมอน มาเต็มรถ น่าไปอยู่ค่ะ..

 

 

อาหารจะส่งต่อไปเรื่อย ๆ ท่านใดต้องการสิ่งไหนก็จะหยิบใส่ในภาชนะส่วนตัว แล้วถือลงไปรับทานข้างล่าง ข้างบนปล่อยหลวงปู่อยู่รูปเดียวค่ะ...ผู้หญิงลงไปแล้วห้ามขึ้นมาอีก ถ้ามีกิจธุระจำเป็น ก็หาผู้ชายขึ้นเขา ถ้าไม่มีก็ต้องขึ้นทีละ 3 คน ถ้าขึ้นคนเดียวมีคนเป็น...บ้า...ไปแล้วค่ะ ไม่รู้เจออะไร...

แต่ที่วัดนี้ ป่าตรงทางขึ้น มีตำนานเล่าขานมาว่า เป็นเมืองบังบดค่ะ...ในป่านี้มีเหล่าเทวดาอาศัยอยู่ ขนาดท่านรองอธิการมาบวชแก้บนยังเจอดี...ปลุกพระไม่ัทัน...ท่านขี้กลัวน่ะค่ะ (แอบเม้าท์ท่าน อิอิ)  หอบพระไปด้วยพวงใหญ่ ยังเจอดีเลยต้องให้พี่ชายไปอยู่เป็นเพื่อน แม่ก็ต้องไปจำศีลเป็นเพื่อน บวชคนเดียว อยู่ 3 คนเลยค่ะ..

 

 

 

ทางเดินจงกรมของหลวงปู่ค่ะ ท่านเดินไปบางทีเหยียบแมลงหรือมดตัวเล็ก ๆ ตาย เป็นกรรม ก็เลยให้สร้างทางเดินให้ท่าน กำลังก่อสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกให้คณะผู้เข้ามารับการอบรม วิปัสนากรรมฐาน มากันเยอะ เป็นหมู่คณะ ต้องสร้างที่พักและที่บรรจุน้ำ เพราะเป็นวัดเดี่ยว ๆ บนภู หมู่บ้านอยู่ไกล น้ำท่าต้องมีไว้บริการ ให้ผู้มาเยือนสะดวก 

 

กุฎิของหลวงปู่อยู่ข้างบน ข้างล่างเป็นที่เก็บน้ำค่ะ ธนนันท์เห็นตั้งแต่เริ่มระดมทุนหาเงินมาสร้าง หลายปีแล้วค่ะ เมื่อก่อนต้องใช้ถัง 1000 ลิตร ขนน้ำมาจากหมู่บ้านข้างล่าง เอามาเทใส่โอ่งใบใหญ่ไว้ แต่ตอนนี้มีที่เก็บน้ำถาวร แล้ว สะดวกมาก 

 

 

 

 

 

หลวงปู่เป็นผู้นำในการดูแลป่า ป้องกันไฟป่า พาชาวบ้านรักษาคุ้มครองป่า ทำแนวกันไฟ เจ้าหน้าที่ป่าไม้ก็เข้ามาบ่อย ๆ เมื่อก่อนมีชาวบ้านบุกรุกปลูกมัน เผาป่า ล่าสัตว์ จุดไม้เผาป่า เพื่อให้ดอกกระเจียวเกิด โดยไม่คิดว่าจะทำความเสียหายให้ป่าเป็นวงกว้างขนาดไหน ลำบากเจ้าหน้าที่ ต้องออกไปดับไฟป่าทุกวัน..หลวงปู่ก็ประชุมชาวบ้านขอร้องให้ช่วยกันรักษาป่า ทุกคนก็เลยพร้อมใจกัน ปฎิบัติตามที่หลวงปู่ขอร้อง ดูแลป่ากันเอง เบาแรงเจ้าหน้าที่ไปจุดหนึ่ง...


 

รถคันนี้ ไม่รู้จักเจ้าของ แต่มีคนที่รู้จักบอกว่า เป็นสวนองุ่น และมี ผลไม้อย่างอื่นปลูกด้วย เช่น ส้ม เงาะ ลำไย ธนนันท์ก็อยากไปเที่ยวสวนเขาอยู่หรอก ไว้โอกาสหน้าต้องไปเที่ยวสวนนี้ให้ได้...ฝากไว้ก่อนเถอะ อิอิ

 

 

เดินลงจากเขา เห็นท่าเดินอย่าคิดว่า สงบเสงี่ยมเจียมตัวนะคะ...หนาวค่ะ 

 

 

ถ่ายข้างหลังแล้วยังมาดักถ่ายข้างหน้า จะประจานกันไปถึงไหนเนี่ย...น้าบอกแล้วว่าอย่าถ่ายให้น้าอ้วน..ไม่เชื่อกันบ้างเลย อิอิ

พี่เสิน...บอกว่า ขาว ๆ อวบ ๆ ไม่ไหวเลยพี่...เปลี่ยนคำจำกัดความใหม่...เขาเรียก..อวบระยะสุดท้าย...55555

 

ศาลปู่พรหมค่ะ...อยู่หน้าทางเข้าศาลาข้างล่าง กุฎิแม่ชี

 

 

มัวแต่ถ่ายรูปกัน ย่าเดินลงมาถึงก่อน...ตะเมื่อไหร่เนี่ย..

 

 

 

เอาอาหารมาแบ่งกันกิน หิวข้าวมาก นั่งลงกินได้ลืมถ่ายรูปเลย กินจนอิ่ม ห่อขนมกลับบ้านให้เด็ก ๆ ที่บ้านฝูงใหญ่ด้วย แม่ชีให้เอาอาหารที่เหลือกลับบ้านให้หมด เพราะที่วัด ฉันมื้อเดียว เอาไปให้คนที่บ้านกิน ที่วัดทิ้งไว้บูดเน่าเป็นภาระ เอาไปแจกคนกินดีกว่า ได้บุญด้วย ไม่เสียของ

 

 

กราบลาแม่ชีกลับบ้านกันค่ะ...

 

 

กลับถึงบ้านย่า เจ้าแม่น้ำหมักมีงานต้องทำอีก เพราะมีญาติ ๆ มารอให้สาธิต (ครั้งที่ 2)  เรื่องน้ำหมัก...หมักกิน หมักทำปุ๋ย หมักไล่แมลง เวลาไม่พอเลยเขียนสูตรต่าง ๆ ให้แล้ว สมัครสมาชิกให้หลานชาย...เอ..หรือจะเป็นหลานสาว...พิจารณาเอาเอง


 

หลานคนนี้เป็นสมาชิกบ้านสวนพอเพียงแล้วค่ะ...เพิ่งสมัครวันเสาร์ มีผลงาน หมักมะขามป้อมด้วย เอาหัวเชื้อที่ให้เมื่อเดือน 10 ปี 54 มาหมัก เป็นวุ้นด้วย ธนนันท์ก็เลยขยายให้ ให้หัวเชื้อไปใหม่ บอกวิธีการเพิ่มเติม และให้ดูตามบล็อกต่าง ๆ 


 

โหลฝาเขียว ๆ เป็นวุ้นมังคุดค่ะ สูตรเด็ด ปั่นแล้วเลี้ยงในน้ำผึ้ง น้ำชา ที่ได้จากพี่จุุ๋มดาวเรื่อง เอาแบ่งให้ญาติ ๆ ไปกินกัน มีน้ำหมักลูกยอ มังคุด รางจืด ไว้ให้คนที่แพ้สารเคมีด้วยค่ะ ทดลองแล้วได้ผล เลยต้องแบ่งปันค่ะ...

 

 

บ่าย 3 โมงเย็น ต้องล่ำลากันแล้วค่ะ ของฝากเต็มรถ เกือบปิดฝากระโปรงไม่ได้...เป็นอย่างนี้ทุกครั้งที่ไปเยี่ยมบ้านย่า 

 

 

 

 

 

 

เห็นพี่เหมียว น้องศิษฐ์ ครูตี๋ อวดรูปพระอาทิตย์ตกดินกันใหญ่...ธนนันท์ก็มีเหมือนกั๊น...แต่ไม่กล้าเอาลงประชัน เขามืออาชีพ ธนนันท์แค่มือสมัครเล่น...เลยลงอวดที่บล็อกตัวเอง แต่ถ้าใครอยากเอาลงมาแจมก็เชิญค่ะ...

 

 

 

กลับถึงบ้าน 1 ทุ่มค่ะ..ปลอดภัย...

 

โอ้โฮ!....ใครจะบ่นก็เชิญบ่นนะคะ...ธนนันท์ยังแอบบ่นให้ตัวเองเลย...ยาวซะ!...สว.ตาลายแน่...น้องโน่..กล้าประชันพี่นันมั๊ยเนี่ย...ดูซิใครเก็บกดกว่ากัน...บล็อกยาวววว...ไม่ปรึกษาใครเลย 555555

 

บุญใดที่สำเร็จแล้ว...ธนนันท์ขอแบ่งปันบุญนั้นให้กับพี่น้องชาวบ้านสวนทุกท่านค่ะ....

 



.

ความเห็น

รูปภาพของ oddzy

สาธุ มาเอาบุญก่อนอันดับแรก

ขำภาพ "ผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน"

ไลน์ ไอดี : poddzy ใครที่แอดมาแล้วหลุดไป สามารถแอดมาใหม่ด้วยชื่อเดิมนี้ค่ะ ไม่ใช้ชื่ออื่น 

รูปภาพของ ประไพ ทองเชิญ

บุญหลายเข้ามาอ่านรู้สึกผ่อนคลาย จังหวะจะโคนเป็นธรรมชาติ


555 ระหว่างทำบุญกับทำน้ำหมัก ท่าไหนสวยกว่านะเนี่ย เสื้อผ้าสีซ๊อฟๆๆหวานๆด้วย ยังกะดอกไม้เคลื่อนที่(ดอกอวบๆนะฮิๆๆ) ขำๆๆจริงนะอ๊อดนะ

รูปภาพของ ธนนันท์

น้องยังไม่ตื่นเลย..พี่แอบมา..ธรรมดาเจอกันอยู่นะพี่ บอกพี่ในบล็อกนะว่าไม่ได้ไปแล้วเจียงใหม่...ขอบคุณทีให้เบอร์น้องชายมา เดี๋ยวเก็บไว้ก่อน เผื่อฉุกเฉิน...

มียกยอกลับด้วย...ชมกันกลับไปมาสองคนอายไทบ้านอื่นแหน่...หนังสืิอจะรอนะคะ สิ้นเดือน...

รูปภาพของ ธนนันท์

เอื้อยง่วงจนลืมตาบ่ขึ้นแล้ว...หนักบุญ...:uhuhuh:

รูปภาพของ KASETMCOT

ดูแล้ววัดช่วงหน้าฝนน่าจะร่มรื่นนะเพราะมีต้นไม้เยอะ

รูปภาพของ ธนนันท์

ไปตลอดทั้งปี ก็ร่มรื่นทั้งปีค่ะ ไปบ่อยมาก เข้าพรรษายิ่งไปบ่อย มีวันหยุดก็ไปกัน ก็เย็นสบาย หน้าหนาวหนักหน่อย เย็นจ้อย ๆ 

รูปภาพของ RUT2518

ตามมาเอาบุญด้วยคนเด้อครับเอื้อย อาทิตย์ก่อนผมก็อยู่เลิงนกทาครับ


รูปภาพของ ธนนันท์
รูปภาพของ paloo

    บุญใดที่สำเร็จแล้ว...ธนนันท์ขอแบ่งปันบุญนั้นให้กับพี่น้องชาวบ้านสวนทุกท่านค่ะ...

  สาธุ ... ลุงขออนุโมทนา ใน "บุญของหลาน" ด้วย ....

    "บุญ" ... ประหนี่ง วัตถุดิบ ... ระวังนะหลาน

  ปรุงไม่เป็น ปรุงไม่ดี ... จะเสียรส และ พาให้เสียของ ... จะเสียดายภายหลัง

    ปรุงเป็น ... ปรุงดี .... ให้ถึงกุศล ... ก็เลิศรส ... อิ่ม(ใจ) ให้พลังไปนาน

     บุญได้มาแล้ว ... ต้องปรุงเอง นะหลาน ... โยนให้ใครปรุงไม่ได้ ซะด้วยซี ... จะเน่าบูดเปล่า ๆ ... ก็เสียดายอีกแหละ ... อุตส่าห์หามา

รูปภาพของ ธนนันท์

ขอบพระคุณค่ะ...ลุง..ทั้งคม..ทั้งลึก...ขอไปนั่งเพ่งคำสอนหน่อยค่ะ...ยังแยกประสาทไม่ค่อยได้...จะเก็บไปสอนตัวเองด้วยค่ะ...

หน้า