เพราะโลกกลมถึงเจอกัน

โลกช่างกลมจริง....ศิรินันท์/พนิดา เป็นศิษย์ สถาบันเดียวกัน เลยเกิดภาระกิจสังสรรค์รุ่นกันหน่อย

นัดวันกันเรียบร้อยพร้อมออกเดินทาง ( ตื่นเต้นพอสมควรเตรียมของ 2 อาทิตย์ )

ก่อนขึ้นรถช่วยแม่ป้าลัดทำขนมเทียนแก้ว...เป็นของฝาก ( แอบจำสูตรไว้แล้ว )

ถึงอุตรดิตถ์ 04.30 น.  ดีใจมาก พี่ศิรินันท์มารับพร้อมทั้งครอบครัวเลย....

ถึงบ้าน...ก็เข้าสวนชมพืชผักที่พี่ศิรินันท์ปลูก...แม่เจ้าช่างงามอะไรเช่นนี้.... อากาศบริสุทธิ์...สดชื่น ดีแท้

อยากช้าเลย....ช่วยกันเก็บผัก...ไปทำกับข้าวดีกว่า...

ดอกไม้หน้าบ้าน....ข้างบ้าน...ก็งามบาดตาบาดใจ....

ทริปนี้เที่ยววัดค่ะ อุตรดิตถ์ วัดเยอะจริงๆๆๆ ตลอดทางมีเสียงโทรศัพท์ดังตลอดทางค่ะ

สมาชิกบ้านสวนหายค่ะ...ขาดการติดต่อ...เพราะลืมโทรศัพท์ไว้ที่โรงแรมที่พัก.....

กลัวไม่ถึงอุตรดิตถ์ ..... ต้องชิม  ข้าวแคบ พันหมี่  อร่อยไปอีกแบบบ

กำลังจะถึงน้ำตกแม่พลู  ได้รับโทรศัพท์จาก...พี่จุ๋ม ( ดาวเรือง ) ว่าถึงอุตรดิตถ์แล้วจ้า....

เลยไปรับพี่จุ๋มกลับบ้านพักผ่อนเอาแรง....หมดเวลาไปแล้ว 1  วัน

ตื่นเช้า...ไกด์เด็ก(แพรวา/ข้าวโอ๊ด ) พาป้าจุ๋มเก็บผัก ชมสวน

เตรียมตัวเที่ยว...เขื่อนสิริกิตต์ ค่ะ

ออกจากเขื่อนสิริกิตต์ เดินทาง...สู่ พิษณุโลก ตามหา...รักเอย ( นภัสกร ช่างทอง )

สมาชิกเจอกันอีกแล้ว....

ภาระกิจสำเร็จ  เราจากกันด้วยอ้อมกอดและรอยยิ้ม   จากกันแต่ตัวใจคิดถึงกันเสมอ สัญญาว่าจะกลับมาอีกแน่ๆๆๆ

ระยะทางหาใช่...อุปสวรรค มิตรภาพยืนยาว.....

ลูกข้าวโอ๊ดกับน้องแพรวา  โชว์ลีลาน่ารักน่าชัง เก่งจริงๆๆๆ ตัวแค่เนี๊ยะ.....

สามสาว...สามวัย...แห่ง...บ้านสวนพอเพียง  

ขอบคุณพี่ศิรินันท์และพี่เจตต์  ที่ต้อนรับเป็นอย่างดี ขอบคุณจากใจ

เพราะโลกกลมจึงทำให้มีวันนี้ ความทรงจำที่ดีความผูกพันที่มีเป็นสายใยแห่งมิตรภาพที่ผูกพันแน่นเหนียวคงอยู่ตลอดไปตราบนานเท่านาน

ขอบคุณ สมช ที่เข้ามาอ่านบล็อกพนิดา ค่ะ  บล็อกนี้ยาวไปหน่อยต้องขอโทษค่ะ

http://youtu.be/rUxfYxwJ7qk