สิ่งที่ได้เรียนจากซอง-พัสดุไปรษณีย์

สิ่งที่ได้เรียนจากซอง-พัสดุไปรษณีย์

บทเรียนแรก 

...ย่าตอน มาพร้อมปริศนากิ่งตอนรางจืด

ปลายหนึ่งตัดขวาง

อีกปลายหนึ่งตัดเฉียง-แหลม หลานควรใช้ปลายไหนปักดินดี

แล้วถึงเวลาตัดสินใจ หากปลายแหลมชี้ฟ้าเป็นต้องเข้าตาเวลาก้มหน้าดูดิน

เลยปักดินด้วยปลายแหลม ... วิธีการที่คาดไม่ถึงจากย่าตอน นอกจากได้กิ่งพันธุ์รางจืดยังได้ประเทืองปัญญา

    ขอบคุณมากค่ะ ทั้งวิธีการห่อกิ่งตอนข้างในหุ้มพลาสติกแล้วพันด้วยเทปกาวอีกชั้นหนึ่ง พอมาถึงมือกิ่งยังสดมาก ๆ มีมากถึงเจ็ดกิ่ง กิ่งละฟุตเชียวค่ะ ต้องปักชำให้ขึ้นเป็นต้นเลยค่ะย่าตอน 

บทเรียนถัดมา...

บรรจุภัณฑ์แปลกตาที่พัฒนาไปไกล จากป้าเล็ก...อุบล คนเดิมที่ไม่ลืมกัน

นอกจากเมล็ดพันธุ์ยังได้เรียนพัฒนาการความก้าวหน้าและการจัดรูปแบบให้น่าสนใจมากขึ้น เห็นแล้วอดเตือนใจไม่หยุดอยู่กับที่เอาเลย

ขอบคุณป้าเล็กด้วยค่ะ

บทเรียนล่าสุด....

ทราบว่ามีประเทศหนึ่งหากใครแลบลิ้นให้ แปลว่าทักทายกัน

ก็เพิ่งได้เคยเห็นฟักข้าว...เรียกผิดค่ะ ฟักแม้ว(ขอบคุณค่ะ น้องมะโหน่ง ที่ทักกันนะคะ จริงแล้วฟักข้าวก็เคยเพาะเมล็ดได้เป็นต้นแล้ว แต่ยังเรียกสลับจนได้ ) ...ฟักแม้วแลบลิ้นในกล่องจากป้าจุ๋ม พร้อมของฝากจากที่ไปเยี่ยมทางเหนือ ... ขอบคุณค่ะ ป้าจุ๋ม  กับบทเรียนที่ส่งมากับกล่อง

บทเรียนรั้งท้าย ...

บทเรียนนี้มาก่อนใคร แต่ไม่ได้จับภาพไว้เป็นหลักฐาน ขอบคุณเมล็ดฝรั่งไส้แดงจากกระทือ krateu ส่งมอบน้ำใจใส่ซองพร้อมตัวหนังสือจากใจ สิ่งที่ได้เรียนคือน้ำใจมากมายที่ไม่ลืมกัน

และบทเรียนอื่น ๆ จากซอง-พัสดุไปรษณีย์ที่ไม่ได้บอกกล่าวไว้

ขอขอบคุณทุกบทเรียนที่เปี่ยมด้วยน้ำใจ-ไมตรี

ในวันที่ได้พบกัน ณ บ้านสวนฯ แห่งนี้