ไม่คิด ไม่ฝัน ว่าวันนี้จะมาถึง

     ก่อนอื่นขอกราบอภัยในความไม่สะดวกทั้งผอง  ดีใจจนช็อคในความรู้สึกปลาบปลื้มปิติ ยินดี กระทั่งทำอะไรไม่ถูก  ขอโทษ พี่ ๆ ลุงและป้าอีกครั้งหนึ่งครับ ช็อคจริง ๆ ครับผม

     พี่เสิน พี่เก้ ป้าต่ายและคนสนิท มาที่บ้านครับ กระผมและครอบครัวทำอะไรไม่เป็นเลยขอบอก ไม่ได้ตั้งตัวด้วย ดีใจจริง ๆ ความภูมิใจไม่ต้องแหลงถึง มาชมกันนะครับ

   วันที่ 2/3/12 ผมไปดูลูกสาวเต้นรำ ที่โรงเรียน (ดาวแดง)

   ก่อนหน้านี้ก็ได้รับข้อความจากพี่เสินในกล่องข้อความพี่เสินทิ้งเบอร์โทรไว้ให้

   ไปรับลูกสาวเลยโทรหาพี่เสิน" พี่จะมาสุราษฎร์ฯ จะมาเเที่ยวที่บ้านน้องพจน์ "ก็ยังไม่มั่นใจ ยังแบ่งรับแบ่งสู้ เพราะพรุ่งนี้ 3/3/12 ผมติดงานแต่งบ้านญาติผู้พี่

   3/3/12 เวลา14.40 ได้รับโทรศัพท์จากพี่เสินให้ไปรับ ดีใจช็อคครับ แต่ก็ไปรับมาที่บ้าน

 ตื่นต้นทำอะไรไม่ถูก มึนจังโฮ ร้องไห้ในใจ บอกไม่ถูก

ขอโทษ ลุงเสิน ป้าเก้ด้วยลูก

  ป้าต่าย และคุณลุงด้วย จริง ๆ ครับ

     ขนาดลงมือเขียนบล็อกยังตื่นเต้นไม่หาย  ไว้โอกาสหน้ามีผมขอเต็มร้อยอีกสักครั้งและหลาย ๆ ครั้งนะครับ

     ขอบคุณบ้านสวนพอเพียง ขอบคุณเป็นอย่างยิ่ง ขอบคุณครับ