อีสานแห้งแล้ง...กันดาร..จริงหรือ ตอนที่ 10 มันจะแล้งไปถึงไหน

ช่วงนี้คันไม้คันมืิอ อยากจะปลูก อยากจะฝัง อะไรหลาย ๆ อย่างแต่ด้วยความแล้ง...และก็แล้ง น้ำในสระก็แห้งลงทุก ๆ วัน ไม่มีอะไรทำไปจับปลาที่บ่อเล็กไปปล่อยดีกว่า...อยู่ว่าง ๆ แล้วมันง่วง ฮ่า ๆๆๆ

ยืนมองดูน้ำในสระแห้งลงทุก ๆ วัน ปลาที่ปล่อยไว้ก็กำลังจะโต แบบนี้ต้องช่วยชีวิตซะแล้ว อิอิอิ

การบ้านจากพี่อ้วน แห.. ช่างเข้ากับผมจริง ๆ พี่อ้วนใจดีฝากแหกับคุณรุจมาให้ ใช้ประโยชน์ได้ดีเยี่ยมน้ำเหลือแค่เขาทิ้งไว้ปลามีสิทธิ์ตายเป็นแน่ ๆ เพราะอากาศที่ร้อน..น้ำก็จะร้อนไปด้วย แล้ว น้ำร้อนปลาเป็น...น้ำเย็นปลาตาย เป็นไงหว่า ฮ่า ๆๆๆ งง ๆ อิอิ




น้ำน้อย ๆ ปลาที่จับไปปล่อยหลายครั้งก็ยังมีเหลือเยอะอยู่ แบบนี้ต้องช่วยเหลือ . คนใจบุญ..อิอิอิ




หน้าตาโหด ๆ ประมาณโจร.650.ฮ่า ๆๆๆ บุกน้ำลุยโคลนบ่เคยย้าน..อิอิอิ ปลาจีนที่ปล่อยไว้น้ำน้อยแบบนี้เดี๋ยวไม่รอดต้องย้ายลงสระใหญ่.โดยด่วน..ผมหว่านแห ผบ.นำปลาไปปล่อย..ลูกสาวนั่งเชียร์อยู่ขอบสระ แบ่งหน้าที่กันชัดเจน ฮ่า ๆๆๆ


ปลาดุกก็กำลังโต..เล็กปล่อย ตัวใหญ่ลงวังสะพุง เอิ๊ก ๆๆๆ


น้ำสระใหญ่ยังเหลือเยอะ แต่น้อยสำหรับนำมารดผัก เพราะเมื่ออากาศแล้งแบบนี้ผักก็โตช้า แถมยังเปลืองน้ำมาก ๆ โครงการเลยหยุดชะงัก..หยังดูระดับน้ำส่วนที่ลึกที่สุดยังคงเหลือ 2 เมตกว่า ๆ ยังไงบ่นี้ก็รอดถึงฝนหน้าแน่ ๆ ส่วนบ่อเล็กมีหวังน้ำแห้งหมดแน่ ๆ


จัดการหาไม้ไผ่มาปักไว้ไม่ให้คนลงมากวนน้ำ  น้ำน้อยเริ่มขุ่นแล้ว ปลาเยอะ รับรองปีหน้าสระแตก ปลาบ่อึดกิน ฮ่า ๆๆๆ ความมั่นคงทางโปรตีน มีเพียบแน่ ๆ


รีบทำเดี๋ยวค่ำ นาน ๆ ได้เล่นน้ำทีเล่นเอาลูกเมียอิจฉา  (ว่าไปโน้น..เอิ๊ก ๆ )


ได้ปลากลับบ้าน 5 ตัว พวกนี้สภาพไม่ค่อยดี เดี๋ยวตาย เอาไปทำกับข้าวดีกว่า (ข้ออ้าง..ฮ่า ๆ )


กับข้าวบ้านนอก ป่นปลา กับผักกาดดอง 3 รส (ไว้จะสอนวิธีทำผักกาดดอง 3 รส) และถั่วฝักยาวที่ยังหลงเหลืออยู่ที่สวน  แค่นี้ก็อิ่มสบายท้องแล้วเรา อิอิอิ

               แม้จะแล้งจนสุดขั่ว ชีวิตก็ยังต้องเดินต่อไป การทำเกษตรหัวใจสำคัญคือน้ำ แต่เมื่อการจัดการน้ำยังไม่ดีพอเลยทำให้การปลูกผักที่สวนขาดช่วงไปในหน้าแล้ง ปีนี้จะต้องจัดการระบบน้ำใหม่ให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น คงต้องวางแผนให้ดีกว่านี้ จะได้มีผักกินแบบไม่อดยาก 

               หลาย ๆ ภาคของประเทศไทยก็เห็นจะมีแต่ภาคอีสานจะประสบปัญหาเรื่องน้ำมากกว่าภาคอื่น ๆ ใช่ว่าคนอีสานอย่างเรา ๆ จะไม่อยากทำอะไรในหน้าแล้ง แต่ด้วยข้อจำกัดเรื่องน้ำจึงทำให้การทำเกษตรเป็นไปด้วยความยากลำบาก  จะอย่างไรก็ตามนี่คือบททดสอบการเดินในทางสายพอเพียงของผมที่จะต้องฝ่าฟันไปให้ถึงจุดหมายปลายทางให้ได้ในสักวัน

จะพอเพียง...เพื่อเพียงพอ....ให้ได้ในสักวัน...

                                ....ทิดสิท...อุดร...