ปุ๋ยของพ่อ......พอหรือยัง

หมวดหมู่ของบล็อก: 

ตอนเด็ก ๆ ฉันยังเล็กอยู่


ครูคนแรกของฉันคือ พ่อและแม่


พ่อของฉันเป็นครูเกษตร แม่ของฉันเป็นครูประถม


วันหนึ่งความคิดของพ่อบรรเจิด


เกิดอยากทำปุ๋ยหมักในสวน


หลังจากที่ใคร่ครวญอยู่นาน


จึงนำพาผักตบต้นน้อย


มาล่องลอยอยู่ในท้องล่อง


พร้อมชี้ช่องบอกลูกสาวว่า


นี่เขาเรียกผักตบชวา


มีคุณค่าใช้ทำปุ๋ยได้........นะจ๊ะ


ปล. แต่ เอ้! พ่อลืมบอกหนูไปหรือเปล่าว่ามันจะเป็นแบบนี้




พ่อเสียไปหลายปีแล้ว แต่ปุ๋ยของพ่อยังอยู่


แม่จ้า ปุ๋ยของพ่อเราจะพอกันได้หรือยัง


Tongue out


ความเห็น

ขอบคุณพี่นันท์มากสำหรับเพลงเพราะ ๆ นะค่ะ

:hi: ชอบภาษาที่เขียนจัง มีสัมผัสกันด้วย เพลงก็เพราะนะคะ

ต้องแปรรูปก่อน "ทำอะไรดีล่ะ" อย่าลืมนำมาเล่าต่อด้วยนะค่ะ

มรดกที่ต้องใช้แรงเยอะ... ใช้ภาษาได้สละสลวยสวยงามกินใจ ผักตบก็สวยค่ะ โหวตค่ะ

จะปลุกทุกอย่างที่กิน แม้จะไม่ได้กินทุกอย่างที่ปลูก

ทำเหมือนน้องตี๋ว่า ที่ละเล็กละน้อย หน้าแล้งช่วยได้ดีครับ

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

ภาษาเขียนสวยมากเลยค่ะ

ชีวิตเป็นเรื่องง่ายๆ จะทำให้ยากทำไม


 

พ่อพี่ก็บอกว่าผักตบชวาเป็นปุ๋ยดีนักแล แต่ยังไม่ได้นำพามาไว้ที่บ้านจ๊ะ  อยากไปเก็บที่คลองมาทำปุ๋ยอยู่เหมือนกัน

แบ่งปัน สร้างสรรค์ พอเพียง

 

ต้นไม้ได้ปุ๋ย โตให้ดอกผลนะคะ ดีเลยค่ะ เชื่อว่าอีกหน่อยปุ๋ยเคมีก็คงน้อยลงไปเรื่อย ๆ

หน้า