มะม่วง เซาะกราวน์ (ซกกราว)

ฟังชื่อเรื่องแล้วงงล่ะซิ   ไปดูกันว่ามะม่วงนั้นเซาะกราวน์ตรงไหน

วันนี้มีแม่เพื่อนเอาตะกร้าอะไรก็ไม่รู้ลูกเขียวๆ  ที่แรกนึกว่ามะนาวดีใจหมดเพราะพรใช้มะนาววันนึ่งจำนวนมากแล้วมังแพงลิบลิ่ว แบบถูกก็บีบน้ำไม่ออก  เอ้าไปไกล วกกลับมามะม่วง ใหม่แล้วกันนะ 

3...2....1...ที่แท้คือมะม่วงกะล่อน  ที่สารคามเค้าเรียกกัน  ที่บ้านพรเรียกมะม่วงป่ามั้งถ้าจำไม่ผิด

ย้อนอดีตไปนิดนึง 

เห็นมะม่วงชนิดนี้ทีไรนึกถึุงตอนเด็กๆ  ชอบชวนกันกับเพื่อนๆจะมีต้นมะม่วงนี่ล่ะต้นขนาดสามคนโอบเลยซีกนึงกิ่งอยู่บนบก  อีกซีกนึงยื่นลงคลองที่น้ำไม่ลึกมาก  ด้วยความที่อยากเล่นน้ำ  พรและสมาชิกลิงๆทโมนก็จะเลือกลงไปเก็บในคลอง  ทั้งๆที่บนบกมะม่วงหล่นจนกินไม่หมดแล้ว  แม่ก็มา  ยื น ด่ า ด้วยความเป็นห่วงกลัวจะจมน้ำ   พรและสมาชิกก็ขึ้นมาพอให้ผู้ใหญ่ดีใจ  พอให้หลังก็โดดลงงมมะม่วงในน้ำกันต่อ  สนุกมากๆ  

มาดูวิธีกินกัน  ว่าทำไมถึงเซาะกราวน์ 

จริงๆแล้วถ้าใช้มีดค่อยๆฝานเปลือกออกก็ไม่มีใครว่าไรหรอก

แต่ธรรมเนียมในการรับทานมะม่วงชนิดนี้  ต้องอาศัยความเซาะกราวน์ถึงจะได้ลิ้มรสมะม่วงที่หวานหอมกว่าการใช้มีด  คือการฉีกเปลือกออกด้วยสองมือเรานี่ล่ะจ้า  แต่ต้องล้างผลเอายางออกก่อนฉีกนะจ๊ะไม่งั้นยางกัดปากไม่รู้ด้วย

อืมส์........จากภาพที่หายไปไม่อยากบอกเลย  ว่าเราเซาะกราวน์น่ะตัวเอง  

อะอะอย่าบอกนะว่าหลายๆคนก็ชอบวิธีการรับทานมะม่วงกะล่อนแบบนี้เหมือนกันทำไงได้ถ้าปอกเปลือกหั่นชิ้นซ่อมจิ้ม มันไม่อร่อยนี่ ช่วยไม่ได้ล่ะงานนี้  แต่ถ้ากลัวเสียภาพพจน์แต่อยากได้รสดีต้องแอบกินที่บ้านค๊าา  

อ้าวๆๆ  ใครเซาะกราวน์บ้างยกมือ  ไม่ต้องอาย