พอ..เพียงปลูก>>> ปลูก..ความพอเพียง

หมวดหมู่ของบล็อก: 

อัพรูปเสร็จส่งบล็อกลงก่อน แล้วก็หนีไปท่องเวบอื่น กลับมา...ใครต่อใครเข้ามาเม้นท์ 55555  เก๋าขอโทดดดด....คอมพ์เก๋ามันเหนื่อย มันล้า อยากพักผ่อน ยังไม่มีเวลาทำใหม่ เลยต้องทน ๆ ไปก่อน

 

หลาย ๆ วัน หลาย ๆ บล็อก ธนนันท์เอาเรื่องการทำมา..หากิน..ของที่บ้านมาเขียน... เพราะอยากแบ่งปัน เรื่องราว ประสบการณ์ แบ่งปันกำลังใจให้กับเพื่อน ๆ ทุกท่าน ที่มีใจรักทางด้านการใช้ขีวิตแบบพอเพียง บางท่านโชคดีได้ตัดสินใจที่จะทำตามความต้องการ ความฝันของตัวเอง บางท่านยังลังเล ยังต้องหาความรู้ ยังต้องแบกภาระ ทิ้งทุกอย่างที่กำลังเป็นอยู่ไปทำอย่างนันไม่ได้  แต่ก็ยังเข้ามาหาความฝัน... กำลังใจ..ได้จากบ้านสวนพอเพียงแห่งนี้

 

ที่บ้านทำมาหากินหลายอย่าง เพราะเตรียมความพร้อมมานานแล้ว ต้งแต่เริ่มสร้างครอบครัวใหม่ ๆ ก็รู้ว่าตัวเองชอบการทำเกษตร แม้ที่บ้านจะมีอาชีพค้าขาย แต่ก็ชอบที่จะกลับมาบ้าน มาขุดดิน ถากหญ้า ถ้าร้อน ๆ ก็ทำแปลงผักใต้ต้นไม้ใหญ่ ๆ เย็นดี ไม่ร้อน อิอิอิ  แล้วก็ไม่เคยได้กินผักที่ปลูก  อยากปลูกแต่ไม่รู้ว่า ปลูกยังไง ปลูกที่ไหน ดินแบบไหน มีแต่ความ..อยาก

 

เลี้ยงเป็ด ก็ปล่อยเล่นน้ำ ไม่เคยได้กินไข่ พอสูบน้ำจับปลาในบ่อ..ไข่เป็ดอยู่ก้นบ่อ...เลี้ยงไก่..ก็เอาข้าวสารที่ปู่ย่าสีมาให้กินคราวละ 3 กระสอบ ไปเลี้ยงไก่ ข้าวสารนะคะ ไม่ใช่ข้าวเปลือก ปู่กับย่าไม่รู้ ก็รู้โดนตีตายเลย...

วันนี้ขึ้นไปถ่ายรูปจากบ้านใหญ่

ชมพู่ทับทิมจันท์ เหลือต้นเดียว อีก 3 ต้น รถมาถมดิน เหยียบแบนตะแล๊ดแต๊ดแต๋...นี่ก็ปลูกเพราะชอบกิน เหลือจากแมลงวันทอง กิน กับไก่ก็ต้องได้กินบ้างน่า...อึฟใจดี ๆ ไว้ เผื่อแผ่ แบ่งปัน

ตั้งแต่ปีใหม่มา มีลูก..ตาหลอด...ไม่ค่อยขาดข่วง งง เหมือนกัน ออกทั้งปีหรืออย่างไร ก็เห็นได้กินตลอด..หรือไม่ได้สังเกต ต้นอยู่หน้าบ้าน

ห่อมั่ง ปล่อยมั่ง ตามความขยัน มีหนอนก็ให้..นก..เป็ด..ไก่..ปลา..กินไป คนจะกินสักเท่าไหร่กัน

น้อยหน่า้ต้นนี้ และต้นอื่น ๆ ขึ้นเองจากการกินแล้วโยน ๆ ฝ้ายหรือหนังก็ลืมไปแล้ว ปีที่แล้ว 2 ต้น อุทิศให้กับกระแต กระทิก กินแต่ลูกใหญ่  ๆ สวย ๆ เจาะกินทุกลูก...แบ่งปัน ๆ (กัดฟันด้วย)

มะม่วง 3 ฤดู แต่ออกปีละ 2 ครั้ง...งง...ต้นไม่สูง แต่ดกทุกรอบ มี น้ำดอกไม้ด้วย แต่ปีนี้ร่วง..อด..เมื่อก่อนน้ำท่วมทุกปี เอาอะไรมาปลูกก็ไปกับนางน้องน้ำ...แล้วก็หามาปลูกใหม่อีก พอกำลังงามก็ไปกับน้ำอีก แต่ตอนนี้ไม่กลัวแล้ว..นางน้ำ...ถมสูงมากกกกกก

มะละกอก็มีกิน จะตำหมากฮุ่ง หรือจะกินสุก ก็มีให้กินตลอด ไม่เคยขาดบ้าน  ทั้งนก ทั้งไก่ ทั้งคน มีกินไม่อด  อีกไม่กี่เดือนก็จะได้ขาย ลงไว้เพียบ..

กล้วยก็มีทั้งกิน ทั้งได้ขาย  ทั้งคน ทั้ง..สัตว์ ไม่มีอด อยากกินอะไร ก็ปลูกอย่างนั้น...คนไม่กิน สัตว์ที่เลี้ยงไว้ก็ได้กิน เหลือก็..แบ่งเพื่อนบ้าน  ยังเหลืออีกก็ขาย...เวลาที่วัดใกล้บ้านมีงานบุญก็เอาไปสมทบโรงครัว เอาไปเป็นเ็ข่ง เป็นกระสอบ มีอะไรก็เอาไปช่วยทางวัด

 

ด้วยอานิสงส์ทำบุญ บริจาคทาน ด้วยอาหารทั้งหลายทั้งปวง  ทำให้ในวันนี้มีกินไม่อดไม่อยาก สมบูรณ์พูนสุข 5555 สมบูรณ์แค่ไหน ดูเอาเอง

 

ยังไม่จบค่ะ...ต่อ ๆ อิอิอิ ยังไม่ถึงไคลแม็กซ์...แต่เอ๊ะ!...ดึกแล้ว..เอาไว้หากินบล็อกหน้าดีกว่า...

 

      ...งั้นก็...ราตรีสวัสดิ์ค่ะ...พี่น้อง...ชาวไทย...

 

ความเห็น

อยากกินชมพู่ แกะห่อเมื่อไหร บอกด้วยนะ...


:admire:


:admire:




แกะเมื่อไหร่จะเอามาฝากจ้า..

ชมพูต้นนั้นหรอพี่นัน :confused: เก็บไว้ก่อนนะ เดี๋ยวไปไปสอยเอง :uhuhuh:

แหม่นแหล่ว..มาสอยทันบ๊อล่ะ..อาทิตย์หน้าก็แดง..แล้วก็หมด..นอนดึกจัง พรุ่งนี้ต้องทำงาน ไปนอนได้แล้ว..

บริจาคมาทางนี้บ้างซิคุณนะนันท์  :payup:

   พออยู่ พอกิน พอใช้ พอใจ = พอเพียง

:crying2:    กลัวเน่าซะก่อน..คนไม่อยู่บ้าน..

มีแต่ผลไม้สวยๆน่ากินทั้งนั้นเลย  หน้าหนาวมันออกลูกบ้างไหมจ๊ะ  พี่จะได้ขับรถไปกินมั่งน่ะ อิอิ

หน้าหนาวมี...อะไรน๊า..ลืม..:sweating:

สวัสดีค่ะ คุณธนนันท์ - เห็นชมพูของคุณธนนันท์แล้วนึกถึงต้นที่บ้านพอช่วงหน้าร้อนจะออกเยอะมาก พี่ชายชวนน้องสาวปีนต้นเพื่อเก็บชมพู เพราะแม่ไม่อยู่บ้าน สักแป๊ปแม่กลับมา ตายล่ะว๊า ทิพย์อยู่บนหลังคากับพี่ชาย แม่ดุแถมโดนตีอีก ปีนขึ้นไปได้ พี่ชายโดนหนักกว่าพาน้องปีน    :uhuhuh: / มะม่วงสามฤดูที่บ้านก็มีต้นหนึ่งได้กินตลอดทั้งปี ดิบๆจะเปรี้ยวมากๆๆพอสุกแล้วหวาน หอม อาหร๋อย    :love: (((คุณธนนันท์ผลไม้ของคุณงามมากๆดกๆๆ มีหลายชนิดเลยนะค่ะ)))   :good-job: :beg:

ชีวิตที่เรียบง่ายกับความพอใจในสิ่งที่มี

ผลไม้...ของกิน..ทุกอย่าง พอมี  "สตอรี่"  ความหลังฝังใจเข้ามาเกี่ยวข้อง ทุกอย่างดูดี ดูอร่อยกว่าของทั่ว ๆ ไปนะน้องทิพย์  ในชีวิตหนึ่งของคน...คนหนึ่ง จะมีเรื่องราวที่ประทับใจอะไรมากมายที่เราจดจำ บางเรื่องอยากจำ แต่กลับลืม บางเรื่องอยากลืม กลับจำ เรื่องสมัยเด็ก ๆ มีไม่กี่เรื่องที่เราประทับใจ จำได้จำดี พอเห็นปุ๊บจำได้ปั๊บ ก็มีความสุขแล้ว...ดีใจที่เห็นชมพู่แล้วรื้อเรื่องเก่ามาเล่าสู่กันฟัง...

หน้า