เมื่อห้องทำงานเปียกฝน

    ถึงวันนี้ฝนตกติดต่อกันเกือบครึ่งเดือนแล้ว ชีวิตเกษตรกรชาวสวนยางก็ขาดรายได้เป็นธรรมดา คิดที่จะหารายได้เสริมด้วยการปลูกผัก ก็ยกร่องผักไม่ได้เพราะดินเปียก เอาเป็นว่าสิ่งที่ตั้งใจทำไม่ค่อยเป็นไปตามตั้งใจถ้าฝนตกมากไป

    อย่างที่บอกว่าห้องทำงานผมเปียกฝน เพราะไม่มีหลังคา ห้องทำงานยังทำไม่เสร็จอยู่ระหว่างตกแต่ง เจอฝนเข้าไปงานก็ชะงัก ต้องหาช่วงจังหวะที่ฝนหยุด แล้วไปตกแต่งต่อ พยายามจนเสร็จได้ร่องที่ 3 แล้ว ในขณะที่ร่องที่ 1 ก็ปล่อยให้มันโตไปฝนตกก็ไม่ต้องรดน้ำสบายไปอีกอย่าง

ห้องทำงานไม่มีหลังคา

ร่องที่ 1 ปลูกมะเขือ

ร่องที่ 2 ตั้งใจปลูกผักกินใบ พวกกวางตุ้ง คะน้า

ร่องที่ 3 เพิ่งทำเสร็จเมื่อเช้านี้

    พูดถึงร่องที่ 2 ที่ตั้งใจปลูกคะน้า กวางตุ้ง หว่านเมล็ดไปเรียบร้อยเมื่อวานซืน เมื่อวานไปดูมดขนไปกินเกือบหมด เหลืออยู่บ้างเล็กน้อย มดระบาดมากจนแทบจะหว่านเมล็ดอะไรไม่ได้เลย ต้องเพาะลงถาดก่อน แล้วค่อยนำไปปลูก ก็เครียดเล็กน้อยกับปัญหานี้ แต่วันนี้ขณะที่ทำร่องที่ 3 อยู่นั้นก็คิดขึ้นได้ บัวบกก็มีขึ้นเองอยู่ตั้งเยอะ เอามาปลูกรวมกันที่แปลงที่ 2 ไม่ดีกว่าเหรอ

บัวบกที่ขึ้นเองในสวน เยอะแยะไปหมด

บัวบกที่เริ่มเอามาปลูกในแปลงที่ 2 ตั้งใจว่าจะเอามาปลูกให้เต็มร่อง
แต่ฝนตกวิ่งกลับบ้านก่อน

ยังเหลือร่องที่ 4 5 6 ถ้าฝนไม่หยุดก็ทำต่อไม่ได้เลย

   นี่แหละครับชีวิตเกษตรกร มีความสุขก็จริง แต่รายได้มันไม่แน่นอน หากมีหนี้ต้องผ่อนชำระ หรือมีภาระทางการเงินมากๆ ก็ลองช่างใจดูนะครับ สำหรับคนที่คิดจะออกจากงาน  สำหรับผมแล้วเดินทางสายนี้มาไกลแล้ว พอใจกับชีวิตแบบนี้ถึงแม้รายได้ไม่เยอะเหมือนตอนทำงาน  แต่ก็มีกิน มีความสุขตามอรรถภาพ ถึงแม้จะเจอปัญหามากมาย ก็ไม่หวนกลับเส้นทางเดิมอีกแล้วครับ