ยังพอมีเหลือให้เห็นบ้าง

หมวดหมู่ของบล็อก: 

   นกกระจาบ  เมื่อสมัยเด็กๆมีให้เห็นอยู่ทั่วไป  แต่เดี่ยวนี้คิดว่าหลายท่ายคงลืมไปแล้วว่ายังคงมีอยู่  เพราะโอกาสที่จะใด้เห็นมีน้อยลงทุกที  สาเหตุจากการคุกคามของมนุษย์

 ตัวมีขนาดเล็กไม่เหมาะสมต่อการนำมาเป็นอาหารเพราะมีเนื้อหนังอันน้อยนิด  แต่ความสามารถในการสร้างรังอันหรูหราแสนวิจิตรก็เป็นตัวนำเภทภัยสู่เผ่าพันธุ์  เมื่อมีมนุษย์บางกลุ่มซึ่งถือว่าเป็น"ผู้ด้อยโอกาศทางสำนึกที่ดี"ชอบที่จะเก็บรังไปแขวนประดับชายคาบ้านหรือร้านรวง 

   ฝูงนี้  สังเกตุมาเมื่อสองปีก่อนเริ่มสร้างได้ประมาณ  6-7  รัง  โดนไฟป่าครอกหมดเนื่องจากสร้างบนพุ่มไม้เตี้ยๆในป่าละเมาะ  ปีที่แล้วอีกต้นหนึ่งไกล้ๆกัน โดนมนุษย์เก็บเรียบ  ปีนี้เลยย้ายมาทำรังที่ต้นมะขามเทศในรั้วที่ทำงานของข้าพเจ้า  เลยอยู่รอดปลอดภัย  ฉลาดขึ้นเรื่อยๆ  นะ 

   

     รังแบบนี้ตัวผู้เท่านั้นที่จะเป็นผู้สร้าง  ซึ่งอาจจะมากกว่าหนึ่งรังต่อหนึ่งตัวก็ได้ตามความสามารถและขยัน  เมื่อใด้ประมาณนี้  ก็จะเชิญชวนตัวเมียมาพิจารณาเลือก  หากพอใจก็จะตกลงจับคู่เพื่อสร้างครอบครัวด้วยกัน   งานนี้รับประกันไม่มีคลุมถุงชน แล้วสร้างรังขั้นตอนต่อไป  ส่วนรังที่ไม่ใด้รับเลือกก็ปล่อยไว้เฉยๆ ไม่มีการแอบไปเชิญตัวเมียอื่นมาเพื่อให้พิจารณาเลือกเพื่อจะมีรังที่  2...3  อีกเป็นเด็ดขาด...ก็เขารักเดียวใจเดียวนี่.. ส่วนตัวผู้ที่สร้างรังไม่เก่งไม่สวยพอให้ถึงจุดความพอใจของตัวเมียใด้  แม้จะหล่อ  ใส  ทันสมัยเทรนเกาหลี  อย่าหวัง

    IMG_8194_2.JPG

   เมื่อเสร็จแล้วก็จะเป็น แบบรังทางขวามือเพื่อจะใด้วางไข่และเลี้ยงลูกอ่อนต่อไป  แต่การสร้างในขั้นตอนนี้  ตัวเมียจะเป็นผู้สร้างเองเกือบทั้งหมด  หากตัวผู้จะช่วยก็เพียงเล็กน้อย  น่าเห็นใจนะ

IMG_8196_0.JPG

   บนไม้ต้นเดียวกันยังมีต่อหัวเสืออยู่ด้วยอีกหนึ่งรัง  แม้จะต่างสายพันธุ์  แต่ก็อยู่ร่วมพุ่มไม้เดียวกันใด้  อย่างสันติ

                                                  สวัสดี

ความเห็น

คุณีธระชัยช่างสังเกตุเนาะ ว่าช่วงไหนตัวผู้สร้างช่วงไหนตัวเมียสร้าง ผมไม่เคยเห็นที่นกสร้าง เคยเห็นแต่เขาเอามาขาย 

แถวบ้านที่เพชรบุรีเยอะแยะห้อยกันระโยงระยางไปหมดเลย.....มีอยู่มากมายหลายต้นเอาไว้กลับจากจีนแล้วจะไปถ่ายภาพมาให้ชมกันบ้าง  นกกระจาบ ณ เพชรบุรี

รังนกน่ารักดีค่ะ

ชอบมากเลย ไม่อยากให้ใครเอาัรังเขามาประดับบ้านเลย สงสารที่เขาใช้เวลาในการทำ 

แบ่งปัน สร้างสรรค์ พอเพียง

 

นึกถึง นิทาน เรื่องนกกระจาบ ที่กล่าวถึงการสามัคคี หนีออกจากอวนของนายพราน

 การทำงานต้องรู้จริงทำจริงจึงประสบกับความสำเร็จ

คุณวรพจน์  ผมอยู่ที่กาญจดิษฐ์ในช่วง  2541-2546 ต้นๆ  ตอนนี้ย้ายมานครฯ  แต่มีภาระกิจและกิจกรรมพบปะพรรคพวกที่ชอบพอกันที่นั่นอยู่ปีละประมาณปีละ 3-4 ครั้ง  คงมีโอกาศเจอนะครับ

ดีใจที่เกิดมาเป็นคน  จึงเลือกที่จะทำและไม่ทำในสิ่งใดๆใด้ดีกว่า

ที่สวนยังมีให้เห็นได้บ่อยๆ ไม่รบกวนเวลาเค้ามาสร้างรัง เก็บเอาไว้ดูเล่นเพลินๆสวยดีค่ะ แต่ชอบทำรังพร้อมกับแตนทุกทีเลยค่ะ....

แถวบ้านไม่มีให้เห็นแล้ว มีแต่ต้นมะขามต้นนั้น ที่เมื่อก่อนนกเคยมาทำรังไว้

เพราะชีวิต...คนเรา    เกิดมา....ไม่นาน ก็ต้องตาย
ต้องกลายเป็นความว่างเปล่า
Cr. เ่ท่าที่มี - กางเกง

หน้า