มาเด้อ..กินข้าว..ดึก

เขียนโดย ธนนันท์ เมื่อ 2 สิงหาคม, 2012 - 22:51

หมวดหมู่ของบล็อก:

วันนี้ขยันเป็นพิเศษ...อัพ 3 บล็อก เพราะดูว่าเวบจะเหงา ๆ หยุดติดต่อกันหลาย ๆ วัน ใคร ๆ ก็ไปเที่ยว กลับบ้านต่างจังหวัด สงสารคนที่ต้องอยู่โยง ไม่ได้ไปไหน เพราะมีหน้าที่ ที่ต้องรับผิดชอบ เลยขยันหาเรื่องมาเขียนบล็อก เรื่องก็ไม่ไปไหนมาไหน..วน ๆ อยู่กับอาหารการกินนี่แหละ โธ่!..ก็คนเรา ใน 1 วัน เขากำหนดมาให้กิน 3 มื้อ ที่จริง น่าจะบอกว่า กินวันละ 1 มื้อก็พอ ไม่งั้นเก๋าคงผอมกว่านี้ เล่นวันละ 3 มื้อหลัก อาหารว่างอีกต่างหาก...เก๋าจะหายใจไม่ออกแล้ว 555 ถ้ากินวันละ 1 มื้อ เราก็ลดการใช้ไฟในการหุงต้ม ลดวัตถุดิบในการทำ ลดการสูญเสียเวลา ลดรายจ่ายทุกอย่างเลย...งั้นเรามารณรงค์การกิน..วันละ 1 มื้อกันเถอะค่ะ...อิอิ ใครเอาด้วย...ยกมือขึ้น......เอ๋า...เงียบ..

ไม่เป็นไร..ไม่มีใครเอาด้วย มาดูกันว่าตอนเย็น (กลางคืนนี่แหละ) เก๋ากลับมาบ้าน 2 ทุ่มก็ทำกับข้าวให้สมาชิกในบ้านกินกัน มีหน่อไม้ส้ม ที่ทำไว้สามสี่วันแล้ว เป็นแล้ว (เปรี้ยวแล้ว)

ช่วงนี้หน้าฝน หน่อไม้ออกเยอะ ทำเมนูต่าง ๆ จนเบื่อแล้ว ขายจน..ขี้เกียจ..นับตังค์..555

ได้ปลากระแงง...แขยง ไข่เต็มท้องเลย ปลาเขื่อนลำปาว ตัดหัวออก เพราะเขาใส่เบ็ด ตาไม่ดี กลัวแกงเบ็ดให้คนกิน

ต้มหน่อไม้ก่อนให้สุก....เครื่องปรุง ก็มีหอมแดง ตะไคร้ พริก ตำ ๆ โขลก ๆ เอาลงหม้อเลย

ปรุงรสด้วยปลาแดกนิดหน่อย 5555 ไม่ใช่ว่าเรียกชื่อไม่สุภาพนะคะ...คำว่า..ปลาแดก..เป็น..กิริยา..อาการ..ของการถนอมอาหารประเภทปลา เมื่อหาปลาได้เยอะก็กินไม่หมดต้องเก็บไว้กินยามขาดแคลน สมัยก่อน ในน้ำมีนา ในปลามีข้าว...เอ้ย!...ในน้ำมีปลา...ในนามีข้าว...แหะ!..เก๋าคงเบลอ....ปลาเยอะแยะ ทำปลาร้าเก็บไว้ เอาลงไห..ไหปากแคบ ปลาก็เยอะ เขาก็ต้อง..ยัด..ต้องกด..ให้แน่น ๆ ใส่ลงไปให้ได้เยอะที่สุด กิริยาอาการยัด...อีสานเรียก..แดก...ยัด ๆ แดก ๆ เลยเป็นที่มาของชื่อเรียก..ปลาแดก...ซึ่งเป็นวัฒนธรรมที่สืบทอดกันรุ่นต่อรุ่น...เป็นสิ่งที่น่าภูมิใจ...วัฒนธรรมปลาแดก..ของลูกอีสาน

เก๋าว่าจะไปเอาปลาแดกมาบรรจุขวดขาย..ดีมั๊ยนะ...ยายคนที่ตำหมากฮุ่งแซบ ๆ แถวสุวรรณฯ ก็หวงเหลือเกิน..สูตรปลาแดก..