เล่าเรื่องพ่อสามี

วันนี้ขอเล่าเรื่องพ่อสามีค่ะ

     พ่อสามีของอ้อยหวานเป็นคนทำฟาร์มค่ะ   เคยมีฟาร์มเป็นของตัวเอง  เลี้ยงวัวทั้งพันธ์เนื้อพันธ์นม เลี้ยงแกะ ไก่ และอะไรอีกหลายอย่าง  ปลูกพืชพวกข้าวโอ๊ค วีท ข้าวโพดไว้เลี้ยงสัตว์ ปลูกมันฝรั่ง ผัก และผลไม้ไว้ทานเอง  พ่อทำคนเดียวโดยมีแม่และลูกๆ 3 คนเป็นผู้ช่วย

     น่าเสียดายพ่อขายฟาร์มไปก่อนหน้าที่อ้อยหวานจะย้ายมาแคนนาดาปีเดียว  เพราะดูแลไม่ไหวแล้ว

     พ่อต้องเสียใจเอามากๆหลังจากขายฟาร์ม  ถึงขนาดไม่สามารถพูดถึงฟาร์มได้อีกเลย  (ไม่ต้องพูดถึงเรื่องกลับไปดู)  เพราะเจ้าของใหม่ลอกหน้าดินขาย  แล้วฟาร์มของพ่อก็กลายเป็นหมู่บ้านจัดสรร   ที่ดินที่อุตสาห์ทนุถนอมใส่ปุ๋ยดูแลลงแรงกายแรงใจมาเป็นเวลากว่า 50 ปี   พ่อช้ำใจมากๆ

     พ่อเป็นคนทำฟาร์มและรู้ดีว่าเป็นงานหนัก เหนื่อย ต้องใช้แรงกายแรงใจมาก ได้เงินน้อย  ตอนสมัยที่ลูกๆยังเล็กต้องกินต้องใช้  พ่อต้องทำงานหนักมาก  กลางวันทำงานในฟาร์ม กลางคืนไปทำความสะอาดที่ทำงานของรัฐแห่งหนึ่ง  พ่อต้องทำงานอย่างนี้มาเป็นเวลา 30-40 ปี   พ่อจึงสนับสนุนให้ลูกๆเรียนสูงๆและบอกลูกๆอยู่เสมอว่าไม่อยากให้ลูกๆตามรอยพ่อ  ลูกๆของพ่อทั้ง 3 เป็นวิศกรไฟฟ้า  วิศกรเหมืองแร่ และ สัตวแพทย์

      พ่อเสียชีวิตไป 2 ปีแล้ว  แต่ลูกสะใภ้คนนี้ยังคิดถึงพ่อเสมอ

       แด่พ่อจอนห์…

       จากลูกสะใภ้คนโต

In Loving Memory…