บึงฉวาก เวอร์ชั่น มหกรรมพืชแปลก พืชหายาก (ภาค 2)

หมวดหมู่ของบล็อก: 

 มาดูกันต่อ

ชนิดที่ 12 ลูกมะวาว รูปนี้ถ้าใครจำได้ ผมเคยโพสถามว่ามันคือลูกอะไร มีทางภาคเหนือราคาแพงเสียด้วย เนื้อผลใช้ประกอบอาหารได้ มาวันนี้ได้คำตอบเรื่องชื่อแล้ว แต่ก็ยังไม่หมดความข้องใจ แล้วชื่ออย่างเป็นทางการ ชื่อวิทยาศาสตร์คืออะไร ถ้าป้าเหนือเข้ามาดูช่วยยืนยันหน่อยว่าลูกที่เห็นนี้เขาเรียกมะวาวหรือไม่

ชนิดที่ 13 ต้นอ้มกบ เห็นชื่อแล้วใครว่าไม่แปลกบ้างไหม เป็นพืชท้องถิ่นไหนไม่อาจทราบได้ เพราะอย่างที่บอกว่าไม่มีเจ้าหน้าที่คนใดสนใจจะให้ข้อมูลเรา

ชนิดที่ 14 หัวกลอย กลอยที่ใช้ทำขนม ข้าวเหนียวกลอย รูปร่างก่อนไปอยู่กับข้าวเหนียวช่างน่าเกลียดเสียนี่กระไร เนื้อกลอยมีฤทธิเบื่อเมา ใครทำไม่เป็นอย่าลองนะครับ

ชนิดที่ 15 มะเดื่อดิน

ชนิดที่ 16 ลูกแสลงใจ เคยโพสใบให้ดูไปแล้ว คราวนี้มาดูลูก ดูไปคล้ายๆ หลอฮั่งก้วย

ชนิดที่ 17 หัวมันเสา มันชนิดนี้น่าจะเป็นมันที่มีหัวยาวที่สุดในบรรดามันทั้งหมด เป็นมันป่าชนิดหนึ่ง

ชนิดที่ 18 ดอกกล้วยเต่า ชื่อเรียกกล้วยแต่เป็นพืชจำพวกกระดังงา(วงศ์กระดังงา) พืชวงศ์นี้ต้องถามเจ๊เหมียว วัดหนามแดง

ชนิดที่ 19 ต้นหว้าแดง รู้แต่ชื่อไม่มีข้อมูลเพิ่มเติม

ชนิดที่ 20 ลูกมะงั่ว เป็นส้มโบราณชนิดหนึ่ง

ชนิดที่ 21 จี้กุ๊ก เป็นพืชพวกขิงข่า ของผมมีปลูกไว้แต่ผมเรียก กากุ๊ก เป็นไม้ทางภาคเหนือ ดอกอ่อนกินได้

ชนิดที่ 22 ว่านน้ำเล็ก ต้นนี้เมื่อขยี้ใบดมจะหอมมาก ต้นนี้ที่บ้านก็มีแลฃะเคยแจก สมช.บางคนไปปลูก ตอนที่ซื้อมาแม่ค้าบอกว่าชื่อ "จันทร์หอม"

ชนิดที่ 23 ต้นหอมไก๋ (เป็นภาษาเหนือ คือ หอมไกล ; ขอบคุณป้าเหนือที่ช่วยบอกชื่อ) ดูต้นเหมือนมีที่บ้านผู้ใหญ่โสทร


ชนิดที่ 24 ผักดีด น่าจะเป็นผักพื้นบ้านทางเหนืิอ มีลูกคล้ายมะเขือพวง เวลาสุกสีเหลืองส้ม รูปด้านล่างถ่ายมาจากงาน ไม่ชัดเพราะถ่ายระยะไกล ส่วนรูปด้านบนเมื่อรู้จักแล้วก็รู้ว่าแถวบ้านมีขึ้นอยู่หลายต้นจึงถ่ายมาให้ดูกันชัดๆ

พืชพรรณที่จัดแสดงมีมากกว่านี้อีก แต่สภาพอย่างที่บอกว่าค่อนข้างย่ำแย่ เอาแค่นี้แล้วกันนะครับ

ป้าคนนี้ไปด้วยแต่ขาเดี้ยง ไม่ได้เดินไปชมด้วย ขอนั่งทำอะไรกะจุ๊กกะจิ๊กรออยู่ด้านนอก

ก่อนกลับเห็นเขาทอดดอกไม้(ดอกไม้ชุบแป้งทอด) น่ากิน เลยซื้อมารองท้อง 20 บาท เพราะกว่าจะถึงปากช่องไม่ต่ำกว่า 2 ชั่วโมงครึ่ง ดอกไม้มีหลายอย่างไม่ว่าจะเป็น ดอกลั่นทม ดอกเข็ม ดอกอัญชัน ดอกขจร ดอกเฟื่องฟ้า รวมทั้งผักนานาชนิดด้วย อร่อยใช้ได้เลย



ความเห็น

 ใช่เลย เหมือนไม่เต็มใจจัด

:love: ขอบคุณค่ะคุณลุงโรส ตามที่ทางเหนือเรียกดอกหอมไก๋ คือดอกชนิดนี้อนุรักษ์ไว้เลยค่ะ หายาก มีสรรพคุณทางยาด้วยแต่ลองค้นดูนะคะ ชนิดดอก เวลาออกดอก จะมีกลิ่นหอมอ่อนๆรวยริน ไม่ฉุน แต่ส่งกลิ่นไปไกลค่ะ หอมไก๋ ทางเหนือความหมายว่า หอมไกลค่ะ 

-ส่วน มะวาว คือทางเหนือเรียก  บ่านะข้าวเย็นค่ะ เป็นสมุนไพรชนิดหนึ่งแต่ป้าเหนือรู้ไม่หมดเรื่องสรรพคุณค่ะ 

-ชนิดที่ 24 ผักดีดเป็นผักพื้นบ้านทางภาคเหนือค่ะ เรานิยมใช้ใบและยอดอ่อนเอามาใส่แกงหัวปลีค่ะ อร่อยมาก

-ส่วนชนิดที่ 21 จี๋กุ๊ก เรานิยมเอาดอกอ่อน มาจิ้มกับตำมะม่วง จื้มสดก็ได้ หรือจะลวกก็ได้ค่ะ จิ้มกับน้ำพริกก็อร่อยSmile

ป้าเหนือหวังเป็นอย่างยิ่งว่าคุณลุงโรส เอาสิ่งแปลกๆมานำเสนออีกนะคะ ขอบคุณอีกครั้งค่ะ

 

 

 

 ผมมีต้นสะแล่งหอมไก๋ ได้มาจากน้องที่เรียนอยู่คณะวนศาสตร์ เป็นไม้ยืนต้นและเป็นไม้ดอกหอม (น้องบอกอย่างนั้น) แตกต่างจากต้นหอมไก๋ที่นำเสนอในบล็อกนี้ ตกลงมันเป็นยังไงกันแน่ครับ

มาดูแล้วคุณเหมียวให้ความกระจ่างไปแล้วค่ะ :admire:

 

 

 

อ้มกบ ดูจะคุ้นๆ เหมือนจะปนๆ อยู่กับผัก
 ที่เค้ามีให้ทานกับใส้อั่วเลือดแปง ของชาวหนองคาย

ลูกอิสานกันดารแท้ แต่บ่อเหี่ยวทางน้ำใจเด้อ
หากแหม่นใหลหลั่งรินปานฝนแต่เมืองฟ้า
มาเด้อพวกพี่น้อง สานสัมพันธ์ให้มันแก่น
ให้ยืนยาวแนบแน่นพอปานปั้นก้อนข้าวเหนียว เด้อพี่น้อง

 แสดงว่าเป็นผักพื้นบ้านอย่างหนึ่ง

:crying2: ไม่ได้แวะตรงนี้ เลยไปดูพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำอย่างเดียวค่ะ เพราะไปถึงเค้าจะปิดทำการแล้ว :uhuhuh:

สุดมือสอย ก็ปล่อยมันไป^^ ธรรมะ จากท่าน ว.วชิรเมธี

 อ้าว...ไปกับเขาด้วยเหรอ

ต้นหอมไก๋ ผมกำลังหาพันธ์มาปลูกครับ เพราะบ้านเจ้านายมีต้นนึงเวลาออกดอกหอมดีครับ

สวนจินตนาการ

นำจินตนาการ มาผสานให้เป็นจริง

 หอมไก๋ คนละต้น กับ สะแล่งหอมไก๋ ต้นแรกใช้ประโยชน์อะไรได้บ้างยังไม่รู้ ยังไม่ได้ค้นคว้า แต่ถ้าเป็น "สะแล่งหอมไก๋" เป็นไม้ดอกหอมครับ

หน้า