ขอบคุณสำหรับมิตรภาพค่ะ

           สวัสดีค่ะพี่ๆ น้องๆ แห่งครอบครัวบ้านสวนพอเพียงแห่งนี้ เป็นเวลานานพอสมควรที่จ๋าได้เงียบหายไป ด้วยหน้าที่และบทบาทที่เพิ่มขึ้นในชีวิต คือบทบาท"คุณแม่" ประกอบกับสุขภาพไม่ค่อยแข็งแรงนัก อีกทั้งมีงานประจำที่ต้องกลับมาสะสาง กลับมาวันนี้มีต้นกล้าน้อยๆ ชื่อ"ชะเอม" มาสวัสดี ฝากเนื้อฝากตัวเป็นต้นกล้าน้อยๆ ของครอบครัวบ้านสวนพอเพียงอีกหนึ่งคนค่ะ

         ช่วงที่จ๋าเงียบหายไปเพื่อพักผ่อนดูแลสุขภาพ และทำหน้าที่ดูแลต้นกล้าน้อยต้นนี้ ก็ได้ติดตามข่าวสาร อ่านบล็อกหรือกระทู้ต่างๆ ของสมาชิกอยู่เป็นระยะค่ะ แต่ไม่ได้ log in เข้ามา ยังคิดถึงทุกคนเหมือนเดิมค่ะ เข้ามาแต่ละครั้งก็จะเห็นสมาชิกใหม่ๆ เพิ่มขึ้นมากมาย ยังเห็นมิตรภาพ ความรักความอบอุ่น การช่วยเหลือแบ่งปัน และมีน้ำใจต่อกันเหมือนเดิม

         และในสัปดาห์ที่ผ่านมา จ๋าได้มีโอกาสเดินทางไปเยี่ยมน้องชะเอมที่ปัตตานี อีกทั้งไปร่วมงานศพของคุณย่า ซึ่งการเดินทางไปปัตตานีครั้งนี้ จ๋าและคุณพ่อน้องชะเอมได้รับความช่วยเหลือ และอำนวยความสะดวกในการเดินทางจากพี่ชายที่น่ารัก คือ"พี่แก่" ที่อำนวยความสะดวกและช่วยเหลือในการเดินทางจนถึงจุดหมายปลายทางด้วยความสวัสดิภาพ จ๋าและพี่เชษฐ์ขอกราบขอบพระคุณ"พี่แก่" มา ณ โอกาสนี้ด้วยค่ะ

          ในระหว่างที่อยู่ที่ปัตตานี ก็ไม่ได้ออกไปไหนมาไหนอย่างเมื่อก่อน สถานการณ์ความเป็นอยู่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ถ้าเทียบกับในช่วงที่จ๋าเคยใช้ชีวิตอยู่ที่ปัตตานีเมื่อครั้งยังศึกษาอยู่ในระดับ ปวช.-ปวส. และในการกลับไปครั้งนี้ก็ได้มีโอกาสไปสวัสดีพี่ชาย และพี่สาวที่น่ารัก คือพี่เสินกับพี่เก้ ซึ่งปกติเคยโทรไปสวัสดีทักทายกันเมื่อครั้งที่พี่เสิน, พี่เก้มากรุงเทพฯ แต่ครั้งนั้นจ๋าไม่ได้ไปเจอพี่ๆ ทั้งสอง ครั้งนี้เดินทางไปปัตตานีแล้ว เดินทางอีกนิดเดียวก็ได้เจอพี่ๆ ทั้งสอง ก็รอจนกระทั่งงานศพเรียบร้อย พอจะมีเวลาก็เลยเข้าไปสวัสดีพี่เสิน, พี่เก้ ที่ทำงาน ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้านที่จ๋าพักมากนัก ไปถึงที่ทำงานพี่เสิน ก็ประทับใจเลยค่ะ พี่เสินมารอรับอยู่แล้ว หาที่จอดรถให้เรียบร้อย จากนั้นก็ได้พูดคุยกัน พี่เสินคุยสนุก เป็นกันเอง นอกจากคุยเรื่องความเป็นอยู่อย่างพอเพียง ก็ยังแนะนำเคล็ดลับในการเลี้ยงน้องชะเอมด้วยค่ะ คุยกับพี่เสินได้ไม่นานนักก็ต้องขอตัวกลับ เนื่องจากใกล้เวลาเลิกงานของพี่เสินแล้ว อีกทั้งจะไปสวัสดีพี่เก้ซึ่งทำงานอยู่อีกอาคารนึง

       เมื่อไปหาพี่เก้ เปิดประตูรถ ก็เจอกับรอยยิ้มที่น่ารักเป็นมิตร และดูอบอุ่นของพี่เก้เลยค่ะ พี่เก้น่ารักมากๆ คุยกับพี่เก้ได้ไม่นานเช่นกัน เนื่องจากน้องชะเอมร้องไห้งอแงเพราะไม่สบาย ประกอบกับใกล้เวลาที่พี่เก้ต้องเดินทางกลับบ้าน อย่างที่แจ้งแล้วค่ะว่าความเป็นอยู่ของพี่น้อง 3 จังหวัดชายแดนใต้เปลี่ยนไป ต้องปรับเวลา ทำงานเช้าขึ้น และเลิกก่อน 5 โมงเย็น เพื่อเผื่อเวลาในการเดินทางกลับบ้าน เสียดายที่ไม่ได้ถ่ายรูปกับพี่เก้ค่ะ

      วันรุ่งขึ้นก่อนที่จ๋าจะเดินทางกลับกรุงเทพฯ พี่เสินได้เข้ามาเยี่ยมที่บ้านพร้อมของฝาก ขอบคุณพี่เสิน, พี่เก้มากๆ นะคะ

              วันนี้ (21 กันยายน) น้องชะเอมได้รับหนังสือจากพี่กุ้ง และพี่รุ่งริ่งแล้วนะคะ จ๋าและครอบครัวขอบคุณพี่กุ้ง, พี่รุ่งริ่งมากๆ ค่ะ

            สุดท้ายจ๋าขอขอบคุณพี่โสทร ที่มีเวปดีๆ มีพื้นที่ให้ได้รับความรู้ ได้รับความช่วยเหลือ ได้รับการแบ่งปัน ได้รับมิตรภาพที่งดงาม

ขอบคุณพี่แก่,พี่เสิน, พี่เก้,พี่เล็ก สงขลา, พี่กุ้ง บางบัวทอง, พี่จา (พี่ชายพี่กุ้งบางบัวทอง) พี่รุ่ง, พี่สาวน้อย,น้องตะวัน, พี่บี และพี่ๆ ทุกคนที่ถามข่าวคราว และส่งของไปรับขวัญน้องชะเอมค่ะ

ด้วยมิตรภาพค่ะ

จ๋าและครอบครัว