เมื่อไม่ไหว ก็ต้องหยุด

        เกือบเดือนแล้ว ที่แดงช่วยอ้ายเวทย์กรีดยางอ้ายเวทย์กรีด 800 ต้น ตื่นราว หกทุ่ม ไม่ก็ตี 1 เสร็จก็สว่างพอดี สำหรับแดงกรีด 100 ต้น กรีด 2 ชั่วโมง กรีดตี1 เสร็จตี 3 นอน 2 ชั่วโมง ตื่นมาตี5 เตรียมอาหาร(ข้าวต้ม) จัดการให้อาหารเด็ก ๆ ไม่เกิน หกโมงครึ่ง ต้องช่วยอ้ายเวทย์เก็บน้ำยาง

            สิ่งที่ทำให้แดงหยุดกรีดคือ ไปทำงานแล้วง่วง  เวียนหัว พาลจะอ๊วก บ้างครั้งเบรอคิดงานไม่ออก หงุดหงิดง่าย

            และปัญหาที่ร้ายแรงที่สุด และไปต่อไม่ได้เลย ต้องหยุดอย่างเดียวคือ ปัญหานิ้วชี้ล๊อก ชาไม่มีความรู้สึก จนถึงวันนี้ เกือบอาทิตย์แล้ว นิ้วชี้แดงก็ยังไม่หายเป็นปกติ ตอนนี้ใช้ยานวด ถ้าภายในอาทิตย์นี้ยังไม่หายดี คงต้องไปหาหมอ

           หน้าที่กรีดยางทั้งหมด จึงตกแก่อ้ายเวทย์คนเดียว สำหรับยาง 900 ต้น มันเป็นงานที่หนักและเหนื่อยมาก ๆแต่อ้ายเวทย์บอกยังพอไหว ถ้าไม่ไหวยังไง ค่อยว่ากันอีกที

         แต่ก็ยังดีที่บางวันมีหลานมาช่วยเป็นลูกมือกรีดยาง

           ก็อย่างที่บอก มาเป็นลูกมือ จะแบ่งให้กรีด ให้ทำจริง ๆก็ไม่ได้ เพราะหลานก็ไป ๆ มาๆ อยากหยุดก็หยุด

           ส่วนแดง เมื่อไม่ได้กรีดยาง มีเวลาทำงานในสวน ฝนไม่ตกมาเป็นเดือนแล้ว ดินแห้ง หอบหญ้าคลุมดินไว้ คงพอช่วยได้บ้าง

               ไม่ว่าจะทำอะไร ก็มีเด็ก ๆเป็นเพื่อน

           เจ้าอ้วนดำ ต่อยเจ้ามะนาวหน้าหงายไปแล้ว

               ทำงานเหนื่อย ๆ  อยากได้กำลังใจ

                                   เรียกปุ๊บ

                             จะวิ่งมาหาทันที

               ว่างจากงาน พักเหนื่อย ก็เล่นกับหมา

                    พ่อเวทย์กินอ้อยก็อยากกินด้วย

              รู้ว่าอยากกิน ลองให้กิน กินทั้งสองตัว

                    กินแบบไม่คาย กลืนหมดเลย 

                       โปรดอย่าถามว่าผมกินอะไร

                ให้ถามว่า อะไรบ้างที่ผมไม่กิน จะดีกว่า

              กับข้าวที่มะม่วงกับมะนาวชอบนัก คือ ต้มปลา คุณยายชอบทำ แล้วให้พ่อเวทย์เอามาคลุกข้าวให้กินประจำ

                              กินอิ่ม นอนหลับ

          ตื่นขึ้นมาก็เล่น กระชายแม่ราบเป็นหน้ากลอง

               เพื่อนใหม่ของมะม่วงกับมะนาวคือ น้องอาร์ม

        ทุกเช้า น้องอาร์มจะมาเล่นด้วย สวนน้องอาร์มอยู่ติดกัน 

         น้องอาร์อยู่กับแม่สองคน ส่วนพี่ชายบวชเรียน

      หมาเบื่อเล่นกันเอง  ส่วนเด็กอนุบาลไม่มีเพื่อน พอดีเลย

       รู้สึกว่าน้องอาร์มจะชอบเจ้ามะนาวเป็นพิเศษ แม่น้องอาร์มจะกรีดยาง 270 ต้น วันไหนฝนตก แม่น้องอาร์มเก็บยางเสร็จก่อน ก็จะรีบมาช่วยแดงเก็บน้ำยาง แม่น้องอาร์มทำขี้ยางขาย ได้วันละ ประมาณ สองร้อยกว่าบาท และซื้อกินทุกอย่าง แต่เมื่อแดงกับอ้ายเวทย์มาอยู่ในสวนทุกวัน แดงจะแนะนำให้ปลูกผักกินเอง และแบ่งปันอาหาร ผักให้ประจำ ส่วนน้องอาร์มกับแม่ก็จะช่วยดูแลเป็นหูเป็นตาเวลาแดงกับอ้ายเวทย์ไม่อยู่

           สเปรย์ระงับกลิ่นปาก กับแป้ง ป้าพนิดา ให้มาเมื่อคราวไปอบรม ที่ศูนย์กสิกรรมธรรมชาติสองสลึง ของผู้ใหญ่สมศักดิ์ ตอนนี้ไม่มีเจ้าไจแอนท์กับเบิ้มแล้ว น้องมะม่วงกับมะนาวได้ใช้แทน

          ทุกเช้าหลังจากกรีดยางเสร็จ อ้ายเวทย์จะมาเปิดเครื่องเสียงเก่า ๆ อายุ ยี่สิบกว่าปี ซึ่งตอนนี้เปิดได้เพียงวิทยุ เปิดเพลงบ้าง ข่าวบ้าง หมอลำบ้าง ส่วนผึ่งก็กลับมาทำรังในลำโพงอีกแล้ว แต่ก็ไม่เคยทำร้ายใคร

   ลำโพงอีกอัน ก็หันไปทางสวนยาง เก็บน้ำยางไปก็ฟังไปด้วย

ทุกเช้าก่อนเก็บน้ำยาง แม่ศรีเรือนอย่างแม่หมูแดง ฝีมือทำกับข้าวได้แค่นี้

           ข้าวทุกจาน อาหารทุกอย่าง กินเพื่ออยู่

            ไม่เกิน 06.30 น. ได้เวลาเก็บน้ำยาง  ยาง 500 ต้น สองคนช่วยกัน เก็บแบบสบาย ๆไม่รีบนัก จะใช้เวลาไม่เกิน 1 ชั่วโมง

     บักสีดา บ้าน ๆต้นเดียวในสวนยาง เดินผ่านหิวก็เก็บกิน

         ยางต้นที่เปิดกรีดใหม่ ตอนนี้ขายขี้ยางไปก่อน

                    ยางที่เปิดก่อน เก็บไปทำยางแผ่น

          เก็บน้ำยางเสร็จ หน้าที่ของแดงก็ให้อาหารหมู ลดค่าอาหาร โดยเพิ่มหยวกกล้วยลงไปด้วย ซึ่งเจ้าหมู ๆทั้งหลายก็ชอบมาก

          ให้อาหารหมูเสร็จ แดงก็กลับบ้านไปทำงาน ส่วนอ้ายเวทย์ทำยางแผ่นคนเดียวต่อ ซึ่งใช้เวลาราวไม่เกินสองชั่วโมงก็เสร็จ

       ลูกนิกนานทีมาเยี่ยมพ่อกับแม่ที มาครั้งนี้เขียนไว้ให้คิดถึงอีก ไม่มีลูกเป็นของตัวเองก็แบบนี้ คิดถึงก็ต้องรอ นิกเคยบอกพ่อเวทย์ว่า สมัครเล่นเฟสบุ๊คสิ เวลาคิดถึงลูกก็จะเห็นลูก เพราะลูกออนเฟสตลอด

                                               โปรดติดตามตอนต่อไป............