สวนปาล์มกับความเหน็ดเหนื่อย

หมวดหมู่ของบล็อก: 

   สวนปาล์มผมมิได้มากมายสักเท่าไหร่ต้นหรอกครับ อย่างที่เคยบอกแค่ 70 กว่าต้น ต้องปลูกสร้างเพราะว่าไม่รู้จะทำอะไรในช่วงเวลาดังกล่าว กอร์ปกับไม่ค่อยจะมีเวลามากนัก จึงเริ่มต้นที่ปาล์ม เพราะผมเองก็ทำงานที่เกี่ยวข้องกับปาล์มน้ำมัน  มันจึงลงเอย.


  ตอนนี้ปาล์มก็อายุอย่างเข้าปีที่สี่ครับ ผ่านน้ำท่วมแบบจมมิดทั้งต้นมาสองครั้ง ๆ ละเกือบครึ่งเดือน รอดมาทุกวันนี้ได้ก็พอสมควรครับ ยังมีจุดค้มทุนอยู่ข้างหน้าหากน้ำไม่มาแบบกระทันหันเหมือนครั้งที่ผ่านมา ต้องปล้ำต้องเหนื่อยกันเรื่อยไปครับ


  


  ก่อนหน้านี้ ผมทำงานเข้ากะกลางคืนมีเวลามาตัดหน้าไว้ล่วงหน้าครับ อาทิตย์หน้าเข้ารอบกลางคืนอีกหนึ่งอาทิตย์ก็มีเวลาได้ตัดปาล์ม



  วันนี้เลิกงานเลยแว็บเข้ามาดูความชัดเจนอีกครั้งครับ มีผลร่วงอย่างนี้ใช้ได้ครับ ถือว่าสุกดีมากเปอร์เซ็นน้ำมันก็ดี



  วันนี้ไม่มีกล้องครับเก็บภาพกับโทรศัพท์ครับ



รุุ่นก่อนหน้านี้ก็เน่าไปแล้วครับเพราะผมก็ทิ้งเวลานานพอสมควรสำหรับสวนปาล์ม หาเวลาว่างยากจริง ๆ ครับสำหรับอาชีพลูกจ้างอย่างเรา



  ไม่รู้ว่าทำงานรอบนี้ค่าเหนื่อยกับค่าแรงจะสมส่วนกันหรือเปล่าครับ



  ดูสภาพแล้วน่าเวทนาครับ  อาหารการกินไม่ค่อยสมบูรณ์ ขาดการเอาใจใส่ มีทะลายให้ก็ถือว่าสุดยอดครับ สงสัยต้องปรับวิชั่นใหม่ซะแล้วละครับ



  ผมเดินดูหยาบ ๆ ครับ มาสดุดเอาเถากระทกรกเกือบตีลังกาครับ เลยเก็บภาพมาให้ชมครับ



  ดอกผักบุ้ง หวลนึกถึงแฟนประธานแจ้วร้องที่ในคืนงานฉลองครบรอบ 4 ปีเวปบ้าสวนฯ ยังก้องในโสตอยู่ครับผม



  ถึงบ้านพอหายเหนื่อบ ท่า ผบ. ก็ยกสำหรับมานั่งกันครับพร้อมหน้า เด็ก ๆ ก็หิวพอดี มากินข้าวกันครับ



  ง่าย ๆ ครับพออยู่พอกิน



  ยืนยันอีกครั้งด้วยภาพ ว่าถั่วมีคมของพี่เสิน ผมทดลองจิ้มน้ำพริกแล้วครับอร่อยครับไม่มีกลิ่นอไร ฝักอ่อนนะครับ



  น้ำแกงปลาดุกเลกับต้มกะทิหน่อตงสดกับกุ้งแชร์บ้วยครับ


   


  ลานะครับ ด้วยภาพนี้ขนำกลางนาของพี่ครับ  มีโอกาสเมื่อไหร่อาจจะตอบแทนเวปและเพื่อนพี่น้องสมาชิก ณ ที่แห่งนี้ อยู่ติดกันกับสวนปาล์มผมครับ บรรยากาศถือว่าไม่เลวทีเดียวครับ


  ขอบคุณบ้านสวนพอเพียง ขอบคุณครับผม


ความเห็น

ทำงานเหนื่อยๆ กลับบ้านมาเจอกับข้าวตั้งไว้รอ ก็หายเหนื่อยแล้วพี่บ่าว

   ครับแรงกายแรงใจที่ทำไปเพื่อใคร ได้กลับมาบ้างถือว่าคุ้มค่าครับ หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้งทีเดียว ขอบคุณนะครับ

 การทำงานต้องรู้จริงทำจริงจึงประสบกับความสำเร็จ

เสร็จจากงานกลับมาบ้าน
กินข้าวกับน้ำพริกผักเหนาะ
ชื่นใจจังครับ

 

  ครับลุงเริน หายเหนื่อยบ้างก็ตรงนี้แหละครับ

 การทำงานต้องรู้จริงทำจริงจึงประสบกับความสำเร็จ

เข้ามาอ่านแล้วเหนื่อยแทน เอาไม่ทันบางอย่างต้องทำทั้งๆที่ร่างกายต้้องการพักเพราะเหนื่อยจากงานประจำ บางทีคำว่าสู้ๆกะเอาไม่อยู่ เข้ามานั่งเป็นเพื่อนครับคุณวรพจน์ ร่างกายสำคัญหากเจ็บไข้ไม่บายกะยุ่งทั้งงานประจำและงานสวนที่เราชอบ หากเหนื่อยก็ต้องพัก พอสาคลายกะว่ากันใหม่ครับ

 ครับคุณอินเนียร์ ไหวบ้างไม่ไหวบ้าง กับร่างกายที่เริ่มเป็นหนุ่มที่เหลือน้อย แรงฮึดไม่รู้หายไปไหนหมด

 การทำงานต้องรู้จริงทำจริงจึงประสบกับความสำเร็จ

หมันหมดไปตามกาลเวลาครับผมแรงแต่หั้นเหลยแต่ก้าทำกันไปครับ

:cheer3: :cheer3: :cheer3:

เข้ากะกลางคืนเข้าสวนปาล์มกลางวันก็หนักเอาเรื่องอยู่นะ บางครั้งก็ต้องพึ่งแรงงานคนอื่นบ้างนะคะเอาเวลาไปพักผ่อนบ้าง เป็นกำลังใจให้อีกแรงค่ะ   :cheer3:

  ครับผมคุณอ๊อด เอาไม่อยู่เหมือนกันครับบางครั้งร่างกายมันอ่อนล้า ต้องพึ่งแรงงานครับ ขอบคุณนะครับ

 การทำงานต้องรู้จริงทำจริงจึงประสบกับความสำเร็จ

ขนำน้อยกลางนาน่าอยู่จังค่ะ :happy:

หน้า