รกผัก ... ดีกว่า ... รกหญ้า

    ห่างหายจากบ้านสวนไประยะหนึ่ง ... ตัดขาด ... ไม่มีโอกาสเสวนา กับ สมช. ...

    เปล่านา ... มิใช่เป็นการปลีกวิเวก ... เป็นแต่เพราะรีบสร้างอาการเก็บวัสดุ และอุปกรณ์ในการเกษตร… ใช่จะใหญ่โต แบบ Warehouse ก็หาไม่ ...  เป็นอาคารเล็ก ๆ ... ประเภท Storeroom ซะมากกว่า

    สร้างเพราะจำเป็นครับ ... เนื่องจากอาคารโรงเรือนไม้เดิม เป็นภักษาอันโอชะ ของปลวกไปหมดแล้ว

    เห็นบริเวณ รอบ ๆ ว่างอยู่ ... แล้วเกิดรู้สึกเสียดาย ....

    จึงตริว่า “อย่ากระนั้นเลย” ... หาอะไรที่ยังประโยชน์ แก่เรา ... และไม่ทำร้าย พระแม่ธรณี ... มายัดเยียดลงในช่องว่าง คงไม่หนักหนาอะไร

    พืช ผัก ที่เห็นว่า พอจะเป็นประโยชน์ ... จึงถูก .. โรยเมล็ด ..  ฝังโคน ..ลงไปบนอ้อมอกพระแม่ อย่างไม่ต้องคำนึงถึงความเป็นระเบียบ ... จะเรียก ว่า ... “ปกิณกเกษตร” ... ก็ไม่สู้กระดากปากสักเท่าไร

    ว่าง ๆ ... เลยเก็บภาพบางส่วนมาให้ชมกัน ... ดีกว่าอยู่ เปล่า ...

         เอาครับ ... เชิญชม ครับ

   เปิดตัวด้วย “ผักชี ฝรั่ง”  หรือ “ผักชีใบเลื่อย”  ก็ว่า

   เจ้านี่ ... เท่าที่สังเกต ... รู้สึกว่า เขาช่วยลดจำนวนแมลง เบียน ถั่ว / แตงกวา ได้ด้วยนะ

                  ตามมาด้วย “ฟักทอง เพศผู้” ... ฮึ ๆ ๆ ..

       ยังไม่เห็นดอกเพศเมีย จากเขาเลย ... ช่างเหอะ ไว้เก็บยอดแกง ก็ไม่เสียหลาย

   นี่ ... สดับที่เขาเรียก ๆ กันว่า “ผักแพว” ...

   แต่ฟังเพื่อนที่กระบี่ เรียก “จันทน์หอม”

   จะเรียกไงก็ช่าง ... ก็เจ้าต้นที่เห็นนี่แหละ ... ป้าอี๊ด เขาหอบหิ้วลงไปจาก “คอนฐม”  ... นัยว่าจะสร้างงานให้ข้าพเจ้า ที่นาสาร 

   อืมมม! ... ก็ดีเหมือนกัน

     นี่ก็อีกอย่าง ... ป้าเขาเอาเมล็ดไปให้ข้าเจ้า ยัดเยียด ลง “พสุธาดล”

                             เขาคือ ... “กระเจี๊ยบเขียว”  ครับ

   ส่วนเจ้านี่ ... รู้จักกันดี ... ไม่ต้องบอกก็ได้

   อ้อ อ อ .... บอกซะหน่อยก็ดี ... เดี๋ยวจะหาว่าไม่รู้จัก แล้ว ไขสือ

      “ตะไคร้” ครับ ... ตะไคร้

                       นี่ ... งานที่ป้าหาให้อีกอย่าง ละครับ

     เขามีนามอยู่แล้วว่า า า า ... “ผักติ้ว” (สำนวน ยิ่เก ไปปะ)

   ภาพนี้ ... รวบ  “สอง หอม” ... คือ :-

    มะพร้าวน้ำหอม + บอนหอม (ภาษาไทยถิ่นใต้) 

   อ๊ะ ๆ ... อย่าทำหน้างง ซีครับ ... บอนหอม ก็ คือ เผือก นั่นแหละ ... ฮึ ๆ ๆ

                ต้นนี้ดูยากหน่อย ... สีเดียวกะผิวคนปลูก ...!

                                         “บอนดำ” ขอรับ

    ส่วนเจ้านี่ ... พฤกษาประเทืองกลิ่น ครับ

      “ชะอม (บุ๋น)” ...  น้า า า น ..... เอง

                             ต้นนี้ ... ข้าพเจ้ายังสับสนชื่ออยู่ ... ?

                                 บ้างเรียก “คันทรง”

                                     บ้างเรียก “ค้อนตีหมา”

                                         เรียก “ผักหวานลาว” ก็มี

   “มะรุม” ครับ ... ผู้ให้เมล็ดพันธุ์มา ... บอกว่า  “มะรุมหม้อ”

        ก็เพิ่งได้ยินนี่แหละ

                                 ปิดท้ายด้วย “กระท้อน“ ...

        โตขึ้น ... จะเป็น “กระท้อนห่อ” ... แต่ ตอนนี้ยังไม่ตองห่อ

                                   ... ฮึ ๆ ๆ

    จริง ๆ ยังมีปลูกไว้อีกหลายอย่าง ... แต่วันนี้ ... แค่นี้ก็ยาวจนเฝือแล้ว ...

    ปลูก ๆ ๆ เข้าไว้ ... “รกผัก ... ดีกว่ารกหญ้า” .... แต่ ถึงแม้จะ “รกหญ้า ... ก็ดีกว่าดินเสื่อม” ...  เพราะยังจำ บทร้อยกรงที่ว่า

                         “เสือพี เพราะ ป่าปก

               ป่ารก เพราะ เสือยัง

                    ดินเย็น เพราะหญ้าบัง

               หญ้ายัง เพราะ ดินดี”

    รำลึก แล้ว ... รู้สึกมีเงาคัดค้าน ขึ้นลึก ๆ ....

        ก็เสนอเอาแก่ตัวเองว่า ... น่าจะเปลี่ยนเนื้อหา  เป็นว่า ...

                     “เสือมี ในกรงขัง

            ป่ายัง เพราะกฎหมาย

                  ใช้เคมี ฉีดหญ้าตาย

            ดินบรรลัย เพราะไร้หญ้า”

     น่าจะสอดคล้องกะ สภาพข้อเท็จจริงในปัจจุบันมากกว่า ... ท่านว่าไหม ?