ให้แข็งก่อน ... อร่อยไว้ทีหลัง ... !

   หากมีใครสักคน .... เดินเข้าไปหาเกษตรกร ผู้ปลูกไม้ผล คนใดก็ได้ ... แล้วถามเขาว่า ....

        “คุณอยากได้ อยากได้พันธุ์ไม้ผล ที่มีคุณลักษณะอย่างไร ?” 

    และหากท่าน เป็นเกษตรกร ผู้ปลูกไม้ผล ... แล้วถูกถามด้วยคำถามข้างต้น .... ท่านจะตอบอย่างไร ?

    ข้าพเจ้า “เดา” เอาว่า คำตอบของกลุ่มเกษตร ดังกล่าว รวมถึงท่านด้วย หากท่านเป็นคนหนึ่งในกลุ่มนั้น แม้วลีและประโยค จะไม่เหมือนกัน แต่คงสรุปสาระสำคัญได้ว่า

          “ลำต้น และกิ่งก้านแข็งแรง ... ให้ผลดก ... และรสชาติอร่อย“

    ข้าพเจ้า ผู้สมัครเป็นสมาชิกเกษตรกรกลุ่มนี้ โดยพฤตินัย ... (มิเคยยื่นใบสมัคร) ก็พึงปรารถนา ในคุณสมบัติดังกล่าวเช่นกัน ... เพราะ .... หาก

    “ต้น และทรงพุ่มแข็งแรง” ก็จะได้เบาภาระในการ ดูแล บำรุง รักษา ลงส่วนหนึ่ง ถึงแม้จะไม่ใช่ทั้งหมด เวลาที่เหลือ .... จะได้ มาเข้าเว็บบ้านสวน ฯไงครับ ... ฮึ ๆ ๆ

    “ผลผลิตที่ดก” ใครไม่ต้องการ ท่านก็ผิดปกติแล้วล่ะ  ก็มันเป็น “ปฏิภาคตรง” กับรายได้นี่ขอรับ

    “รสชาติอร่อย” ... ประเด็นนี้ ท่านก็รู้อยู่แก่ใจว่า ... อะไรก็ตามที่ “อร่อย” แม้แพง ก็ ยอมควักกระเป๋าซื้อได้ ไม่เสียดายตังค์ ... ก็ดูอย่างทุเรียนเมืองนนท์ เป็นอาทิ ซีครับ

    ดังนั้น ทุเรียนที่ข้าพเจ้าปลูก ระยะหลัง ๆ นี้ ... ข้าพเจ้าพยายามยัดเยียด คุณสมบัติ ที่กล่าวไว้ข้างต้นให้เขา ... ตั้งแต่ยังเป็น “ทารกทุเรียน” ... ดั่งนี้

    นี้ไงครับ ทารกทุเรียน ... ปลูกด้วย เมล็ดทุเรียนพื้นเมือง ...

    ด้วยสังเกตพบว่า ...

    แม้ผลิตผล คุณภาพต่ำ แต่เขา มีลำต้นที่แข็งแรง ... ทนโรค ... หากินเองเก่ง

    ได้เมล็ดมา ...

    แต่ละหลุม ลงไว้กันเหนียว 3 – 4 เม็ด ... งอกเท่าไร ไม่เกี่ยง ...

    งอกมาแล้ว ... อบรม ดัดนิสัย ให้รู้รักสามัคคี ให้ช่วยกันหากิน

    ด้วยการทาบเสริมราก ... สามัคคีดีแล้ว เลือกต้นสมบูรณ์ไว้ต้นเดียว !

             รอให้ต้น แข็งแรง ...

    หา ... ยอดทุเรียนพันธุ์ดี ที่อยากได้ ... มาฝากไว้เป็นบุตรบุญธรรม ...

    ด้วยวิธีเสียงเข้าสะเอว ... พรางแสงนิดหน่อยด้วยใบไม้ใกล้มือ

     เมื่อต้นที่แข็งแรง ยอมรับเลี้ยงดู ยอดพันธุ์ดี ผู้เป็นบุตรบุญธรรม ที่ฝากแล้ว ...

    มิช้ามินาน ยอดพันธุ์ที่หากินบนลำแข้ง ... อ๊ะ ๆ ..ขออภัย ...บนลำต้น ที่มีน้ำใจ ...

    ก็ผลิใบให้เห็น

        อดใจรอ ยอดใหม่ระบัด ....

          ส่วนยอยอดต้นเก่า รึครับ ...

    เราก็ตัดทิ้ง ... มิใช่ “ใจดำ” ...

              แต่เรา “ไม่อยากได้"

     ชื่นใจ ... เมื่อเห็นเขาเข้ากันได้ ...

    โตวัน โตคืน ...

     เติมใหญ่ ขึ้นมา อย่างมีคุณภาพ ....

         มีลำต้น และกิ่งก้าน ที่แข็งแรง

     อันเป็นผลจากเหตุ นี้ นี่เอง ... ก็ ... มีตั้ง 4 ราก ! นี่ครับ  ...

    จะไม่ช่วยกันทำมาหากิน ก็ให้มันรู้ไป ...

       ฮึ ๆ ๆ

    แล้ว ... ส่วนต้นนี้ ... ก็ 3 ราก !

        ขอรับ ....

     ทอดสายตาดู ... สิ่งที่เราลงมือเปลี่ยน ด้วยตนเอง ... แล้วเห็นเขา เปลียนแปลงไปสู่หนทางที่เราประสงค์  ... เฮ่อ ... ชื่นมื่นอารมณ์ ... 

      อืม ม ม ม ..... แข็งแรงดีจริง ๆ ... อีกสัก 3 – 4 ปี ... ความอร่อย คงตามมา ....

                  แต่ ....! .... เอ ... ?

    เรามัวแต่ ... ปรับ ... ปรุง ... เปลี่ยน ... แปลง สิ่งภายนอก ....

             แล้ว ... สิ่งภายใน ...  ตัวเราล่ะ  ...

    จะต้อง ... ปรับ ... ปรุง ... เปลี่ยน ... แปลง อะไร บ้าง  ... อย่างไร

              จึงจะมีคุณภาพ กะเขาซะที