กระป๋องเก่า... กับเดคูพาจ

กระป๋องผลไม้เก่า ๆ เราเอาไปทำอะไรได้บ้าง

ช่วงที่เหนื่อยและเครียดกับงานการได้เข้าสวน เข้าบ้านสวนช่วยให้ผ่อนคลายได้มากและอีกหนึ่งกิจกรรมที่ช่วยได้ก็คืองานพวกนี้นั่นแหละค่ะ บางคนดูว่าเป็นงานแต่สำหรับเราคือการพักผ่อน พอทำแล้วก็อยากนำมาบอกเล่าให้เพื่อน ๆ ได้รับรู้  งานเดคูพาจหลายคนเข้าใจว่าเป็นการนำลวดลายไปตกแต่งให้ชิ้นงานอื่น ๆ สวยหรูดูดี แต่จริง ๆ แล้วเราสามารถนำมาปรับปรุงตกแต่งของเก่าให้ดูดีมีคุณค่าขึ้นได้อย่างไม่น่าเชื่อค่ะ ลองตามมาดูนะคะว่าจริงหรือเปล่า

กระป๋องเก่า กับอุปกรณ์เดคูพาจ พร้อมแล้วเริ่มกันเลย

ทาสีครีมเรียบร้อยแล้ว ได้ใบเล็กเพิ่มค่ะมีฝาปิดมาด้วย ( กระป๋องแปะก๊วย ) ตัดลายแล้ว

ทากาว แปะลาย ทาเคลือบ เสร็จเรียบร้อยพร้อมนำเสนอทั้งเบื้องหน้า และเบื้องหลังค่ะ

ดูชัด ๆ ทีละใบ  ลายกุหลาบใช้กระดาษสาที่หนานิดนึง

ดอกอะไร... ซากุระ หรือเปล่า? กระดาษสาบางมาก ๆ 

ใบสุดท้าย... ส่งการบ้าน คุณครูน้องนัท  กระดาษแน็ปกิ้นที่ฝากน้องมะโหน่งส่งมาให้ มาตรวจการบ้านเร็วค่ะ

ใครที่กำลังคิดอยากลองงานเดคูพาจ ลองเลยนะคะแล้วจะรู้ว่าทำอะไรได้มากมายกว่าที่คิด

ส่งการบ้านต่อเลยนะคะ

ไชเท้าแดงของ คุณครูน้องนัท ที่พี่ยุพินส่งให้น่ะค่ะ  ส่วนหอมขาวสอบตกเรียบร้อยแล้ว ( ไม่งอกสักต้น )

หม่อนกินผลของ คุณครูป้าตาล ได้ไม่น้อยกว่า ๒๐ ต้น แน่นอนค่ะ  สะแล ก็ยังไม่น่าแลเช่นเดิม

ขออวดอีกนิดนะคะ ทำท่าว่าจะได้กินตั้งแต่ปักชำเลยล่ะค่ะ

เจ้านีโม่น้อยของ คุณครูศิรินันท์ ที่ป้าตาลแบ่งมาให้งอกเป็นต้นยาวพอควรแล้วคะ

ถุงนี้ก็แย่งกันโผล่ทั้งรากทั้งยอด

ถั่วพุ่มทะเลทราย บางส่วนที่ลองปลูกในกระถางสูงยาวเหมือนถั่วค้างเลย ที่ปลูกลงดินไว้ยังไม่ได้ถ่ายรูปมา น้องแดงเป็นกรรมการมาตรวจการบ้านซะดี ๆ ห้ามลำเอียงเข้าข้าง เสี่ยวเวทย์นะ เดี๋ยวมีเคือง

หิรัญญิการ์ เพาะรุ่นที่สองงอกดีเหมือนเดิมค่ะ  การบ้านคุณครูท่านอื่น ๆ อย่ารีบทวงนะคะ  ( รักแล้วรอหน่อยจ้า )

ขอบคุณบ้านสวนพอเพียงอันแสนอบอุ่น