ที่นี่ไม่มีครู

หมวดหมู่ของบล็อก: 

 

วันเวลาที่ผ่านไปๆ หลายคนหายไป ทุกๆคนต่างมีสถานะภาพ บางสถานะภาพเป็นผู้เรียนรู้ในขณะเดียวกันก็มีสถานะภาพเป็นผู้ให้ความรู้กับคนอื่นเราเรียกกันว่า ครู เวลาแจกจ่ายให้เมล็ดกับใคร ผู้นั้นจะรู้สึกว่าจะต้องรับผิดชอบเพาะเมล็ดพันธ์ที่ได้รับแจกมาให้งอกเป็นต้นมาให้ได้ ในขณะที่ผู้ให้จะคอยติดตามว่่าผู้ที่ได้รับแจกไปทำสำเร็จหรือไม่ด้วยความเป็นห่วง บางคนอยู่ไกลถึงต่างประเทศแม้แต่ผู้ได้รับเมล็ดพันธ์ยังจินตนาการไม่ออกว่าไกลแค่ไหน พวกเราจึงเรียกผู้ให้ว่่า ครู เลยเอาเพลงนี้มาให้ฟัง เพราะว่าวัึนนี้ครูหายไปไม่ถามข่าวคราวของลูกศิษย์เลย จึงให้ฟังเพลงที่นี่ไม่มีครู ถึงแม้ว่าครูไม่อยู่่แล้วลูกศิษย์ก็จะส่งการบ้านเผื่อว่า คุณครูจะผ่านมาดูว่า ลูกศิษย์ยังรับผิดชอบกับการบ้านที่ครูสั่ง การบ้านนี้ส่งคุณครูนัท มุฑิตาครับ

 ต้นพริกที่ไม่มีข้อมูลมากนักแต่ลูกศิษย์คนนี้ก็พยายามเพาะให้ได้แม้ว่าไม่เคยทำมาก่อนให้ครูได้มีความสุขที่สั่งการบ้านแล้วลูกศิษย์รับผิดชอบ

 ชิริโมย่าที่ครูนัทบอก ยังไม่โตมากนักแต่เอาใจใส่เสมอรอเวลาเมื่อโตพอจะเอาลงดิน ที่ยังไม่ส่งการบ้านเพราะว่าต้องการให้มั่นใจว่ารอดพร้อมจะโิตเติบใหญ่ให้ลูก ช้าไปทำให้ครูกังวลใจ ลูกศิษย์ต้องขอโทษ ส่วนเมล็ดพันธ์ที่อินเนียร์ไม่รู้จัก คุณศิรินันท์เคยบอกว่าเป็นกะหล่ำปมหรืออะไรนี่แหละจำไม่ได้แล้วความจำไม่ค่อยดีเพราะนานแล้ว อินเนียร์เพาะไม่สำเร็จ อะไรที่เล็กขนาดนั้นอินเนียร์ไม่เคยทำและรู้สึกว่าเมล็ดเล็กมากๆเลย อินเนียร์ไม่ค่อยรับการบ้านเพราะเมื่อรับแล้วต้องทำให้ได้ไม่ต้องการให้ผู้ให้เสียใจแต่อินเนียร์รู้สึกว่าทำไมจะต้องทำไมจะต้องมีทุกอย่างเหมือนๆคนอื่น แค่ชื่นชมที่คนอื่นปลูกก็พอ

"ไม่ต้องบินให้สูงอย่างใครเขา  แค่บินเอาเท่าที่เราจะบินไหว

และท่าที่บินไม่จำเป็นต้องเหมือนใคร  แค่่บินไปให้ถึงฝันเท่านั้นพอ "

เผื่อว่าคุณครูนัทเข้ามาเห็นว่าสิ่งที่ส่งมาผ่านเพื่อนๆกว่าจะมาถึงอินเนียร์มัีนแสนยาก จากคุณยุพิณ ผ่านคุณโสทรต้องส่งถึง2ครั้ง2คราวเพราะข้อมูลที่อินเนียร์ส่งไปไม่พอทำให้บุรุษไปรษณีย์ส่งไม่ถึงแล้วตีกลับอินเนียร์ยังละอายใจอยู่ที่ทำให้เกิดความยุ่งยากเรื่องค่าใช้จ่ายและเป็นภาระในการจัดส่งถึง2ครั้ง ขอโทษคุณยุพิณกับคุณโสทรด้วยครับ

หมดเรื่องการบ้านจะเล่าเรื่องที่ไม่เคยประสบมาก่อน ต้องขอโทษคนที่ไม่อยากเห็นสัตว์ประเภทนี้ด้วยครับ เมื่อกลับจากไปกรุงชิงคิดจะขยับอะไรที่มันรกๆให้ว่างๆเพื่อจะได้มีที่่ปลูกอะไรได้อีก ก็ขยับครกสีข้าวแบบที่หมุนคล้ายๆที่บดแป้งซึ่งไม่ได้ใช้แล้วตั้งอยู่ข้างตุ่มน้ำสำหรับรดต้นไม้ ข้างในเป็นดินเหนียวด้านนอกเป็นไม้ไผ่สานภาษาเหนือเรียกเสวียน ก็กลิ้งไปไว้อีกที่นึง กลิ้งได้ซักพักไม้ไผ่สารฉีกขาดแยกจากกันมีดินเหนียวบางส่วนหลุดออกมาเป็นก้อนๆ ที่เหลือก็กลิ้งไปต่อ เดี๋ยวค่อยมาเก็บก้อนดินเหนียวที่แยกตัวออก พอมาเก็บก้อนดินเหนียวที่ตกอยู่เจอนี่ครับ ผมก็รีบไปเอากล้องมา ยังกลัวอยู่ว่างูจะเลื้อยหนีไป แต่ว่าไม่ใช่ครับ

         ยังไม่ชัดดูใหม่

 เข้าไปแล้วออกมาใหม่

 มามองกันชัดๆอีกที

เหตุการณ์นี้เกิดที่บ้านไม่ใช่ที่สวน มันเป็นเรื่องแปลกสำหรับผม ตั้งแต่เคยเจองูมาไม่เคยเจอแบบนี้มาก่อน งูตัวนี้ประเมินแล้วไม่ใช่งูที่มีพิษร้าย (งูมีประเภททมีพิษร้ายแรงเช่นงูเห่า งูจงอาง  มีพิษปานกลาง และงูไม่มีพิษแต่งูที่ไม่มีพิษบางชนิดอาจทำให้เราตายได้จากการบีบรัดจนหายใจไม่ออกและกระดูกแตกหักเช่นงูเหลือม) แต่งูตัวนี้หลังจากโผล่ออกมาในรูปแรกก็กลับเข้าไปในก้อนดิน ผมก็เขี่ยก้อนดินให้ไปอยู่ริมๆรั้วเพื่อความปลอดภัย แต่พอขยับก้อนดินงูก็ออกมาอีก ทำแบบนี้2-3ครั้งงูก็ออกมา ตามปกติงูจะเลื้อยหนีไป แต่งูตัวนี้กลับเลื้อยมาหาผม พูดได้ว่าจงใจและอ้าปากทำท่าจะกัด ผมก็ถอย มือถือกล้องแต่ก็ระวังตัวด้วย ทำอยู่2-3ครั้งคือกลับเข้าไปพอผมขยับก้อนดินก็ออกมาใหม่ เวลาเลื้อยมาหาผมอย่างเร็วผมก็ถอยแต่ไม่หันหลังให้งู ตอนอ้าปากจะกัดแต่อยู่ห่างผมพอสมควรนะครับ ผมก็หยิบเสียมเผื่อไว้แต่ไม่ตีนะครับถ้างูไม่จู่โจมจนจวนตัว ตอนอ้าปากทำท่าจะกัดถ่ายไม่ทัน ผมพูดไม่ผิดนะครับอ้าปากจะกัดไม่ใช่ขู่ งูยังอยู่ห่างผมอีกเยอะแต่เลื้อยมาที่ผม ผมไม่เข้าใจพฤติกรรมนี้ของงู ใครเข้าใจช่วยอธิบายหน่อยทำไมถึงเป็นแบบนี้ ผมเคยประจันหน้ากับงูเห่าที่อื่นไม่ใช่ที่บ้าน ผมเดินไปงูก็เลื้อยมาต่างคนต่างไม่รู้ตัว ต่างคนต่างตกใจ งูก็ยกหัวแผ่แม่เบี้ยผมตกใจก็หยุดอยู่กับที่ไม่วิ่งไม่หันหลังผมมองงู งูก็มองผมซักพักก็ลดตัวลงแล้วก็เลื้อยไปตามทางของเขา ผมก็เดินต่อไป แต่งูที่เจอตัวนี้ทำไมไม่หนี เพื่อนข้างบ้านตะโกนมาว่างูหวงไข่หรือเปล่า ผมพยายามอยู่ซักพักนึงงูก็เลื้อยไปทางอื่นซึ่งคงอยู่ในบ้านนี่แหละ น่าจะเป็นที่ม้าหินซึ่งมีกองอิฐอยู่ แต่ผมไม่ไปรื้อต่อ ให้งูอยู่ในนั้นแหละ

 จากนั้นผมไปดูที่ก้อนดินและครกตามรูปก็ไม่มีไข่แล้วทำไมถึงใจกล้ามาขู่ผม ถ้าเป็นคนอื่นงูตัวนี้ถูกตีตายไปแล้ว ใครเข้าใจพฤติกรรมของงูตัวนี้บ้างครับ งูตัวไม่ใหญ่ ทำไมไม่หนีไป ทำไมเลื้อยตรงมาหาผมอย่างจงใจ 2-3ครั้ง งูอะไร ผมเข้าไปหาข้อมูลในเน็ตไม่เหมือนเปี๊ยบแค่คล้ายๆแต่เป็นงูที่ไม่มีพิษหรือมีพิษปานกลาง ครับแค่นี้ก่อนครับ ส่งการบ้านอย่างเดียวก็สั้นไปเลยคุยเรื่องงูให้ฟังครับ    

 

ความเห็น

ดูลักษณะ ไม่น่าจะเป็นงูมีพิษ ที่บ้านผมเขาเรียกว่า งูสิงห์ ชาวบ้านเอามาผัดเผ็ด

 

ขอบคุณพี่แก่มากครับ ได้ยินมาว่าเป็นงูน้ำ ผมเข้าหาในเน็ตมีคล้ายๆกันคือมีแถบดำๆข้างๆตารู้สึกว่าไม่มีพิษ  ผมนึกว่า(ไม่ทราบผิดหรือเปล่า)ถ้าเป็นงูสิงห์คงเืลื้อยหนีไปแล้วเพราะผมไม่ได้คุกคามงู แค่เผยอก้อนดินให้งูออกมาแล้วเลื้อยไป แต่งูตัวนี้เลื้อยเข้าหาผม2-3ครั้ง และอ้าปากทำท่าเหมือนจะักัดทั้งที่ยังอยู่ห่างผมซักประมาณเมตรกว่าๆ

ผมเคยมีประสบการณ์เมื่อครั้งทำงานในป่า แบกแป๊บน้ำตามหลังกันอยู่ผมเดินนำหน้า ไม่ได้มองพอคนงานบอกว่างูผมก็โยนแป๊บทิ้งแล้วกระโดดหนี คนงานก็โยนแป๊บทิ้งแล้วกระโดดเข้าหางูจับหางแล้วกระตุก แล้วพูดว่า พี่วันนี้เรามีของอร่อยกินแล้ว

น้องอินเนียร์ "สมัยนี้งูไว้ใจไม่ได้เพราะมันสมจรกันหมดแล้ว"
ผู้ใหญ่เขาจะบอกอย่างนั้นเสมอ จึงควรระวังให้มากค่ะ
+ถ้าครูนวลมีลูกศิษย์ในโรงเรียนที่คิดและทำพยายามทำอย่างน้องอินเนียร์
ครูนวลจะให้เกรด 4+ ทุกคนเลยค่ะ 
แต่นี่นั่งรอมา 4 วัน แล้ว ยังไม่โผล่มาแก่ตัวสักคนทีเด้ 

งูเห่าผสมกับงูสิงเป็นงูตาหลุนหรืองูหลุนชุนไม่มีพิษ(ฟังเขาเล่ามา)  ขอบคุณครูนวลมากครับ เรื่องของเรื่องที่เอามาให้ชมนี่ไม่ใช่ว่าเป็นวีรกรรมหรือสิ่งควรทำนะครับเพื่อนๆแต่มาเล่าให้ฟังว่าจะจัดการอย่างไรให้ปลอดภัยกับตัวเอง ส่วนผมถ้าไม่จวนตัวผมจะไม่ฆ่าหรือทำร้าย แต่ทุกวันนี้บางครั้งก็ยังทำร้ายมดแดงเวลาไต่ไปใกล้หูกลัวมันเข้าไปแล้วยุ่งเลย ถ้า่กัดที่อื่นก็จับออก ในสวนมดแดงเยอะครับ 

เรื่องเด็กนักเรียนนี่่ หนักใจมากเลยที่แน่ๆ ระบบการศึกษาล้มเหลวครับยิ่งปรับเปลี่ยนก็ยิ่งทำให้เด็กไม่เอาอะไรเลยพอไม่เรียนเกเรเข้าคุก ไม่ชอบใจก็ประท้วง ในคุกเด็กที่เข้าไปเล่าให้ครูฟังว่าสบายกว่าอยู่ข้างนอกมีเข้าวกินมีขนมกิน3มื้อ โอยยาวคุยเรื่องนี้  //ขอบคุณครูนวลครับ

ที่บ้านก็งูเห่าชุม แต่ไม่เคยตีมัน หมาที่บ้านจัดการให้เอง กลับจากงานก็เห็นแต่ซากจ้า

แล้วก็ข้อความเรื่องบินๆของลุง ขออนุญาตพิมพ์แปะไว้ที่โต๊ะทำงานนะคะ โดนใจจังๆๆ

พอเพียงแล้วจะเพียงพอ

ในกรณีงูมีพิษมาอยู่ใกล้ๆบ้านก็ต้องระวังจะเดินไปเหยียบเข้า เป็นห่วงโคล่าอยู่เหมือนกัน เพราะงูก็กลัวตายก็ต้องป้องกันตัวเองสุดชีวิต และเด็กๆก็น่าเป็นห่วงจัง บางทีห่วงเล่นเพลิน ก็ขอให้ปลอดภัยกันทุกชีวิตครับ งูก็ไม่เข็ดหลาบเสียทีห่วงแต่จะกินหนู

เรื่องบินๆผมจำมาใช้บ่อยๆครับ ยินดีครับพิมพ์ไว้อ่านใครๆเห็นก็คงชอบใจเหมือนกัน  ขอบคุณจี้ดิ้วครับที่แวะมา

ฮาย ใช่ยากไหร่นิ ถ้าอีรู้ว่ายังพิษม่ายพิษกะลองให้มันขบต๊ะ เดียวกะได้รู้แหละTongue Outฮ่าฮ่า

sudjai_waitong@hotmail.com
     0805401058

ขอบคุณน้องใจครับที่แนะนำ หายไปนานนักหนา ร้อนหนัดหวางนี้อย่าเที่ยวไปแล่นกลางแดดนักแรงเดี๋ยวไม่อี้ไม่บาย

ไม่ค่อยชอบงูเท่าไหร่ค่ะ กลัวสัตว์เลื้อยคลานทุกชนิด โดยเฉพาะงูนี่กลัวเป็นพิเศษเลย  อ๊อดเกิดปีงูใหญ่ค่ะ  ตอนอ๊อดเกิดพ่อเคยเล่าให้ฟังว่า มีงูมาเต็มบ้านเลย ตามขื่อ หลังคา หน้าต่าง ประตู เสาบ้านทุกต้นมีแต่งู สาระพัดงู งูทุกชนิดเลยพ่อบอกว่า งูบางอย่างก็ไม่เคยเห็นไม่รู้มาไง พ่อบอกว่า กางมุ้งไว้ งูก็มาพันสายมุ้งเต็มเลยทั้งสี่สายมีแต่งู แต่งูไม่ได้เข้ามาในมุ้งนะ อยู่นอกมุ้ง รอบกายมีแต่งู ซึ้งเกิดขึ้นในวันที่อ๊อดคลอด เป็นเรื่องที่น่าแปลกประหลาด แต่เป็นคนกลัวงูเด้อ ยังไงก็ไม่ถูกกับงู

 

ส่วนใหญ่ไม่มีใครชอบงูต่างคนต่างอยู่ เรื่องที่อ๊อดเล่าแปลกจัง แม้ว่าจะไม่กัด จินตนาการว่าเราต้องเดินไปที่มีงูยั้วเยี้ยเหมือนในฟาร์มงูกลัวจะไปเหยียบเข้า แต่ในหนังในคลิบของอินเีดียเด็กเล็กๆเล่นกับงู เขาคงเคยชิน

หน้า