ยาถูกโรคหรือโรคถูกยา (เป็นบันทึกเก่า)

เป็นโรคภูมิแพ้เมื่อตอนที่ออกไปอยู่บ้านสวนที่รอบสวนก็จะเป็นที่นาเวลาไถนาก็จะเจอฝุ่นจากนา  ก็เลยเริ่มเป็นคือตอนเช้าก็จะเป็นหวัดทุกวันพอสาย ๆ ก็จะหายไปเป็นแบบนี้ทุกวันก็จะรักษาตามอาการ กินยาทุกวัน  แพ้มาก ๆ ก็ จมูกบวมหายใจไม่ได้ก็คือถ้าแพ้มาก ๆ ก็นอนไม่ได้เลยเป็นมาก ๆ เข้าก็เลยไปหาหมอ

หมอให้ยาแบบเบา ๆ ก่อนกินยังไงก็ไม่หายสุดท้ายก็ได้ยาพ้นมาต้องพ้นทุกเช้าเย็น  พ้นมาก ๆ ก็แสบจมูกหมอบอกว่าหมดยาจะให้แล้ว   ต้องออกำลังกายโดยการวิ่งทุกเช้า  แต่เราเป็นวัยกำลังกินกำลังนอนนะตอนเช้าจะให้ตัวเองลุกขึ้นวิ่ง

เป็นความอยากที่สุดในชีวิตเลยแม่ต้องปลูกทุกเช้า

                มีอยู่วันได้ไปหาพ่อสมพงษ์  ก็เลยบอกพ่อว่าหายใจไม่ออกเลยตอนนั้นนะเสียงพูดไปแล้วละ  เป็นจนไม่อยากอยู่แล้วอยากหลับตายไปเลย  พ่อเลยให้ยาแก้แพ้มาเป็นหัวเหมือนว่านทั่วไปเอามาหั่นบาง ๆ ตากแดดแล้วเอามาดองกับเหล้าขาวตอนแรกก็กินอยากค่ะอยากหายก็ต้องกินค่ะ  กินเข้าไปจะร้อนทั้งตัวค่ะตั้งแต่นั้นมาหายค่ะไม่ได้กินยาหมออีกเลยค่ะ

แต่มีข้อห้ามว่าห้ามกินน้ำเย็นเป็นอันขาด (น้ำที่แช่ตู้เย็นค่ะ)  ถ้าทำได้หายค่ะ