พาชิมบุฟเฟ่ต์ผลไม้ที่ระยอง

สวัสดีค่ะเพื่อนๆ บ้านสวนพอเพียงทุกท่าน วันนี้เจ๊หนูแหม่มจะพาไปเที่ยวสวนสุภัทราแลนด์ จ.ระยอง และกินบุฟเฟ่ต์ผลไม้ที่นี่ด้วยค่ะ  การไปเที่ยวครั้งนี้สืบเนื่องจากเป็นคนชอบกินทุเรียนมาก (แม้จะมีคลอเรสเตอรอลเป็นของตัวเองเยอะแล้วก็ตาม อิอิ) ก่อนหน้าที่จะไปเที่ยว ได้ซื้อทุเรียนจากร้านผลไม้แถวบ้าน โห...แค้นค่ะ กิโลละ 120 แถมยังอ่อน ไม่หวานมันเหมือนที่คิด เลยชวนคุณผู้ชายให้ลาพักร้อนซะเลย ทริปนี้ไปมาตั้งแต่วันที่ ๘ มิถุนายนที่ผ่านมา แต่อยากเล่าให้เพื่อนฟังด้วยค่ะเพราะประทับใจมาก อาจมีเพื่อนๆบางท่านยังไม่ได้ไปเหมือนเจ๊หนูแหม่มตามมาเที่ยวกันได้เลยนะคะ

           สวนสุภัทราแลนด์ ตั้งอยู่ที่อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง มีค่าเข้าชมสวน+กินบุฟเฟ่ต์คนละ ๓๐๐บาทค่ะ ส่วนตัวเจ๊หนูแหม่มว่าไม่แพง เพราะเราสามารถกินผลไม้ได้ตามใจค่ะ อยู่ได้ทั้งวันเลยนะคะ ซื้อบัตรแล้วเราจะได้รับบัตรคิวรอขึ้นรถพาชม และเอาหางบัตรแลกเป็น น้ำลำไยคนละแก้วมาถึงร้อนๆ ชื่นใจดีค่ะ 

      ระหว่างรอรถขอเก็บภาพซะหน่อย....  รถมาแล้วเชิญขึ้นรถกันเลยค่ะ                  

          ระหว่างทางไปจุดแรกคือศาลาเงาะ จะเห็นต้นเงาะเยอะแยะมากมาย ตื่นตาตื่นใจมากค่ะ ทางสวนให้สอยกินเองได้ตามสบาย แต่ก็มีวางไว้ให้เป็นจุดๆ เหมือนกันค่ะ แต่อยากสอยเอง สนุกดีค่ะ

   ได้พวงเล็กก็ยังดี อิอิ ถือว่าได้สอย เงาะสดๆ จากต้น อร่อย กรอบ จริงๆ ค่ะ นึกอิจฉา เพื่อนๆ ที่มีต้นเงาะจัง

     อยู่ตรงศาลาเงาะไม่นานหรอกค่ะ เพราะเป้าหมายของเราคือทุเรียน .... จริงๆจะอยู่นานแค่ไหนไม่มีใครว่า รถพาชมสวนจะมีมาตลอด สามารถขึ้นคันไหนไปก็ได้ค่ะ แต่ว่าเจ๊หนูแหม่มรอไม่ไหวแล้วววว มากันที่ ศาลากระท้อน ที่นี่มีผลไม้หลากหลายให้กิน เกินจะบรรยายค่ะ และที่นี่มีสิ่งที่เราต้องการรออยู่ 

       นี่เลยค่ะไฮไลท์ อยู่ตรงนี้เอง ทุเรียน ชะนี หมองทอง พวงมณี (ทุเรียนพื้นบ้านของภาคตะวันออก) อยากกินพันธุ์อะไร สุกแบบไหน บอกพนักงานได้เลยค่ะ   คุณป้าเสื้อลายแกเข้าไปเลือกเองเลย หลังจากที่รอหลายลูกแล้วไม่ถูกใจแก

     หมอนทอง หวาน มัน อร่อย กินแบบห่ามนิดนึงนะคะ สุกมากจะหวานเกินสำหรับเจ๊หนูแหม่ม     ขวามือคือพวงมณี สีเหลืองสวย แต่เม็ดใหญ่ อร่อยเหมือนกันค่ะ กินครั้งด็รู้สึกชอบนะคะ 

            จะนั่ง หรือยืนกินก็ได้ ตามอัธยาศัยค่ะ

    ต้นทุเรียนตรงใกล้ๆ ศาลากระท้อน ดกจริงๆค่ะ ครั้งแรกที่เห็นต้นทุเรียนใกล้ๆแบบนี้ ตื่นตา ตื่นใจค่ะ   

        ต้นมังคุด อายุคงเยอะแล้ว  เพิ่งเห็นตัวจริงเหมือนกัน ดกค่ะ  

    ต้นกระท้อนห่อ เคยเห็นแล้ว คุณผู้ชายอยากจะถ่ายรูป เลยมองหาลูกใกล้มือ แบบว่าขอจับหน่อย 555

 กินทุเรียนจนพอใจแล้วเราก็ขึ้นรถเพื่อเดินทางไปศาลาองุ่นค่ะ  แต่ละศาลา ห่างกันพอสมควรนะคะ ศาลาองุ่นนี้อยู่สวนอีกฝั่งถนน (สุภัทราแลนด์มีสวนทั้งฝั่งซ้ายและขวาของถนนเลยค่ะ)  ระหว่างทางคนขับรถก็เป็นไกด์ไปในตัว บรรยายทิวทัศน์ ชี้ให้ดูผลไม้ตามรายทางด้วย บางคนมีมุกตลกๆ ฮาเรียกเสียงหัวเราะจากลูกค้าได้พออย่างสนุกสนาน

  ผลไม้ระหว่างทางไปศาลาองุ่น ทุเรียน มัลเบอร์รี่ ดกๆ ทั้งนั้น

      มะเฟืองด้วยค่ะ       ขวามือเป็นอ่างเก็บน้ำของสวน

                    ปลูกผักไฮโดรโปนิกส์ด้วย 

     ไร่องุ่น แต่ช่วงนี้ไม่ใช่ช่วงที่องุ่นออกผลเลยอดดู 

  นี่ซิทำให้เจ๊หนูแหม่มตื่นตา ซุ้มฟักข้าว    ฝูงเป็ดโดนต้อนให้กลับเข้าเล้า น่ารักจัง 

    ถึงแล้วค่ะ ศาลาองุ่น แปลกใจตัวเอง ทำไมมองไม่เห็นป้ายของศาลาอื่นเห็นแต่ป้ายนี้

  ศาลาองุ่นมีส้มตำไท(อย่างเดียว) ให้กิน และสลัดผัก ถ้าเป็นฤดูที่องุ่นออกผล ทางสวนจะจัดองุ่นให้กินด้วยค่ะ เจ๊หนูแหม่มเห็นฟักข้าวแล้วไม่สนอย่างอื่นค่ะ อยากจะถ่ายรูปอย่างเดียว  แต่จริงๆกินทุเรียนไปตั้งเยอะแล้วกินต่อไม่ไหวค่ะ อิ่มมากกก

นี่ดีกว่า ฟักข้าวเป็นพวงสวยๆ  ดกมาก อยากถ่ายรูปด้วยจัง ระหว่างรอตากล้องกินส้มตำ ก็ถ่ายไปพลางๆ 

  ดูแต่ละต้นซิคะ ใหญ่มากๆ นั่งเล่นบนต้นได้สบายเลย 

  จุดสุดท้ายเป็นศาลาผึ้ง มีสาธิตการเลี้ยงผึ้ง แต่ไม่ได้แวะ เพราะ ๔โมงกว่า ต้องเดินทางต่อไปจันทบุรี เก็บภาพข้างทางได้แค่เรือนกล้วยไม้กับแปลงสับปะรด 

  เหนื่อยไหมค่ะเพื่อนๆ เที่ยวกันเพลิน เจ๊หนูแหม่มชอบมากๆ ถ้ามีโอกาสจะไปอีกแน่นอน วันที่ไปมีเวลาไม่กี่ชั่วโมงเองค่ะ ตอนแรกตั้งใจไปสวนเล็กกว่านี้ที่บ้านแลงไปถึงนั่น ๑๑โมงเช้า เจ้าของสวนพูดประโยคเดียวว่าแล้ว..." หมดแล้วค่ะจัดบุฟเฟ่ต์แค่รอบเดียว " โห..เราอุตส่าห์ดั้นด้นไป ไม่เชื้อเชิญเราสักนิดเชิญชมสวนก่อนได้ค่ะ หรือ ซื้อกลับไปทานก็ได้  หรือคราวหน้าเชิญใหม่ หรืออะไรก็ว่าไป บอกตรงๆ เคืองมากค่ะ เลยขับรถย้อนออกมาที่สุภัทราแลนด์ โดยวิ่งเส้นใน๕๕๕ หลงซะนี่กว่าจะถึงจุดหมาย เกือบบ่าย๒  

      เจอกันบล็อกหน้านะคะ จะพาเพื่อนๆ ไปเที่ยวต่อที่อ่าวคุ้งกระเบนกันค่ะ 

      ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาชมนะคะ และขอบคุณบ้านสวนพอเพียงค่ะ