ความมั่นคงทางอาหารที่บ้านสวนพอเพียงลุงพงษ์-ป้ายา

หมวดหมู่ของบล็อก: 

วันเสาร์มาถึง  เป็นวันของเราที่จะได้เข้าสวนงานอื่นพักไว้ก่อนค่ะ  ให้คนงานขนฟางคลุมต้นไม้  ไม่รู้ว่าคิดผิดหรือถูกเพราะข้างบ้านไก่เยอะมาก แล้วกระโดดข้านรั้วเก่งมากฟางอีกส่วนกองไว้  จะเอาเชื้อเห็ดฟางมาปล่อยอาศัยกินเห็ดแบบง่ายๆค่ะ

ขนฟางเสร็จคนงานถามว่าป้าอยากขุดมันไหมเขาจะขุดให้ถ้าให้ขุดเองไม่ได้กินค่ะ

 มันอะไรไม่รู้ๆว่ากินได้ขุดลึกมากเพราะหัวยาว

 

 มันเทศเต็มสวนค่ะ  ปีที่แล้วไม่ขุดเพราะแรงไม่ถึงปี่นี้มีคนขุดให้ค่ะ  เพิ่งรู้ว่าห้วอยู่ตื้นๆ

 

มันสาคูมีเพื่อนที่ทำงานขอไว้ไปปลูกประดับที่รีสอร์ท  กำลังลงหัวค่ะ

ด้านหลังบ้านมีต้นหมูก  แมงแคงขาโป้(ชาวบ้านเรียกค่ะ)เกาะเต็มให้คนงานจับเขี่ยๆลงถุงนำไปคั่วเขาบอกอร่อยมาก  ไม่เคยกินค่ะ

ปิดท้ายด้วยมันเทศหัวนี้ใหญ่สุดในวันนี้ค่ะ

ชอบอะไรปลูกอันนั้นแล้วเราจะมีอาหารกินตลอดไปค่ะ

ขอบคุณบ้านสวนพอเพียง ผู้ใหญ่โสทร  น้องประธานแจ้วที่ให้โอกาศได้แบ่งปันค่ะ

ความเห็น

วันนี้ก็เอาของในสวนมาทำกินค่ะ ว่างจะอัพบล็อกบ้างดีกว่า

 

""

 

คิดถึงนะอีฟมีอะไรดีๆรีบเอามาลงนะจ๊ะ

มันดูสมบรูณ์น่ากินจังเค้าเรียกว่ามีทรัพย์อยู่ในดินค่ะป้ายา

ชอบทำนำหมักผลไม้

แมงแคงพันธ์นี้กินได้หรือครับป้ายา ที่บ้านก็มีแต่ไม่เคยกิน เคยเห็นออกรายการทุ่งแสงตะวัน

รักบ้านเกิด ชอบเศรษฐกิจพอเพียง

สุดยอดต้นแบบความพอเพียงครับ ภาษาถิ่นวันละคำแลกเปลี่ยนกันนะครับ มันเทศ นครพนมบ้านผมเรียกมันแกว ส่วนมันแกวเรียกมันเภา เผื่อมาเที่ยวแถวนี้จะไม่งงกันครับ

แมงแคงแบบนี้เอาไปคั่วอร่อยดีค่ะ

"เชื่อในผล แห่งการทำความดี"

ไปเที่ยวสวนป้ายาดีกว่า มีของกินเยอะแยะเลย

ความสะดวกสบายมีขาย แต่ความสุขเงินซื้อไม่ได้ เพราะความสุขมิใช่เงิน

มันเทศหัวใหญ่จังค่ะ ไปซื้อหัวตามตลาดมาเพาะจะขึ้นไหมคะป้ายา

แมงแคงขาโป้เพิ่งเคยเห็นแปลกดีครัย

หน้า