เล่าสู่กันฟัง "เรื่องของถั่ว”

หมวดหมู่ของบล็อก: 

 

อ้อยหวานชอบอ่านบันทึกของคนหลายคนที่ไปปั่นจักรยานเที่ยวระยะไกล และบางคนก็ปั่นจักรยานรอบโลกเป็นปีๆ กันเลย ติดตามอ่านกันมา 3-4 ปีแล้ว และส่วนมากคนที่ชอบปั่นจักรยานเที่ยวนั้นจะเห็นอะไรๆ ริมทางน่าสนใจมากมาย เขียนเล่าเป็นปีก็ไม่หมด อ้อยหวานอ่านเจออะไรก็ต้องขยาย เพราะอยากรู้มากกว่านั้น วันนี้พระเอกนางเอกจะเป็นถั่วค่ะ

 

เริ่มแรกก็คือนี่เลย ถั่ว ซาชา อินชิ’ (Sacha Inchi) เป็นพืชท้องถิ่นของป่าดงดิบอเมซอน ในเปรู มีชื่อภาษาอังกฤษว่า Plukenetia volubilis หรือ ถั่วภูเขา mountain peanut เป็นไม้เถาสูงถึง 2 เมตร

 

ดอกและลูกอ่อน จะมีดอกหลังจากปลูกได้ 5 เดือน ในช่อดอกจะมี ดอกตัวผู้ขนาดเล็กสีขาว และอยู่กันเป็นกลุ่มข้างบนช่อ ดอกตัวเมียจะมีแค่ 2 ดอกอยู่ที่ฐานของช่อดอก และจะออกดอกและเมล็ดเกือบตลอดปี

 

เปลือกกินไม่ได้ ทานเมล็ดได้อย่างเดียว

 

ส่วนมากนำมาทำเป็นน้ำมัน น้ำมันของ ถั่ว ซาชา อินชินี้ได้รับรางวัลเหรียญทองในด้านคุณภาพ organoleptic  ที่ดีเยี่ยม ในการแข่งขันน้ำมันที่กินได้ของโลก(the World Edible Oils competition) ที่กรุงปารีส ในปี 2004 และปี 2007

ชาวอินเดียนเผ่าชันคัสและเผ่าอื่น ๆ ในภูมิภาค เพาะปลูก ถั่ว ซาชา อินชิกันมากว่า 3,000 ปี น้ำมันสกัดจากเมล็ดใช้ในการทำอาหาร เมล็ดและใบที่ทำสุกแล้ว ยังเป็นแหล่งอาหารที่สำคัญอีกด้วย

 

ถั่ว ซาชา อินชิตอนนี้ยังได้ครองตำแหน่งซุปเปอร์ฟูดอีกด้วย ในฐานะที่มคุณค่าทางอาหารสูง ถั่ว ซาชา อินชิ  มีโปรตีนสูง (27%) และน้ำมัน (35 - 60%) น้ำมันถั่ว ซาชา อินชิอุดมไปด้วยกรดไขมันโอเมก้า 3, โอเมก้า 6 และโอเมก้า 9 นอกจากยังอุดมไปด้วยไอโอดีน  วิตามินเอ วิตามินอี และอื่นๆ

 

ถั่ว ชิกพี’ (Chickpea) หรือ Garbanzo beans คุณสายพินเคยเอากระทะมาตั้งปรุงถั่ว ชิกพีให้ดูแล้วในบล็อกนี้ พร้อมรายละเอียดคุณค่าทางอาหาร อ้อยหวานได้กินอยู่บ่อยๆ ใส่ในสลัดหรือเป็นแบบถั่วกรอบอร่อยดี แต่ไม่เคยเห็นต้น พอเห็นในบันทึกของคู่นักปั่นที่เขาไปเจอปลูกกันเต็มที่อินเดียตอนกลาง เป็นถั่วที่น่ารักมาก

 

เลยเอาต้น ดอก และเมล็ดมาให้ดูค่ะ เพราะหน้าตาน่ารักเหลือหลาย จนได้ชื่อไทยว่า ถั่วลูกไก่

ถั่ว ชิกพีนี้จัดเป็นเป็นหนึ่งในผักที่ปลูกกันมานานและเก่าแก่ที่สุด มีการพบซากฟอสซิลในตะวันออกกลาง อายุถึง 7,500 ปีมาแล้ว

 

ต้นถั่ว ชิกพีจะสูงประมาณ 20-50 ซม. ดอกมีตั้งแต่สีขาว ชมพู ม่วง แบ่งเป็น 3 พันธ์ใหญ่ๆ

- เดซิ (Desi) เม็ดเล็กสีเข้ม

- บอมเบย์ (Bombay) เม็ดสีเข้มแต่ใหญ่กว่าเดซิ

- คาบูลิ (Kabuli) เม็ดสีมีอ่อนและกว่าใหญ่ 2 ชนิดแรก

ประเทศที่ปลูกและส่งออกมากที่สุดคืออินเดีย

 

มีถั่ว ชิกพีสีดำด้วย

 

ถั่วอันสุดท้าย ถั่วเพรทเซล’ (Pretzel bean) เพราะรูปร่างคล้ายกับขนมเพรทเซลนั่นเอง ต้นจะสูงประมาณ 6 ฟุต

 

ดอกสีชมพูสวยมาก

 

ไม่มีข้อมูลมาก กินได้ทั้งฝักขณะที่ยังอ่อน ฝักแก่ตากแห้งกินเมล็ดเหมือนถั่วอื่นๆ

 

แต่รูปนี้น่ารักจัง ขอบคุณแนนซี่ บล็อกของเธอมีรูปสวยน่าดูมาก ดูได้ที่นี่ค่ะ

 

 

อ่านรายละเอียดเพิ่มเติม ได้ที่นี่ค่ะ

http://en.wikipedia.org/wiki/Plukenetia_volubilis

http://www.sacha-inchi-oil.com/

http://supermedicinalplants.blogspot.ca/2013/08/scientific-name-plukenetia-volubilis-l.html

http://en.wikipedia.org/wiki/Chickpea

http://www.gardenertofarmer.net/legumes/

http://hayefield.com/2012/12/01/three-neat-plants-17/

http://store.underwoodgardens.com/Pretzel-Bean-Cowpea-Vigna-unguiculata-subsp/productinfo/V1039/#.UxfWj842jKc

 

 

 

 I would like to Thanks everyone for all the resources for this blog. Thank you.

 

 

ขอให้เพื่อนๆมีแต่ความสุข

 

ขอบคุณค่ะ

 

 อ้อยหวาน

ความเห็น

ถั่วภูเขา บ้านเราจะปลูกขึ้นมั๊ยหนอ?

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

หาเมล็ดไม่ได้เลยค่ะ มีแต่ที่ขายอบแล้วพร้อมกิน เมืองไทยน่าจะปลูกได้นะ โดยเฉพาะปักษใต้

มีคนในที่ทำงานบอกว่า กำลังเริ่มปลูกถั่ว ซาชา อินชิ หรือ ถั่วดาวอินคา เกรงจะเป็นกระแสเหมือนต้นตะกู อ่ะครับ หลอกขายเมล็ดขายต้นแล้วก็ชิ่งหนี เลยต้องค้นข้อมูลในอินเตอร์เนตดูก่อน

ซื้อมาแล้วไม่รู้ว่าจะงอกหรือเปล่าด้วยค่ะ

ชอบถั่ว  สะสมถั่วค่ะ 

ถั่ว 2 อย่างข้างต้น ปลูกที่แคนนาดาไม่ได้เลยค่ะ แต่ถั่ว‘เพรทเซล’นี่คงจะได้ ปีนี้อ้อยคงจะไม่ได้ทำสวนมาก เพราะจะไม่อยู่บ้านเป็นเดือน ต้องรอปีหน้าจะลองหามาปลูก

ตามมาเก็บความรู้เรื่องของถั่วด้วยค่ะ...

ถั่วลูกไก่ แถวบ้านเรียกจำปูเต

เพราะชีวิต...คนเรา    เกิดมา....ไม่นาน ก็ต้องตาย
ต้องกลายเป็นความว่างเปล่า
Cr. เ่ท่าที่มี - กางเกง

ชื่อ จำปูเต ก็น่ารักเหมือนกันนิ

หน้า