เล่าสู่กันฟัง "เรื่องของถั่ว”

หมวดหมู่ของบล็อก: 

 

อ้อยหวานชอบอ่านบันทึกของคนหลายคนที่ไปปั่นจักรยานเที่ยวระยะไกล และบางคนก็ปั่นจักรยานรอบโลกเป็นปีๆ กันเลย ติดตามอ่านกันมา 3-4 ปีแล้ว และส่วนมากคนที่ชอบปั่นจักรยานเที่ยวนั้นจะเห็นอะไรๆ ริมทางน่าสนใจมากมาย เขียนเล่าเป็นปีก็ไม่หมด อ้อยหวานอ่านเจออะไรก็ต้องขยาย เพราะอยากรู้มากกว่านั้น วันนี้พระเอกนางเอกจะเป็นถั่วค่ะ

 

เริ่มแรกก็คือนี่เลย ถั่ว ซาชา อินชิ’ (Sacha Inchi) เป็นพืชท้องถิ่นของป่าดงดิบอเมซอน ในเปรู มีชื่อภาษาอังกฤษว่า Plukenetia volubilis หรือ ถั่วภูเขา mountain peanut เป็นไม้เถาสูงถึง 2 เมตร

 

ดอกและลูกอ่อน จะมีดอกหลังจากปลูกได้ 5 เดือน ในช่อดอกจะมี ดอกตัวผู้ขนาดเล็กสีขาว และอยู่กันเป็นกลุ่มข้างบนช่อ ดอกตัวเมียจะมีแค่ 2 ดอกอยู่ที่ฐานของช่อดอก และจะออกดอกและเมล็ดเกือบตลอดปี

 

เปลือกกินไม่ได้ ทานเมล็ดได้อย่างเดียว

 

ส่วนมากนำมาทำเป็นน้ำมัน น้ำมันของ ถั่ว ซาชา อินชินี้ได้รับรางวัลเหรียญทองในด้านคุณภาพ organoleptic  ที่ดีเยี่ยม ในการแข่งขันน้ำมันที่กินได้ของโลก(the World Edible Oils competition) ที่กรุงปารีส ในปี 2004 และปี 2007

ชาวอินเดียนเผ่าชันคัสและเผ่าอื่น ๆ ในภูมิภาค เพาะปลูก ถั่ว ซาชา อินชิกันมากว่า 3,000 ปี น้ำมันสกัดจากเมล็ดใช้ในการทำอาหาร เมล็ดและใบที่ทำสุกแล้ว ยังเป็นแหล่งอาหารที่สำคัญอีกด้วย

 

ถั่ว ซาชา อินชิตอนนี้ยังได้ครองตำแหน่งซุปเปอร์ฟูดอีกด้วย ในฐานะที่มคุณค่าทางอาหารสูง ถั่ว ซาชา อินชิ  มีโปรตีนสูง (27%) และน้ำมัน (35 - 60%) น้ำมันถั่ว ซาชา อินชิอุดมไปด้วยกรดไขมันโอเมก้า 3, โอเมก้า 6 และโอเมก้า 9 นอกจากยังอุดมไปด้วยไอโอดีน  วิตามินเอ วิตามินอี และอื่นๆ

 

ถั่ว ชิกพี’ (Chickpea) หรือ Garbanzo beans คุณสายพินเคยเอากระทะมาตั้งปรุงถั่ว ชิกพีให้ดูแล้วในบล็อกนี้ พร้อมรายละเอียดคุณค่าทางอาหาร อ้อยหวานได้กินอยู่บ่อยๆ ใส่ในสลัดหรือเป็นแบบถั่วกรอบอร่อยดี แต่ไม่เคยเห็นต้น พอเห็นในบันทึกของคู่นักปั่นที่เขาไปเจอปลูกกันเต็มที่อินเดียตอนกลาง เป็นถั่วที่น่ารักมาก

 

เลยเอาต้น ดอก และเมล็ดมาให้ดูค่ะ เพราะหน้าตาน่ารักเหลือหลาย จนได้ชื่อไทยว่า ถั่วลูกไก่

ถั่ว ชิกพีนี้จัดเป็นเป็นหนึ่งในผักที่ปลูกกันมานานและเก่าแก่ที่สุด มีการพบซากฟอสซิลในตะวันออกกลาง อายุถึง 7,500 ปีมาแล้ว

 

ต้นถั่ว ชิกพีจะสูงประมาณ 20-50 ซม. ดอกมีตั้งแต่สีขาว ชมพู ม่วง แบ่งเป็น 3 พันธ์ใหญ่ๆ

- เดซิ (Desi) เม็ดเล็กสีเข้ม

- บอมเบย์ (Bombay) เม็ดสีเข้มแต่ใหญ่กว่าเดซิ

- คาบูลิ (Kabuli) เม็ดสีมีอ่อนและกว่าใหญ่ 2 ชนิดแรก

ประเทศที่ปลูกและส่งออกมากที่สุดคืออินเดีย

 

มีถั่ว ชิกพีสีดำด้วย

 

ถั่วอันสุดท้าย ถั่วเพรทเซล’ (Pretzel bean) เพราะรูปร่างคล้ายกับขนมเพรทเซลนั่นเอง ต้นจะสูงประมาณ 6 ฟุต

 

ดอกสีชมพูสวยมาก

 

ไม่มีข้อมูลมาก กินได้ทั้งฝักขณะที่ยังอ่อน ฝักแก่ตากแห้งกินเมล็ดเหมือนถั่วอื่นๆ

 

แต่รูปนี้น่ารักจัง ขอบคุณแนนซี่ บล็อกของเธอมีรูปสวยน่าดูมาก ดูได้ที่นี่ค่ะ

 

 

อ่านรายละเอียดเพิ่มเติม ได้ที่นี่ค่ะ

http://en.wikipedia.org/wiki/Plukenetia_volubilis

http://www.sacha-inchi-oil.com/

http://supermedicinalplants.blogspot.ca/2013/08/scientific-name-plukenetia-volubilis-l.html

http://en.wikipedia.org/wiki/Chickpea

http://www.gardenertofarmer.net/legumes/

http://hayefield.com/2012/12/01/three-neat-plants-17/

http://store.underwoodgardens.com/Pretzel-Bean-Cowpea-Vigna-unguiculata-subsp/productinfo/V1039/#.UxfWj842jKc

 

 

 

 I would like to Thanks everyone for all the resources for this blog. Thank you.

 

 

ขอให้เพื่อนๆมีแต่ความสุข

 

ขอบคุณค่ะ

 

 อ้อยหวาน

ความเห็น

ถั่วซิกพี  ประเทศไทยเรียก ถั่วลูกไก่  เคยไปเข้าค่ายหมอเขียวที่มุกดาหาร  เค้าเรียก ถั่วโชเล่ 

อ้าวได้อีกชื่อหนึ่งแล้ว งั้นอ้อยเรียกถั่วมากนามแล้วกัน

เห็นมีเมล็ดพันธ์ขายอยู่ในเว็บแห่งหนึ่ง  ลองดูในนี้ดูนะ   http://www.kasetporpeang.com/forums/index.php?topic=107996.0

เพิ่งจะมีโอกาสได้ค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับ"ถั่วดาวอินคา" หรือ SACHI INCHI วันนี้เอง แล้วมาเจอลิงค์ข้อมูลแหล่งเพาะปลูกทั่วอีสานและภาคเหนือเลยค่ะ แต่เกษตรกรไทยยังมีนิสัยชอบทำเกษตรแบบรับจ้างปลูกให้นายทุนมารับซื้อ ลงทุนเมล็ดพันธุ์หรือต้นกล้าให้ก่อน  ก็เลยอยากจะไปลองลุยทำเองมั่ง  ให้ครบวงจรจนได้ผลิตภัณฑ์จากถั่วชนิดนี้ ระยะเวลาเก็บเกี่ยว หลังปลูกภายในแปดเดือน และอายุของพืชชนิดนี้ 15-50 ปี อย่างน้อย ถ้าเรายึดแนวเศรษฐกิจพอเพียง ทำไปบริโภคไป แล้วค่อยสร้างเครือข่ายเกษตรกร ทำการตลาดหาลูกค้าเอง เชื่อว่า จะสามารถหาเลี้ยงชีพได้ไม่ต้องไปเป็นหนี้นอกระบบให้เครียด

ไว้มีที่ดินเป็นของตนเองหรือสามารถเช่าที่ดินทำกินได้้ จะอัพรูปมาให้ชมกันนะคะ

หลิน

อัตตาหิ อัตตาโน นาโถ ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน......บยันอดทน ประหยัด อดออม..

..หมั่นให้ทาน รักษาศีล และภาวนา(วิปัสสนากรรมฐาน)เพื่อความหลุดพ้นแห่งกรรม..

 

น่าสนใจครับ กำลังหาข้อมูลเพิ่มเติมพอดีมาเจอที่นี่ ขอบคุณสำหรับข้อมูลดีๆครับ

ได้ข้อมูลจากเว็บ http://dowinca.com นี้ประกอบด้วยตอนนี้ทดลองปลูกแล้วครับ

หน้า