ไปวัด เที่ยวเกาะ ... 2

    ความตอนที่แล้ว (ไปวัด เที่ยวเกาะ 1) (ไปวัด เที่ยวเกาะ 1) ว่ากันด้วยเหตุการณ์ในวัด ... ความตอนนี้ เราจะออกจากวัด ... ไปเที่ยวเกาะ เพื่อให้หัวเรื่องที่จั่วไว้ สมบูรณ์ ... (อันที่จริงก็เหตุการณ์ ในวันเสาร์เดียวกัน)

          ท่านพร้อม รึยัง ... ?

     เราจะไปเที่ยวเกาะชื่อดังกลางเจ้าพระยา กัน ล่ะ

          ... ก็เกาะเกร็ด ไงครับ

     พร้อมแล้ว มาขึ้นรถไปด้วยกัน ซีครับ

        หลังจากล้อรถเลื่อนออกจากอาณาเขตวัด เรากลับรถ เล่นไปตามถนนครู่ใหญ่ ก็เลี้ยวเข้าสู่วัดซึ่งตั้งอยู่คนละฟากกับเกาะ ... ตอนผ่านประตูวัดเข้าไป ควักเงินจ่ายค่าบริการจอดรถไป 30.- บาท

     จอดรถเสร็จ เกาะกลุ่มครอบครัวกันไปลงเรือบริการข้ามฟาก ที่โป๊ะหน้าวัด ... ขึ้นเรือโป๊ะหน้าวัดฝั่งตรงข้าม ... ข้าพเจ้า ควักเงินชำระค่าโดยสาร และรับเงินทอนพอเสร็จ ... เดินผ่านกลุ่มครอบครัว จะออกไปด้านทางออก ขณะที่สัมผัสเสียงประกาศผ่านลำโพง วนซ้ำ 2 – 3 รอบ ประหนึ่งสัมภเวสี ที่ยังไม่อุบัติ

     “ท่านที่มีตั๋ว นั่งเรือชมรอบเกาะ รอบต่อไป กรุณาลงเรือ ได้แล้วค่ะ ... ขณะนี้ เรือได้เวลาออกแล้ว” ...

        แล้วข้าพเจ้า ก็ต้องเหลียวกลับไป เมื่อ

     “พ่อ ๆ ๆ ...” จำได้ว่าเป็นเสียงเรียกของลูก ก็ปรากฏภาพ ลูกโบกกวักด้วยแผ่นกระดาษจำนวนหนึ่ง จึงเดินย้อนกลับไปหา

        “ลงเรือเทียวรอบเกาะ ก่อนไหมพ่อ ... เดี๋ยวค่อยขึ้นมาเดินเทียวบนเกาะ” ... เสียงประหนึ่งขอความเห็น และตามด้วยข้อเสนอ จากลูก พร้อมชูกระดาษที่ใช้กวักเรียกมาให้ดู ตามมาด้วย

          “เนี๊ยะ ... ซื้อตั๋วแล้ว”

     ‘จะถามทำไม ... ก็เป็น ภาคบังคับนี่หน่า’ ข้าพเจ้าบอกตัวเองโดยไม่มีเสียงลอดออกมา แต่ก็แสดงอากัป พยักหน้า รับ

     ลงเรือ ... เรือเล่นออกจากท่า ... เหม่อสองฝั่งอย่างไร้จุดหมาย

         แล้วสุดตากับสิ่งหนึ่ง ... ซึ่งก่อนนี้ ข้าพเจ้าเคยเห็นมีหลายต้น บนริมฝั่งแม่น้ำปากพนัง เมืองคอน

                              แจกันยักษ์ บนฝั่งเกาะ

     ผ่านแจกันยักษ์ มาไม่นานนัก ...

       สิ่งนี้ก็ปรากฏในคลองจักขุ

         ห่างกันไม่ไกลนัก บนฝั่งเดียวกันกับพระพุทธรูป องค์ใหญ่ ... ให้สะดุดตากับสิ่งที่เห็นนี้

      เรือเล่นวนรอบเกาะ ... เข้าเทียบท่า ที่เริ่มออกวนรอบเกาะ ... เราเกาะกลุ่มกันเดินสู่ตลาด ... ณ ต้นทางที่จะเข้าสู่ตลาดวางแผง

     ข้าพเจ้า ได้รับแรงลูกยุ ให้ทำสิ่งนี้ ... อากาศร้อน ๆ ทำตามที่ยุก็ดีนะ ฮึ ๆ ๆ

     เดินชม – ซื้อ อะไรต่อมิอะไรไประยะหนึ่ง เสียง มโหรี มอญ ก็เข้าสัมผัสโสต ... เหลียวไป

     บนเวที ลานวัฒนธรรม

        นาฏกรรม ที่ร่ายไปตามจังหวะดนตรีรามัญ มีให้ชมฟรี

      หมุนคอ เหลียวกลับมาฝั่งตรงข้าม ... ก็เจอวัดที่มีคู่หงส์ ตัวใหญ่ รอต้อนรับ อยู่ริมทางเดิน

        วัดไผ่ล้อม ... คนละไผ่ล้อมกับ คอนฐม นะครับ

       ผ่านจุดที่นำเสนอไป ประมาณ 200 เมตร ก็ถึงโรงงานผลิตสินค้าเลื่องชื่อ ประเภทหนึ่ง ของเกาะ ซึ่งต่างแนวไปจาก ด่านเกวียน และที่นี่ มีบริการให้นักทดสอบฝีมือตนเอง ได้ลงมือด้วย

     นี่เป็นส่วนหนึ่งของผลิตภัณฑ์ ที่วางไว้จำหน่าย และให้ชม

        และนี่ก็อีกส่วนหนึ่ง

     เดินชม ซื้อ ไปเรื่อย ๆ ... แผงเริ่มน้อย แต่ ความล้า เริ่มพอกพูน หันหลัง เดินย้อนเส้นทางเดิม ...

        ข้ามฝาก ... มุ่งไปยังยาน ที่จะนำคณะกลับ ... ก่อนเปิดประตู ก้าวขึ้นยาน ... เหลือบเห็นสิ่งนี้เข้า จึงเอาภาพเก็บไว้ในเครื่องโทรศัพท์ นำมาฝากด้วยล่ะ

                              ดอกสาละสังกา

       ขึ้นยาน เดินทางกลับ ... ถึงบ้าน เปิดกระโปรงหลังรถ ขนของที่ซื้อมาจากเกาะลง

     ต้นไม้เลื่องชื่อ จากเกาะ ...

     เครื่องปั้นดินเผา ... อีกผลิตภัณฑ์ดัง ของเกาะ หม้อ 2 ใบ ที่เห็น ข้าพเจ้า ตั้งใจซื้อมาไว้หุงข้าว ต้มแกง ด้วยถวิล อดีตอารมณ์

      ส่วนขนมนี่ ลูก ๆ ซื้อมา ให้เหตุผลว่า ... รูปลักษณ์ แปลก สวย

     อีกอย่าง ที่ข้าพเจ้าตั้งใจซื้อ เพราะชอบ แต่ความขยันทำเอง ถดถอย ... อันว่า ข้อต่างของสิ่งนี้ จากที่นี่ กับของเพชรบุรี อยู่ที่กับแนม ...

     ของเพชรบุรี ใช้ปลายี่สน ทำปลาฝอย ส่วนของที่นี่ สารภาพเลยว่าไม่ทราบ ... แต่ที่ต่างกันจะ จะ คือ ของที่นี่ มี หอม และพริกหยวก ยัดไส้ร่วมสำรับด้วยแน่ะ

                  ก็ข้าวแช่ .... นี่ไงครับ

     บล็อกนี้ ขออนุญาตจบ กันดื้อ ห้วน อย่างนี้แหละครับ ... จะให้ แก้ไข เพิ่มเติม สิ่งใด ก็กรุณาบอกกล่าวไปก็ละกัน นะครับ

             สวัสดีครับ