เราจะก้าวไปพร้อมๆกัน

อุปมาอีหล่าเอ๊ยชีวิตอ้าย
คือสิคล้ายดังกล้าไม้อันต้นนี้
ตากแดดฝนทนหนาวมาแรมปี
ยังบ่ได้ฮอดถืกปลูกลงขี้ดิน
คันว่าน้องจริงใจสิมาต้อง
( ต้อง = ซุนคิง  ซุนคิง = ส้มผัส )
มาซ้อยหมายซ้อยปองปลูกลงดิน
อันโตอ้ายคงบ่กล้าเคียงยุพิน
แม้นลงดินจักสิรอดจักสิตาย นางเอ๊ย......

เฮ๊ยยยย ณเดชเอ๊ยเมื่อไหร่มึงจะปลูกต้นไม้มึงสักทีวะ เห็นมันอยู่ในถุงมาเป็นปีแล้วนะ
เสียงใครต่อใครร้องทักเป็นเสียงเดียวกันเวลาเดินผ่านหน้าบ้านผม เขาคงจะสงสัยว่าทำไม
ผมเตรียมกล้าไม้ซะเยอะแยะตอนปี พ.ศ 2556 แต่ไม่เห็นปลูกสักที เนื่องด้วยว่ากล้าไม้
บางชนิดผมต้องหยอดเชื้อเห็ดป่า บางชนิดเก็บมาเพาะเอง และที่สำคัญ ที่ดินที่จะปลูกต้นไม้นั้น
ยังติดสัญญาเช่าอยู่ ต้องรอให้ถึง ปี พ.ศ 2557 เสียก่อน

วันแล้ววันเล่าที่ผมเฝ้าค่อยเวลา
จากวันผ่านวัน.....
จากอาทิตย์ผ่านอาทิตย์....
จากเดือนผ่านเดือน......
จนในที่สุดก็ถึงเวลาที่ผมรอค่อย.....

ฤกษ์งามยามดี 13 เมษายน พ.ศ 2557 แล้วรอยเท้าก้าวแรกของผมบนเส้นทางเดินที่เรียกว่าเกษตรกรเต็มขั้น ก็ปรากฎขึ้นพร้อมด้วยเปลวแดดที่ร้อนระอุของ
เดือนเมษายน จนคนแถวๆบ้านเขาหาว่าผมบ้ารึเปล่า
ที่ปลูกต้นไม้เดือนเมษายน เออนั่นสิผมบ้ารึเปล่าปลูกต้นไม้เดือนเมษา ทำไมไม่รอให้เข้าฤดูฝนเดือนพฤษภาคมเสียก่อน อืมมมม คือผมปลูกเอาฤกษ์อะครับ
เอาฤกษ์ปีใหม่ไทย จะได้จำวันที่เริ่มปลูกได้ง่ายๆ วัยรุ่นก็ใจร้อนงี้แหละ.........

วันแล้ววันเล่าที่ผมปลูกต้นไม้.......
อาทิตย์แล้วอาทิตย์เล่าที่เพื่อนๆผมมาช่วยผมปลูกต้นไม้...........
เดือนแล้วเดือนเล่าที่ญาติพี่น้องผมมาช่วยผมปลูกต้นไม้...................

จนในที่สุดต้นไม้กว่า 6,000 ต้น ก็ถูกปลูกลงสู่พื้นดินจนเสร็จสิ้น ใช้เวลาในการปลูกถึงหกเดือนเลยทีเดียว
จากเดือนเมษายน จนถึงปลายเดือนกันยายน ยาวนานซะจริงๆ แม้ต้นไม้เหล่านี้จะถูกปลูกลงสู่พื้นดินแล้ว
แต่ก็ยังไม่รู้เลยว่าจะรอดตายซักกี่ต้น เพราะกว่าจะปลูกเสร็จก็ย่างเข้าสู่ปลายฤดูฝนแล้ว ปีนั้นทั้งปียาวมาถึงฤดูร้อนของปีนี้ ผมต้องค่อยรดน้ำช่วยเหล่าต้นไม้กว่า 6,000 ต้น แบบหามรุ่งหามค่ำกันเลยทีเดียว

ขอบคุณเพื่อนๆและญาติพี่น้อง ที่มาช่วยผมปลูกต้นไม้และช่วยรดน้ำต้นไม้ สู้กับฤดูแล้งอันโหดร้าย
ขอบคุณเพื่อนๆและญาติพี่น้อง ที่คอยให้กำลังใจผมและค่อยเคียงข้างผม ในวันที่ผมเริ่มต้นออกเดินทาง
ตามความฝัน แม้การเริ่มต้นออกเดินทางตามความฝันครั้งนี้ จะเป็นเพียงก้าวเล็กๆก้าวแรกของการเดินทาง

แต่...........

พวก เรา จะ ก้าว ไป พร้อมๆ กัน