Prison Break (ลับ ลวง พลาง)

    ไม่ได้ตั้งใจจะเขียนชื่อบล็อกภาษาอังกฤษหรอกครับ แต่พี่ปริญญาแนะนำมา ก็ลองสักหน่อย วันนี้ผมเหนื่อยกับการไถที่ปลูกข้าว ตอนบ่ายล้มตัวลงนอนกำลังจะหลับได้ที่ พี่ปริญญาโทรมา เดี๋ยวตอนเย็นพี่เข้าไปเที่ยวที่สวน ผมก็ครับๆ แล้วก็นอนต่อ แต่ในใจคิดว่าพี่ปริญญาคงพาพนักงานที่บริษัทมาเที่ยวมั่ง แล้วผมก็นอนต่อ แล้วตื่นมาไปคราดที่ปลูกข้าวต่อ เสร็จเอาก็เย็นขึ้นมาอยู่ที่บ้านได้แป๊บหนึ่งรถพี่ปริญญาก็มาจอดหน้าบ้าน เอ..พนักงานบริษัทพี่ปริญาแต่ทำไม่หน้าไม่คุ้น แล้วเด็กสาวคนนี้ทำไมหน้าคุ้นๆ ก็ชวนไปเที่ยวที่สวนเลย ไม่มีการแนะนำตัวแต่อย่างใด

ทางเข้าสวน

ใครหว่าไม่รู้จัก หน้าก็ไม่คุ้น เดินถึงกลางสวนแล้วก็ยังไม่รู้ว่าใคร

กว่าจะรู้ว่าเป็นใคร งง มึน

เก็บถั่วพู

ถ่ายรูปกับกล้วยหอมแคระ

ถ่ายรูปกับไผ่ตง

    วันนี้ไม่รู้จะเรียกว่าผมโดน Surprise หรือโดนหลอกดี ตอนลงรถก็ไม่มีการแนะนำตัวอะไรเลย เพราะผมก็นึกว่าพนักงานบริษัทพี่ปริญญา ตอนเข้าสวนผมเดินอยู่หลังสุด นึกไม่ออกว่าใครคุ้นหน้ามั๊ย ก็ไม่คุ้นนะ เดินไปจะสุดสวนพี่ปริญาบอกว่าไม่รู้ใครแนะนำกันเอาเอง ผมก็แก้เก้อไปสมาชิกเวบแน่เลย ยอมรับจริงๆว่านึกไม่ออก พี่จันทร์เจ้าคงทนไม่ไหว ใครล่ะที่เรียกลูกเขย ออ.... พี่จันทร์เจ้านี่เอง ผมมึน งง ไปหมดมาได้ไงเนี่ย

    มื้อเย็นที่ร้านริมน้ำ เจ้าภาพโดยพี่ปริญญา

ปูดำผัดพริกไทยดำ

ราดหน้าซุปเปอร์

หมูย่างโดยพี่ปริญญา