ไม่น่าไปอยากรู้เรื่องชาวบ้านเลย..
ปลายสัปดาห์ก่อนขณะที่กุ้งนั่งอยู่หน้าจอ ได้ยินเสียงคนเอะอะโวยวายดังมากทำให้ต้องหยุดแล้วมองหาต้นทางของเสียงแต่ก็มองไม่เห็น "รึว่าเค้าจับขโมยกัน" รีบล็อคประตูหน้าบ้านหลังบ้านดูความเรียบร้อย "เอ๊ะ! รึว่าบ้านอื่นเค้าทะเลาะกัน" ด้วยความสงสัยเลยไขประตูออกไปเดินดูรอบบ้านได้ยินเสียงมาจากบ้านที่อยู่เยื้องไปด้านหลัง บ้านหลังนี้มีสามีภรรยาอยู่ด้วยกัน 2 คน ภรรยาเป็นคนไทยส่วนสามีเป็นชาวต่างชาติ (ฝรั่ง) เขาซื้อไว้นานแล้วแต่พึ่งมาอยู่ประมาณ 3-4 เดือน ไม่เคยคุยกันหรอกค่ะและไม่เคยเห็นหน้ากันชัด ๆ ด้วยซ้ำ นี่แหล่ะสังคมในเมือง วันนี้มีช่างมาติดกันสาดหน้าบ้านเขา เสียงเจ้าของบ้านบอกว่า "เรียกชื่อไว้นะ อย่าให้หลับ" ประโยคนี้ทำให้กุ้งหูผึ่ง พยายามเขย่งมองก็ไม่เห็นเพราะมีบ้านอีกหลังบังอยู่ เสียงคนงานเรียกชื่อคนเจ็บดังมาก "เต้ย เต้ย..." เสียงดังขึ้นเรื่อย ๆ แถวบ้านกุ้งกลางวันจะเงียบมากทำให้ได้ยินเสียงชัดเจน กุ้งคิดขึ้นในใจน่าจะมี 2 ประเด็นไม่ไฟดูดก็งูกัด เพราะแถวบ้านกุ้งงูเห่าเยอะมาก เสียงชุลมุนสักพักเจ้าของบ้านพูดอีกว่า " ดูสีหน้าเขียวแล้ว " เสียงคนงานพูดกันว่าหน้าเขียวจริง ๆ กุ้งอยู่ไม่เป็นที่แล้วไม่รู้ว่าเขาโทรเรียกรถพยาบาลกันรึเปล่า กุ้งจะทำยังไงดีอยากช่วยเขามาก ได้ยินเสียงเขาพูดโทรศัพท์ โอ! ค่อยยังชั่วจะทันมั๊ยเนี่ย " ไม่หายใจแล้ว" เสียงคนงานตะโกนบอกกัน ใจกุ้งเต้นแรงขึ้นไปอีก มันเป็นนาทีชีวิตของคนเจ็บเลย "ปั๊มไปเรื่อย ๆ นะ" เสียงเจ้าของบ้านพูดขึ้นมาอีก มีโทรศัพท์บอกทางเข้าบ้านหลังนั้นกัน รถคงใกล้มาถึงแล้ว เสียงรถวิ่งด้วยความเร็วเข้าซอยไปแล้ว กุ้งวิ่งไปรอดูหน้าบ้านว่ารถที่มารับคนเจ็บนั้นเป็นรถอะไร แป๊บเดียวมีรถปิกอัพขับออกมามีคนงาน 2 คนนั่งตรงกระบะยังคงเรียกชื่อคนเจ็บดังลั่น โล่งอก.. ยังไงก็คงไปถึงโรงบาลในไม่ช้า แต่เท่าที่ฟังอาการหนักมาก "ไม่รู้ว่าเป็นใครแต่ขอให้เขารอด" กุ้งภาวนา... 2 วันต่อมาคนข้างบ้านกุ้งบอกว่ามีคนโทรถามที่โรงบาล พยาบาลบอกว่า "คนที่โดนไฟดูดมาอายุ 33 ปี ตายก่อนมาถึงมือหมอ คนงานบอกว่าอุปกรณ์ชำรุดระหว่างเชื่อมถูกไฟดูดตกบันไดลงมา " คนข้างบ้านกับกุ้งรู้สึกไม่สบายใจเลยค่ะจริง ๆ ก็รู้อยู่แล้วว่าไม่น่ารอด คราวนี้แหล่ะ ความกลัวมาเยือน ยิ่งกลัวก็ยิ่งชอบมองบ้านหลังนี้ ไม่รู้ทำไม ยิ่งกลัวก็ยิ่งคิดเรื่องที่ได้ยินมา คนเรานี่แปลก "เรื่องที่อยากลืมกลับจำ เรื่องที่กลัวกลับคิดถึงตลอด" เวลาจะนอนต้องรีบเข้าห้องน้ำให้เรียบร้อยก่อน เดี๋ยวปวดท้องขึ้นมาดึก ๆ ล่ะยุ่งเลย โมโหตัวเองจริง ๆ ค่ะไม่น่าจะไปอยากรู้เรื่องคนอื่นเลย ทำให้ต้องไม่สบายใจสู้ไม่รู้เลยดีกว่า เนอะ.......
- อ่าน 3310 ครั้ง

จันทร์เจ้า
25 สิงหาคม, 2010 - 14:20
Permalink
ซะงั้น
เกิด แก่ เจ็บ ตาย มันเป็นเรื่องธรรมดาค่ะ อย่าไปกลัวเขาเลย ผีก็อยู่ส่วนผี คนก็อยู่ส่วนคน หากกลัวมาก ก็อุทิศบุญให้เขาซิคะ แล้วจะหายกลัวค่ะ
พอเพียง และ เพียงพอ บ้านไร่จันทร์เจ้า
กุ้งบางบัวทอง
25 สิงหาคม, 2010 - 19:15
Permalink
ขอบคุณค่ะพี่จันทร์
วันนี้วันพระกะว่าจะไปใส่บาตรกับพี่ข้างบ้านค่ะ แต่ไม่ทันพระ เพราะตัวอะไรไม่รู้เหมือนกบแต่ตัวมันเหนียว ๆ เกาะกำแพงได้มันมาเกาะที่รถจักรยาน ไล่ก็ไม่ไปเลยต้องปล่อยให้เขาอยู่แบบสบายใจพอเขาไป เลยไม่ทันพระ ไม่เป็นไรค่ะพอเห็นหน้าพี่จันทร์เลยหายกลัวแล้ว
มีความสุขกับการที่ได้ให้มากกว่าการที่ได้รับ
ธารน้ำใส
25 สิงหาคม, 2010 - 15:32
Permalink
อย่างนี้อยู่วงการสาสุขไม่ได้
อย่างนี้อยู่วงการสาสุขไม่ได้ เจอกันแทบทุกวัน
e-mail. puangpech_@hotmail.com
กุ้งบางบัวทอง
25 สิงหาคม, 2010 - 19:17
Permalink
ไม่กลัวศพ
ถ้าเป็นศพคนตายกุ้งไม่กลัวค่ะ ไม่กลัวเลือดด้วยแต่กลัวผีมั๊ก มั๊ก
มีความสุขกับการที่ได้ให้มากกว่าการที่ได้รับ
ตั้ม
25 สิงหาคม, 2010 - 20:10
Permalink
กลัวทำไม..กุ้งกลัวผี
ไม่ใช่ขี้คุยนะ..บอกจิงๆว่า..ไม่กลัวผี..และไม่คิดว่ามีจิงเพราะไม่เคยเห็นสักที(แต่ไม่ลบหลู่นะ) ลูกสาวก็ไม่กลัวผี เพราะผมสอนตั้งแต่เล็กๆแล้วว่า..ถ้าผีมีจริงแสดงว่าต้องมีอีกหลายสิ่งที่มองไม่เห็น..แล้วถ้าเราไม่ผิดต่อใครจะไปกลัวเค้าด้วยเรื่องอะไร..เคยพักโรงแรมแห่งหนึ่งฝันเหมือนจิงมากตกใจตื่น วันรุ่งขึ้นคุยให้เพื่อนที่พักอีกห้องที่อยู่ติดกันฟัง เค้าบอกฝันเรื่องเดียวกันแต่คนละคืน เพื่อนกลัวผมไม่กลัว เพื่อนย้ายห้อง ผมไม่ย้าย (นอนคนเดียวด้วย) กลางคืนก็เลยยกมือไหว้อธิษฐานบอกว่าถ้ามีจิงขอให้มาในสภาพที่ดีๆ มาตอนไหนก็ได้แต่ไม่ใช่ตอนหลับ แล้วมาคุยกันว่าจะบอกอะไรกับผมหรือเปล่า จะให้ช่วยอะไรก็บอก..ผมไม่กลัวหรอกมาเถอะ.. แต่ก็ไม่เห็นมีอะไรอีกเลย ถึงไม่เชื่อไง..(ผมพักที่นั่นสามอาทิตย์ ไปจัดฝึกอบรม)..จนเด๋วนี้ก็ไม่เคยเจอ..(แต่เพื่อนบอกเจอบ่อย บางครั้งเจอแว้บๆแถวหน้าห้องเราด้วยซ้ำ..แต่ผมไม่ยักเจอแฮะ)
แสวงหาชีวิตที่สงบ..หลบลี้หนีความวุ่นวาย
กุ้งบางบัวทอง
26 สิงหาคม, 2010 - 10:29
Permalink
ขอบคุณค่ะพี่ตั้ม
ฟังเรื่องของพี่ตั้มรู้สึกสบายใจขึ้นเยอะ จะทำใจให้ไม่กลัว (แต่ก็ไม่กล้าค่ะ)
มีความสุขกับการที่ได้ให้มากกว่าการที่ได้รับ
ปุ๊ก
25 สิงหาคม, 2010 - 20:34
Permalink
เรื่องของวิญญาณ
ตอนเด็กๆกลัวผีมากค่ะ
แต่พอโตขึ้นก็ดีขึ้น...
เคยเจอ แต่เด๋วนี้เจอแบบที่พี่ตั้มบอกเสียเป็นส่วนใหญ่
คือ ลักษณะของความฝันที่เหมือนจริงมาก พอตื่นขึ้นมา
จะเหนื่อยมากเหมือนคนไม่ได้นอน จนตอนนี้ทำความเข้าใจ
กับตัวเองได้แล้วว่า ขณะที่เราเจอ เราน่าจะเป็นวิญญาณ
เหมือนกัน ประมาณว่า ตอนเด็กๆเคยจิตออกจากร่างน่ะค่ะ
ไม่ใช่ตายนะคะ ระยะเวลามันแค่แป็บเดียว แต่ตัวเองรู้..
ทำแค่...พอดี
ใช้อย่าง...พอเพียง
เก็บออม...พอสมควร
3 พอ...เพื่อความสุขในชีวิต
msn kra_pook@hotmail.com
กุ้งบางบัวทอง
26 สิงหาคม, 2010 - 10:37
Permalink
คุณปุ๊ก
ลักษณะของคุณปุ๊กน่าสนใจค่ะ แม่กุ้งเคยเล่าให้ฟังว่าตอนเด็ก ๆ แม่อยู่พะเยา แม่ฝันว่ามีคนพาแม่ไปเหมือนยมฑูตพาไปที่แห่งหนึ่งมีขอนไม้ใหญ่ ๆ แม่บอกว่าความรู้สึกนั้นรู้ว่าถ้าใครข้ามขอนไม้นั้นแล้วจะไม่ได้กลับ เขาบอกว่าเอาตัวมาผิดเอาไปส่ง วันนั้นตากับยายเห็นว่าแม่ตื่นสายมากเลยไปปลุกเรียกตั้งนานกว่าแม่จะตื่นตาบอกว่าเหมือนแม่ตายแล้วเลยค่ะ
มีความสุขกับการที่ได้ให้มากกว่าการที่ได้รับ
ธารน้ำใส
26 สิงหาคม, 2010 - 10:49
Permalink
อ่านแล้วขนลุกซู่เลย
อ่านแล้วขนลุกซู่เลย นั่งอ่านคนเดียวด้วย
e-mail. puangpech_@hotmail.com
ยายอิ๊ด
25 สิงหาคม, 2010 - 20:45
Permalink
ไม่ต้องกลัวหรอกค่ะกุ้ง
กุ้ง....ไม่ต้องกลัวเด็ดขาดค่ะ เราเป็นคน มีเลือดเนื้อและชีวิต สามารถคิดและตัดสินใจได้ สามารถ มองเห็น สามารถใช้แรง มีพลังงาน หากมีจริง ก้เป็นพลังงานที่ไม่สามารถจับต้องได้ แล้วกลัวไปทำไมค่ะ ยายอิ๊ดเชื่อว่าการมีใจที่เข้มแข็ง จะทำให้เราไม่กลัวอะไร ยิ่งเราเป็นคนที่ไม่เบียดเบียนผู้อื่น และเป็นคนดีแบบกุ้ง อะไรก็ทำอะไรไม่ได้หรอก แม้กระทั่งคนค่ะ เอาความดีของเราเผื่อแผ่เขาเถอะค่ะ หลายคน หลายตนจะได้รับอีกค่ะ
ส่วนยายอิ๊ดไม่เคยกลัวค่ะ เพราะยายอิ๊ดมีผีอยู่ในตัวมากกว่าผีข้างนอกอีก ค่ะ ผีกลัวยายอิ๊ด อิ...อิ...อิ
#แตกต่าง.แต่.ไม่แตกแยก#
หน้า